صدور حکم فرمان پس از آن که تیغ فساد از استخوان های مردم عبور کند
نویسنده : مهرالدین مشید
رییس جمهور حامد کرزی زمانی امر تحقیقات از مقامات ارشد دولتی را صادر می کند که خنجر های زهر آلود و بیرحمانۀ فساد آنان از استخوان های مردم هم عبور نمایند و فریاد های مردم از آسمان ها هم بلند تر برود. صدور فرمان برای تحقیقات از شهردار کابل از آخرین اقدامات آقای کرزی به شمار می رود که سارنوالی بر بنیاد آن حق تحقیقات از شهردار کابل را دریافته است. این فرمان پس از سرو صدا های شماری نماینده گان ولسی جرگه صادر شده است که از چندین ماه بدین سو برضد شهردار کابل ادامه دارد.
آنچه شگفت آور و پاسخ برانگیز است، این که چه عواملی دست به دست هم داده است تا رییس جمهور در صدور همچو فرمان ها تعلل می ورزد و بجای صدور به موقع آنها به عکس صدور آنها را به تاخیر می افگند. آیا این نشانگر نوعی بی تفاوتی در برابر این همه قانون شکنی و غارتگری های مافیایی است و یا نوعی سازش با مفسدان و غارتگران و یا هم برخاسته از نوعی شک و تردید های روز افزون که حاکی از وارد کردن اتهامات سه ارگان دولتی چون اجراییه، مقننه و عدلی و قضایی بر یکدیگراست . از این که حالا شماری اعضای مجلس نماینده گان با شهردار درافتاده اند، از آن رو مردم را از خط هردو جدا کرده ام؛ زیرا درد مردم و شکایت مردم از هر دوی آنها بیشتر از آن است که قلم توان بیان آنها را داشته باشد. به قول معروف “چیزی که عیان است وچه حاجت به بیان است”از دوازده سال بدین سو یک دولت فاسد سرنوشت مردم افغانستان را به گروگان گرفته و چند تا آدم مانند موریانه بر تار و پود آن خانه کرده است و خون، گوشت و استخوان مردم افغانستان را به گونۀ شیر مادر نوش جان می کنند. در برابر داد و فریاد های مردم بی تفاوت اند و هر روز با افزایش اعتراضات مردم پنبه های بیشتری در گوش های شان می گذارند.
این وضعیت بدترین قضاوت مرد م را برانگیخته است که بگویند، نظام اداری افغانستان به ادارۀ مافیایی مبدل شده است و حاکمان کنونی از راس تا قاعدۀ هرم د راین فساد و غارتگری دست دارند. رییس جمهور کرزی هر از گاهی که فریاد های در گلوشکستۀ مردم از حنجره های شان بیرون می شود، تنها به اقدامات فریاد شکنانه یی مبادرت می ورز که به قول توپ بازان، توپر فساد به نحوی از این سویی میدان به آنسوی آن پاس داده می شود. آنچه مسلم است، این که آقای رییس جمهور از بیشترین فساد مقامات ارشد حکومت خود آگاه است و از تاریک ترین زوایای فساد، قانون شکنی، تخطی و غارتگری آنان بیشتر از آنچه مردم می دانند، آگاهی دارد؛ اما با این همه آگاهی هر از گاهی چنان سر به بالین بی خبری می نهد و از پشت عینک بی التفاطی وضعیت دردناک فساد مقامات ارشد خود را به تماشا می نشیند که حتا مردم از این مانور سکوت مرگبار وحشت زده شده اند .
شگفت آورتر این که آنگاه که اقداماتی هم بر ضد مفسدان و جنایتکاران صورت می گیرد، بدون نتیجه بوده و در یک سناریوی عجیب و غریب همه چیز مخفی می گردد و دوسیه ها هم حفظ می گردند. بعدتر آشکار می شود که هدف از این اقدامات صرف خاموش گردانیدن مردم است و بس که مردم از این اقدامات نمایشی خیلی خسته شده اند. از کار های مهم حکومت تعیین کمیسیون های بررسی در امور مختلف و هم کمیسیون های موازی کاری بوده است که بجای کاستن از مشکلات هرچه بیشتر به دشواری های مردم افزوده اند. مثلی که تا کنون شمار زیادی از دادخواهی ها در حلقوم کمیسیون ها فرو رفته است و به همین گونه فرمان ها برای تحقیقات از مقام های ارشد دولتی شکل نوعی وقت کشی و به فریب کشاندن افکار عامه را به خود پیدا کرده است.
از آخرین اقدامات رییس جمهور صدور فرمان تحقیقات از آقای نواندیش شهردار کابل به سارنوالی است . این فرمان در حالی صادر یافته است که شماری از اعضای ولسی جرگه افغانستان که از چند روز به این سو بخاطر برکناری شاروال کابل دست به تحصن زده و برای دولت هشدار داده بودند که هرگاه تا روز شنبه در این مورد اقدامی نکند، به اعتراضات شان به انواع دیگر ادامه خواهند داد. شماری از اعضای معترض ولسی جرگه افغانستان یک بار دیگر به خواست شان مبنی بر برکناری شهردارکابل تاکید کرده و هشدار دادند که اگر در خصوص برکناری شاروال اقدام صورت نگیرد دست به سایر حرکات مدنی خواهند زد. این اعضای معترض ولسی جرگه که تعداد شان به حدود بیست تن می رسد از چندین روز به این سو در نزدیک شاروالی کابل دست به تحصن زده اند.
نماینده گان معترض مدعی اند که شاروال به وضعیت سرک ها توجه نکرده، از اعمار بلند منزل های خودسر جلوگیری نکرده و از اعمار شهرک های خودسر ممانعت به عمل نیاورده است. این ها می گویند، شهردار یک سرک در شهر کابل را به پنحصد هزار دالر قرار داد نموده و سرک دیگر را با همان طول وعرض به یک میلیون دالر قرار داد نموده است. این ها می گویند، 15 تا 20 مورد دیگر شبۀ این ها اسناد در دست دارند. این ها تاکید می نمایند که اسنادی شامل خیانت، فساد اداری، بی کفایتی و سایر کار های غیر قانونی در دست دارند که شواهد آشکاری بر فساد اداری شاروال کابل است.(1) اما شاروال کابل ادعا دارد که خواست های غیر قانونی این اعضای معترض ولسی جرگه را قبول نکرده و به همین سبب علیه وی توطئه نموده اند. در گرماگرم این اختلافات میان این نماینده گان و شهردار کابل روز سه شنبه گذشته سخنگوی لوی څارنوالی افغانستان گفت که هیأت با صلاحیتی را به هدف تحقیقات در این خصوص تعیین کرده اند.حالا تنها نواندیش نیست در ظاهر مورد غصب آقای کرزی قرار گرفته است وپیش از این با صدور همجو فرمانها امر تحقیقات سایر مقامات ارشد دولتی را که متهم به فساد اند ، نیزصادر کرده بود و اما نتیجۀ فیصلۀ نهایی این دوسیه ها به افکار مردم رسانده نشده است. ممکن اصدار فرمان تحقیقات از شهردار کابل از آخرین فرمان دوسیه سازی های سر درگم باشد که کلافۀ آن هرگز گشوده نخواهد شد.
در این شکی نیست که ” مقداری گندم تر است و اندازه یی هم آسیاب کند است” اما این را نمی توان دلیلی موجه به سکوت چندین ماهۀ رییس جمهور در این رابطه خواند. بعید نیست که ادعای شهردار در مورد شماری اعضای مجلس نماینده گان درست باشد و هستند، نماینده گانی که با دلالی های آشکار شان آبروی نماینده گان وطن دوست و با وجدان را زیرسوال برده اند. این سبب شده تا صداق حق طلبانۀ شماری نماینده گان در گلو خفه شود و ناشنیده باقی بماند. در حالی که این گونه سخن ناشنوی نماینده گان نه تنها جفای آشکار به شرف و عزت نماینده گان راستین مردم است؛ بلکه توهینی آشکار به آرای مردم افغانستان است که هیچ گاهی آن را فراموش نخواهند کرد و انتقام اش را خواهند گرفت؛ اما تخطی شماری نماینده گان نمی تواند، برروی قانون شکنی ها و خودسری های شهردار کابل به گفتۀ نماینده گان پرده بکشد و دلیلی برای برائت او باشد.
مردم افغانستان از دوازده سال بدین سوی زیر خنجر بیرحم فاسد ترین و ناکارا ترین نظام افتاده اند و سخت ضجه می کشند. زمامداران چنان با تیغ های نامریی و برهنه بر گلو های شان فشار آورده اند که در تاریخ زمامداری این کشور بی پیشینه است. در این شکی نیست که حکومت های استبدادی، فاسد و خودسر در گذشته هم سرنوشت مردم افغانستان را سرچپه رقم زده اند؛ اما هیچ گاهی حکومتداری به اندازۀ کنونی به افتضاح کشانده نشده و به این مسخره گی نرسیده بود.
رییس جمهور از دوازده سال بدین سو با یک تیم ناکام زمام امور را هر روز آشفته تر از گذشته لنگ لنگان به پیش می راند. این در حالی است که افغانستان به قحط الرجالی دچار نیست، افراد متخصص، شخصیت های پاک و وطن دوست زیادی وجود دارند که هرگا بالای شان اعتماد صورت می گرفت و برای شان فرصت داده میشد، کار های مهمترو موثر تر از حاکمان مصلحتی و ناکارۀ کنونی را انجام می دادند. این کشور آنقدر درمانده نیست که شماری ها با اسناد های جعلی کار های شاق را در خارج ترک نمایند و زیر القاب های کلان و اسناد های جعلی سرنوشت شان را به بازی بگیرد که حتا تدفین و تکفین مردم کشور هم بوسیلۀ متخصصان از خارج آمده صورت بگیرد. در حالی که این متخصصان جعلی بیشتر کم سواد و بی سواد اند. کم نیست،زیاد اند داکتر ها، ماستر ها و لیسانس های جعلی که هم اکنون در ادارههای دولتی بوسیلۀ مقام ارشد در پوست های کلان وزارت، معینیت و ریاست ابقا شده اند که حتا بر شماری از این بیچارهها امضا کردن هم بار است و چه رسد به آنکه متن حکمی را بر روی ورق پیشنهاد بنویسند. من یقین دارم که حتا رییس جمهور هم از این گونه اشخاص آگاهی دارد. نه تنها این که اگر کسانی با مدرکی هم در مقامی مقرر شده اند، بصورت قطع در مورد ظرفیت و توانایی های شان هرگز توجه نشده است. نمونۀ آشکار این گونه اشخاص عنایت الله قاسمی وزیر پیشین ترانسپورت وهوانوردی است . این آقایان شاید فکر کنند که با خاک افگندن برچشم مردم افغانستان آنان را به فریب کشانده اند. در حالیکه مردم می دانند و خوب آگاه بوده و منتظر فرصت هستند تا روزی پاسخ این دغل بازی های زمامداران فاسد، کم سواد و جعل کار را بدهند.
بالاخره آن روز رسیدنی است و جفا کردن در حق یک ملت امری ساده نیست و انشاالله زود زمان مناسب برای پیگیری دوسیه های فساد و جنایات آنان فرا می رسد که تعقیب عدلی و قضایی آنان در داخل وحتا در خارج از کشور از طریق پولیس انترپول حتمی و لازمی می گردد. در آنصورت زمامداری وجود نخواهد داشت که زیر چتر حمایت اش از چنگال عدالت درامان بمانند؛ بلکه هرچه زودتر در زندان ها در کنار آنان کشانده شوند. هرچند بسیاری از این ها فکر می کنند که پول ها را به خارج انتقال داده اند و با پسپورت های دومی برای فرار نفس شماری می کنند. کسی رد پای آنان را نخواهند یافت؛ اما نه با استقرار حاکمیت قانون در کشور سیاه از سفید تمیز خواهد شد و تمامی مفسدان، غارتگران و غاصبان مافیایی به محاکمه کشانده خواهند شد. بالاخره نه کل ها خواهند ماند و نه کدو ها و دست مردم افغانستان برای همیش از سر شان کوتاه خواهد گردید. تمامی آنان به شمول شهردار کابل اگر حالا محاکمه و از چنگال قانون رهانیدهشد ، محاکمۀ وی در کنار سایر مفسدان و غارتگران در آن روز حتمی خواهد بود و آنانی که مردند، جسد های شان در میان قبرستان ها محاکمه خواهند شد.
1- ساید رادیو آزادی ، اخبار صبح ، 8 اپریل 2014
