مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

«
»

افغانستانِ پس از صلح با طالبان ؟!

                               نوشته ی : فر وغی

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

         نتایجِ توافق میان امریکا و طالبان بزودی اعلام خواهد شد .

         رییس جمهورغنی حالا بخواهد یا نخواهد ، امریکاییان طالبان را به حیث یک قدرتِ برتر برسمیت شناخته و زمینه ی حضور قدرتمند آنان را در حکومت آینده میسر خواهند نمود .

         رییس جمهورغنی نباید فراموش نماید که درقدرتمند ترکردن این آدمکشان ، برادر خواندن های ایشان و سَلَف شان آقای حامد کرزی و حاتم بخشی های شان در آزادکردن صدها طالب جنایتکار از زندان ها نیز نقش برجسته داشته است .

        طوری که معلوم است طالبان ظاهراً قادر شده اند امریکا را به قبول بسیاری خواسته های شان – حتا تاسیس دوباره ی پایگاه رسمی قدرت شان درقندهار ( شاید بازهم  زیرنام امارت اسلامی ) ، مجبور نمایند . از نظر امریکاییان دیگر طالبان نه تروریستان آدمکش ؛ بلکه مستحقین بِلا منازع حکومتداری و شرکای قدرتمند دولت در افغانستان میباشند .

        اما طوری که همه میدانند با شریک کردن طالبان درقدرت ، کشتی شکسته ی افغانستان به ساحل امید نخواهد رسید .

       افغانستانِ پس ازصلح با طالبان ،  همچنان کشوری بی ثبات و وابسته خواهد بود و دولتی قومگرا تر و یکه تازتر ازامروزخواهد داشت .

       هیچ ازاحتمال دورنیست که امریکاییان , حکومت مضحک و ناکاره ی دیگری شبیه به حکومت وحدت ملی با شرکت طالبان و دست پروردگان دیسانت شده ی شان     ( آقایون حامدکرزی ، محمد اشرف غنی ویا کسانی دیگر ) ایجاد نموده ، بروی گرده های مردم سوار نمایند .

       با حضور و هجوم هزاران طالبِ چپلک به پا  در شهرها و قرار گرفتن آنان در کنار یا در برابر قوای مسلح موجود  و موازی با آن با حضور پررنگ تر پایگاه های مخوفِ اطلاعاتی – جنگی امریکا در افغانستان ، هم رقابت ها و تنش های گروهی – قومی تشدید خواهدشد و هم رقابتهای منطقوی – بین المللی .

       در نتیجه ، با ادغام طالبان در بدنه ی حکومت ، ما نه تنها به امنیت و صلح دست نخواهیم یافت ؛ بلکه استقلال نیم بند و نسبی خود را نیز از دست خواهیم داد .

       نبود نیروی بازدارنده دربرابر این پلان شوم ، تحقق آن را آسان و مسجل کرده است . نه جهادی های پول پرست که همه در اندیشه ی ثروتهای میلیونی بادآورده ی خویش اند ، نه گروههای ناتوان ملی و وطندوست و نه مردم به خواب رفته ی کشور ، هیچکدام تاهنوز نیت ندارند تا در برابر تحقق دوباره ی تحجر طالبی و پلان شوم امریکاییان صف آرایی نمایند .