توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان
ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین :
منافع روسیه ؛
افغانستان با موقعیت جغرافیایی اش از نظر استراتژیست‌های روسیه و جمهوری های آسیای میانه ارزش تاریخی از زمان بازی بزرگ و جنک سرد تا وضعیت جاری جهانی و منطقوی را دارد .
این کشورها به صلح و آرامی افغانستان از دید منافع شان می‌نگرند زیرا بحران ، نبود حاکمیت مقتدر ، وجود گروههای مخرب نفوذ داده شده از جانب رقبای جهانی روسیه بخصوص امریکا در کوهستانات همسرحد با آسیای میانه زمینه های مناسب برای ایجاد تشنج و بحران در آسیای میانه با مصروف سازی استخباراتی و جنگی برای روسیه ایجاد می‌کند، چیزیکه در سیاست امریکا برای هر کشور رقیب یا دارای داشته های طبیعی مقام برجسته دارد . ازین رو همکاری های دوجانبه برای حفظ ثبات و آرامش در افغانستان چه اقتصادی باشد یا نظامی ممثل منافع و رفع نیازهای این کشورها بوده می‌تواند.
منافع و ضرورت‌های افغانستان ؛
پس از خروج ناتو و امریکا از کشور ، تخریب سلاح ها و فقدان قوای هوایی و دافع هوا توام با فشار های سیاسی و دپلماتیک ، انجماد پول های افغانستان ، تبلیغات متداوم منفی ، سکوت یا حمایت از حملات پاکستان علیه افغانستان ، افغان هارا جبرآ به سوی جهتی که بتواند برای رفع این نیازهای همکاری نماید میراند، چنانچه در زمان صدارت شاه محمود خان و سردار محمد داود همین موضعگیری امریکا ( حمایت از پاکستان و بی پرداختی به افغانستان ) حکومت سردار محمد داود را جبرآ به سوی اتحاد شوروی لرزاند و افغانستان توانست از قوای نظامی ( هوایی و زمینی ) قوی در منطقه برخوردار گردد .
وقتی پایتخت کشور تحت ضربات هوایی پاکستان قرار گیرد ، ولایات مرزی پیوسته مورد بمباردمان باشد و شفاخانه و پوهنتون بی‌رحمانه به خاک و خون کشانیده شود افغانستان حق دارد برای دفاع از مردم و سرزمین به هر کشوریکه حاضر به بلند بردن سطح توان نظامی و دفاعی کشور باشد روی بیاورد و این یک امر معمول در جهان میباشد .
انعقاد این موافقتنامه خلای ناتوانی دولت افغانستان را از حفاظت حریم فضایی مرفوع می‌سازد و کشور از لحاظ،ساحه توان حفظ،حاکمیت را پیدا کرده صلاحیت حفظ حاکمیت ان تکمیل میگردد ، این حق کشور است .
تبصره ها در مورد دلهره پاکستان در چه است ؟
چرا پاکستان از توان نظامی ایران و هند در همسرحدی باخود اینقدر ابراز دخالت و تشویش نمی‌کند که از افغانستان دارد ، تقویت قدرت دفاعی افغانستان صبغه تعرضی نداشته صلاحیت حق دفاع از سرزمین و مردم را در می یابد . در پنجاه سال اخیر چه جفاها و جنایاتی که پاکستان به اعتراف رهبران ان کشور علیه افغانستان انجام ندادند ، دوام چنین حالت برای هیچ افغانی قابل قبول نیست. هرکه و هر جریانی که قدرت دولتی را بدست داشته باشد مردم مطالبه حمایت از جان و مال و خاک را از ان می نماید ، این یک اصل مسلم دولتداری است و پاکستان خود بخش بزرگ بودجه اش را صرف همین امر می‌نماید، پس چرا در مورد افغانستان دلهره ونگرانی داشته باشد ؟
می‌گویند این موافقتنامه بر وضعیت سیاسی — نظامی و تشدید رقابت های قدرت های بزرگ روی افغانستان اثرات منفی می‌گذارد و افغانستان بار دیگر میدان چنین رقابت ها میگردد ! مگر همین حالا میدان چنین رقابت ها نیست ؟ و طی دوران جنگ سرد و سال‌های بعدی ازین رقابت‌ها در امان بوده است ؟ اگر بوده است چرا لشکر کشی شوروی و ناتو و امریکا درین سرزمین صورت گرفت ؟ حال که افغانستان به سینه افتاده ، می‌خواهد با توان دفاعی خود را از کشمکش های بعدی مصئون سازد صدا های نا مانوس از هر گوشه و کنار بر می خیزد که وضعیت جیوپولیتیک و حالت رقابتی رنگ دیگر می‌گیرد ، بگذار بگیرد ! آیا قدرتی یا کشوری حاضر میگردد بار دیگر بر این سرزمین لشکر کشی کند یا حال افغانستان خوب است که با امضای این توافقنامه بدتر میگردد ؟ امریکا و غرب از خصومت سیاسی دست برنداشته و پاکستان از حملات و جنایت جنگی عقب نه نشسته است ، چه چیز خوب است که بعدآ خراب و بدتر میگردد ؟ مگر از ادعاهای مراجع بلند رتبه پاکستان در مورد واخان چشم باید پوشید یا از عمق استراتژی آنرا نظر اندازی کرد ؟
موقف چین و هند ؛
دو قدرت جهانی و منطقوی بدون شک با تقویت توان دفاعی افغانستان مخالفت نمی‌کنند بلکه منافع شانرا در افغانستان با ثبات و دارای توان دفاعی بهتر می دانند ، دلهره سازی های مراجع غیر دوست چهره های بدبین یا جانبدار تداوم فشار بر افغانستان قطعآ فاقد اهمیت و بی بنیاد است ، کشور باید توان به پا ایستادن و خودکفا بودن را با توان نظامی دفاعی برای رفع توطئه را داشته باشد . خود کفایی دفاعی افغانستان دلهره های کشورهای دوست را کمتر می‌سازد و انها در می یابند که‌این سرزمین بدون دخالت دیگران خود قادر به دفاع از خود بوده مهار تحرکات خلاف انها را دارا میباشد که یکی از مناطق متشنج ناشی از سیاست امریکا و توطئه های پاکستان به ارامش می‌رسد.
دیدن کمتر
