طفلک شیر خور پاکستانی بازیچه دست انگلیس جایزه نوبل می گیرد !
درست است که انسانیت مرز ندارد
درست است که تعلیم و تعلم مرز ندارد
درست است که ظلم و وحشت جغرافیا ، دین ، مذهب ، قوم و زبان را نمی شناسد
ولی در جغرافیا که من در آن تولد شدیم دریا خون جریان دارد
روزمره انسان کشته میشود و انسانیت زیر پا میشود
روزمره ما بخاطر حقوق بشر ، فراگیری تعلیم و تربیه ، تامین صلح و عدالت قربانی میدهیم .
زن ها و دختر خانم ها اعدام صحرایی شدند ، بینی بریده شده ، گردن زده شد ، گوش بریده شد، زن زنده به گور شد .
آیا کسی ، کدام نهادی و یا هم کدام کشوری صدا بلند کرد ایا انسان های افغانستان انسان نیستند یا در جمع مصرف هستند ؟
ایا بخاطری یک طفلک شیر خور پاکستانی این قدر غوغا و کمپاین ضرور بود نه نه این همه بازی سیاسی است ؟
و این طفلک شیر خور پاکستانی قربانی سیاست های غلط و پوچ سیاست زده های قرن بیست و یک شد .
افسوس به این دارم که چند تن هم وطن من میاید پرچم بلند می کنند سر به صدا در میارند و تبریکی میدهند که زنده باد ملالی یوسفزی شرم است ، عیب است و توهین است به خون چند میلیون انسان که در کشوری تان ریخته ؛ آیا کدام بار بخاطر قربانی زنی و دختر افغان که در راه رفتن به مکتب به شهادت رسید سر به صدا در آوردید و پرچم بلندکردید ، آیا کدام باری زنی افغان که حامله بود به نسبت نبود شفا خانه و امکانات صحی در بدخشان از بین رفت کسی صدا بلند کرد ، آیا روزانه مادران که در هلمند ، قندهار ، وردک ، فراه ، بادغیس ، زابل ،پکتیکا و ولایات دیگر بیوه میشوند کسی صدا بلند کرد و می کند ، آیا پدری که بالای دخترش تجاوز جنسی کرد کسی صدا بلند کرد ، آیا دختر خانم که نو عروس بود در بغلان به شکل بی رحمانه به قتل رسید کسی صدا بلند کرد نه نه و باز هم نه ولی برای یک طفلک شیر خور بیگانه یکبار مست میشویم و جنون بیگانه پرستی تمامی حس وطن پرستی و مردم دوستی ما را مهار میسازد و یکبار میگم زنده باد ملالی یوسفزی که جایزه نوبل گرفته بی خبر از اینکه این طفلک شیر خور بازیچه دست انگلیس زاده شده پاکستان صرف یک بازیچه است بخاطری بازی های سیاسی کلان محوری جهان ولی افسوس به حال ما وتو که همیشه خود کش و بیگانه پرست بودیم و خون ما خون نیست بلکه آب است رنگ سفید دارد از یک پاکستانی خون است ورنگ سرخ دارد لعنت به چنین فکر پوچ و پاه افتاده ، لعنت به این بیگانه پرستی واز خود بیگانگی .
خوشحال اصفی
