هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

Wahidullah Noorzai از میراث تمدنی خراسان تا ساختار اجتماعی، قدرت منطقه‌ای…

 ابتکار ملی؛ یگانه راه گذار به صلح پایدار و حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید رهایی افغانستان در کرو ساز و کار ملی،…

سیاسي ګوند او داخليدموکراسي

لیکوال: نور محمد غفوری پیلامه: دا مقاله چې د ۲۰۱۶م کال د…

دومقاله

نویسنده: جمشید کو‌هستانی فرستنده: محمدعثمان نجسب Iwnd Maban Mbik ################### اول ساختار و مدلهای سیاست جنایی ! مقدمه…

ادب چیست؟

برهان الدین « سعیدی » از خدا جوییم  توفیق  ادب  ـــ …

وقتی اختلال به قدرت تبدیل می‌شود: چه کسی پس از…

Wahidullah Noorzai Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) مقدمه: هرمز؛ میدان سنجش قدرت،…

آلزایمر

آلزایمرم که بیدار می‌شود نمی‌دانم امروز، دیروز است! یا که دیروزم، فردا!!! به…

دوران خونین حفیظ‌الله امین و سرکوب رهبران حزب دموکراتیک خلق…

https://www.youtube.com/watch?v=pxhsNfqSXRE افغانستان پس از قیام ثور؛ دوران خونین حفیظ‌الله امین و…

افغانستان و بحران سیاست‌زدگی؛ جامعه‌ای گرفتار منازعه و محرومیت

 نویسنده: مهرالدین مشید سیاست‌زدگی در افغانستان؛ ریشه‌های ساختاری و پیامدهای انسانی سیاست…

نصیب الله سیماب

*** له پښتو ژبې او پښتني فرهنګ تکړه شاعر، ادبپوه، څېړونکی،…

دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

«
»

چرا روس ها در قبال نخست وزیر جدید عراق موضع نگرفته اند؟

روسیه هنوز موضع رسمی خود را در قبال حیدر العبادی نخست وزیر مامور تشکیل کابینه جدید عراق اعلام نکرده است.

 در حالی که کشورهای تاثیر گذار منطقه ای همچون ایران، سوریه ، ترکیه و عربستان سعودی و مجموعه کشورهای غربی نظیر امریکا ، فرانسه و انگلیس مواضع صریح خود را نسبت به اعلام نخست وزیری حیدرالعبادی برای تشکیل دولت جدید عراق اعلام کرده اند اما کرملین هیچ گونه واکنشی در این خصوص چه در سطح رسمی و چه غیر رسمی صورت نداده است.

خبرگزاری فارس: چرا روس ها در قبال نخست وزیر جدید عراق موضع نگرفته اند؟

عدم موضعگیری روسیه در قبال تحولات سیاسی عراق اگرچه اقدامی قابل پیش بینی محسوب می شود اما تاخیر در آن با توجه به اینکه ایران و سوریه موضع صریح خود را در این خصوص اعلام کرده اند پرسش هایی را در ذهن تحلیلگران متبادر کرده است.

روس ها بطور سنتی نسبت به تحولات خاورمیانه کمی با تامل و احتیاط موضعگیری می کنند چون معتقدند تحولات این منطقه حساس معمولا مورد دقت و هدف بسیاری از قدرتهای منطقه ای و بین المللی است.

در این موضوع به خصوص یعنی عراق با توجه به اینکه آمریکایی ها از نخست وزیری العبادی استقبال و حتی اعلام حمایت کرده اند روس ها به نظر می رسد در حال بررسی همه جانبه تحولات عراق هستند.

در نگاه اول با توجه  به اینکه ایران و روسیه و سوریه در بحث تحولات خاورمیانه از مواضع نزدیک تری به هم برخوردارند انتظار این بود که با توجه به مواضع سوریه و ایران روس ها هم بلافاصله مواضع رسمی خود را نسبت به انتخاب العبادی اعلام کنند لیکن با عدم موضعگیری توسط کرملین این پرسش مطرح می شود که چه موانعی باعث این رفتار مسکو شده است؟

ناظران سیاسی معتقدند مواضع حمایت گونه تهران و دمشق از روند تحولات جاری سیاسی در عراق به دلیل اشتراکات متعدد میان این دو کشور و بغداد از نگاه مسکو کاملا قابل درک است لیکن آنچه روس ها را کمی مردد و یا دست کم محتاط کرده است مواضع مشابه آمریکا و متحدان اروپایی و منطقه ای اش نظیر عربستان در قبال تحولات عراق است.

بدون شک روسیه با توجه به رقابتی که با غرب بر سر اوکراین و پرونده های دیگر دارند نسبت به مواضع رقبایش  در پرونده عراق حساس و محتاط است و طبیعتا باید مواضعی را در این کشور دنبال کند متحدانش در سوریه دنبال می کنند. لیکن مسکو به خوبی می داند که حمایت تهران و دمشق از پروسه جدید سیاسی عراق ریشه در مسائلی چون حسن همجواری ، اشتراکات فرهنگی ، روابط تجاری و اقتصادی و پیوندهای امنیتی دارد اما آنچه روس ها را نگران کرده دلایل حمایت آمریکا از پروسه جدید عراق است و همین امر آنان را از اعلام صریح و سریع  مواضع پرهیز می دهد.

به عقیده تحلیلگران، روس ها با تاخیر در اعلام مواضع خود به دنبال خرید زمان و مشخص شدن وزن گروههای سیاسی عراق در آینده تحولات این کشور هستند تا با تحلیل و ارزیابی دقیق تر گزینه ای را انتخاب نمایند که منافع این کشور را در عراق با لحاظ این نکته که منافع مسکو در منطقه در تضاد با منافع آمریکا در منطقه است تامین کند. و لذا آنان هنوز به نتیجه ای که به این پرسش پاسخ دهد که چرا باید از دولتی در عراق حمایت کنند که آمریکایی ها از آن استقبال کردند؟ نرسیده اند.