دوستم برای سرکوب طالبان مهلت شش ماهه خواست
نوشته ی : فروغی
( به پاسخ دوست ارجمندی که مصرانه خواهان نظر من درباره ی اعطای رتبه ی مارشالی به عبدالرشید دوستم بودند . )
اعطای رتبه ی مارشالی به آقای عبدالرشید دوستم ، اگر برای دوستداران و علاقمندانش بهانه ای برای شادی و پایکوبی فراهم نمود ، برای حریفان سیاسی اش همانند جام زهری بود که باید با بی میلی تمام آن را سر می کشیدند .
دوستم ( مارشال دوستم ) با برپاکردن مراسم شانداری در جوزجان ( بی حضور رییس جمهور ، معاونان ریاست جمهوری و وزرای کابینه ) ؛ توانایی های سیاسی ، اجتماعی و رزمی اش را به نمایش گذاشت . او طی سخنرانی ساده اما همه جانبه و پرمحتوایش ، ناگفته ها را گفت و به همه – حتا امریکا و ناتو پیام صادرکرده ، واضح ساخت که کلید رمزها و رازهای زیادی هنوز دراختیاراوست – در اختیار دوستمی که از پنج سال به اینسو در تبعید نا خواسته به سربرده ، با وجودِ داشتن دومین مقام ارشد دولتی ، هیچگاهی فرصت نیافت تا شایسته گی های اجتماعی و نظامی اش را برای تحکیم نظام و تأمین امنیت و ثبات در کشور به اثبات برساند .
اینکه دوستم در جریان چهل و دو سال جنگ ، چه افتخارات و اشتباهاتی داشته است ، داوری آن را به تاریخ میگذاریم ؛ اما اینکه او تا کنون چندین بار داوطلبانه خواهان اجازه و صلاحیت از سرقوماندانی اعلای قوای مسلح برای سرکوب تروریزم و طالبان شده است ، گواه شجاعت و نیت خیرخواهانه ی او میباشد .
او که طی این 42 سال از چندین امتحان رزم و مقابله با گروههای مختلف اشرار و طالبان در نقاط مختلف افغانستان موفقانه سربلند نموده است ، بازهم برای پایان بخشیدن به جنگ دوامدار افغانستان آماده گی نشان داده است .
او با صراحت خطاب به قوماندانان نظامی امریکا و ناتو و رهبران دولت افغانستان میگوید : ضرورنیست حمله ی هوایی کرده یا قوای زمینی تان را وارد میدان جنگ کنید . من با رزم آوران تحت امرخودم و قوای مسلح قهرمان کشور طی شش ماه گلیم طالب را ازافغانستان برمی چینم .
هرنیتی درپشت این اظهارات صریح و شجاعانه ی وی خوابیده باشد ، این ابراز آماده گی تاریخی برای سرکوب تروریزم را که تاکنون هیچ حزب و گروه اسلامی جرأت و شهامت آنرا نداشته است ، باید قدردانی نمود .
از نظرمن اعطای رتبه ی مارشالی به دوستم که بازهم از دهلیز تاریک سازش با تقلبات انتخاباتی و دولت فاسد عبور می نماید ، نقشی در ختم جنگ و تأمین ثبات در افغانستان نخواهد داشت ؛ روند خشن انتقال جنگ در شمال ( با دوستم و بدون دوستم ) همچنان ادامه خواهد یافت و نشان و ستاره ی مارشالی فقط در روزهای تشریفات بروی سینه ی آقای دوستم خواهد درخشید .
و نکته ی آخر اینکه : اعطای رتبه ی مارشالی به دوستم میتواند همانند اعطای اجازه ی اقامت در قصر سپیدار به عبدالله عبدالله واعطای مقامهای معاونیت ، وزارت ، ولایت و سفارت به سایرحریفان سیاسی ، اغفال ماهرانه ای باشد از سوی ارگ و حامیان امریکایی شان که تاهنوزهیچیک از گروههای رقیب به آن نیندبشیده اند . شاید …. فروغی
