می توان گفت که انگلیس در میان کشورهای اروپایی مطرح و تاثیرگذار جهان بیشترین تقابل را با روسیه دارد و بسیاری معتقدند این اختلاف و دشمنی میان دو کشور از آغاز بازی بزرگ و با وجود پایان آن، تا امروز ادامه یافته است.
در دو سال اخیر روسیه انگلیس را متهم به دخالت در امور داخلی سوریه و جوسازی رسانه ای علیه دولت سوریه با عنوان حمله شیمیایی (با راه اندازی گروهی با عنوان کلاه سفیدها) کرده است و در مقابل دولت انگلیس نیز روسیه را به حمله شیمیایی در داخل خاک خود متهم کرده است.
روابط مسکو و لندن بویژه در 10 ماه گذشته برسر موضوع مسمومیت ‘سرگئی اسکریپال’ جاسوس سابق روس و دخترش در سالزبری به پایین ترین سطح ممکن رسیده است و خشم دولت «ترزا می» که تحت شدیدترین فشارهای داخلی برای یافتن راهی برای جدا شدن از اتحادیه اروپاست را در پی داشته است.
چندی پیش دیپلمات های انگلیسی موفق شدند سران حدود 30 کشور غربی را مجاب کنند که حدود 150 دیپلمات روس را در حمایت از انگلیس از کشورشان اخراج کنند موضوعی که واکنش ‘سرگئی لاوروف’ ئزیرامورخارجه روسیه را در پی داشت و او گفت حاضر است به احترام دیپلمات های انگلیسی کلاه خود را از سر بردارد چرا که آنها بدون مدرک توانسته اند دیگران را مجاب به انجام چنین کاری کنند.
می توان نتیجه گرفت که در حال حاضر انگلیس در واقع لکوموتیو قطار سیاست های خصمانه اروپا علیه روسیه است و در بسیاری موارد نقش مجری سیاست های ضدروسی در جهان را بازی می کند.
شاید به همین دلیل است که برخی تحلیلگران معتقدند روس ها امیدوارند که با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا از هجمه ضدروسی دربین کشورهای اروپایی کاسته شود و دودستگی در بین کشورهای اروپایی درباره حفظ یا لغو تحریم ها تشدید شود.
مقام های روس به دقت اوضاع سیاسی انگلیس و مشکلات ترزا می نخست وزیر محافظه کار آن بویژه در پارلمان زیر نظر دارند و هر حمله انگلیس به روسیه را، فرافکنی تیم ترزا می برای کاستن از فشار داخلی بر دولتی که در برزخ برگزیت قرار دارد قلمداد می کنند.
سیاست های ترزا می در داخل نیز از سوی جرمی کوربین رهبر حزب کارگر که معتقد به بهبود روابط با روسیه است به چالش کشیده شده است.

** اوکراین زمین بازی جدید برای ادامه تنش ها
روابط روسیه و اوکراین نیز از سال 2014 تا امروز حال و روز خوشی ندارد و هر روز بدتر از دیروز است.
سرگئی لاوروف در این باره گفته است که مقامات اوکراین به فکر بلندپروازی های خود هستند و احتمالا تصمیمات ضد روسی از پایتخت دیگر کشورها (بخوانید انگلیس یا آمریکا) به آنها دیکته می شود.
یک ماه پیش، در آستانه دیدار سران روسیه و آمریکا در نشست گروه 20 در آرژانتین، تنش میان روسیه و اوکراین در تنگه کرچ حدفاصل دریای سیاه و آزوف به اوج خود رسید و روس ها سه شناور اوکراین را با قدرت نظامی خود متوقف و تمامی ملوانان آن را بازداشت کردند.
همین مساله کافی بود تا ‘دونالد ترامپ’ رئیس جمهوری آمریکا در توئیتی اعلام کند که دیگر با همتای روس خود در آرژانتین نشست دوجانبه نخواهد داشت مگر اینکه روسیه شناورها و ملوانان اوکراینی را آزاد کند، اتفاقی که هرگز رخ نداد.
در این میان انگلیس هم وارد میدان شد و با محکوم کردن روسیه به نظامی گری در شرق اروپا، خواستار برخورد جامعه جهانی با روسیه شد.
مقامات انگلیس که روابط شان هر روز با مقامات غرب گرای اوکراین بیشتر از گذشته می شود به گسترش همکاری های نظامی با اوکراین روی آورده اند ضمن اینکه از لندن خبر می رسد انگلیسی ها برای حمایت از اوکراین، یک ناو مجهز خود را به دریای سیاه اعزام فرستاده اند.

** افزایش تنش در سازمان های بین المللی
روسیه و انگلیس در یک سال گذشته تنش های زیادی در سازمان های بین المللی داشته اند که شاید برجسته ترین مورد برای ایرانی ها، وتوی پیش نویس قطعنامه انگلیس از سوی روسیه (اسفند ماه 96) در نشست شورای امنیت بود که در واقع توطئه ای از سوی انگلیس علیه نقش ایران در یمن به حساب می آید.
به نظر می رسد روسیه به چشم مقامات فعلی انگلیس تبدیل به کشوری شده است که با تمام توان آنها را از نقش آفرینی در معادلات جهانی کنار می گذارد و وجهه و اعتبار این کشور را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین کشورهای جهان از بین برده است.
این دو کشور در سازمان های بین المللی دیگر نیز اختلافات فراوانی دارند که از بارزترین آنها می توان به اختلاف نظر دو کشور در کارکرد سازمان منع تسلیحات شیمیایی اشاره کرد چرا که انگلیس به دنبال افزایش اختیارات این سازمان تا درجه قضاوت است و روسیه این کار را تبدیل کردن یک سازمان بین المللی به ابزاری برای پیشرفت سیاست خارجی برخی کشورها (بخوانید انگلیس و آمریکا) علیه دیگر کشورها می داند.

** کشیده شدن دامنه تنش ها به حوزه رسانه
اختلافات مسکو و انگلیس همانگونه که گفته شد هر روز ابعاد تازه تری به خود می گیرد، انگلیسی ها به شدت مخالف نزدیکی روسیه و آمریکا هستند و ترزا می تلاش می کند هر از چند گاهی با ترامپ در این باره گفت وگو کند هر چند که گفته می شود ترامپ از گفت وگو با وی در این زمینه سرباز می زند.
چند روز پیش اختلافات انگلیس و روسیه وارد فاز جدیدی شد و به درگیری رسانه ای کشید،
ماجرا از آنجا آغاز شد که سازمان تنظیم مقررات رسانه ‌ای انگلیس هشدار داد که ممکن است از فعالیت راشاتودی در انگلیس جلوگیری کند.
پیش تر در آمریکا چنین مواردی مطرح و بر راشاتودی و اسپوتنیک محدودیت هایی اعمال شد.
در حال حاضر راشاتودی تنها رسانه فراگیر و قدرتمند شرقی محسوب می شود که نحوه کارش کشورهای غربی را خشمگین کرده است.
این رسانه رویدادهای جهان را با نگاهی متفاوت از آنچه اکثر رسانه های غربی عنوان می کنند، به مخاطبان انگلیسی زبان انعکاس می دهد و به دلیل تفاوت ها هر روز بر تعداد مخاطبان انگلیسی زبان آن افزوده می شود.
اگر چه راشاتودی با مواضعی متفاوت از غرب راه رسانه هایی همچون رویترز و سی ان ان را در پوشش اخبار می رود و به رقیب سرسخت این رسانه های بین المللی تبدیل شده اما بشدت در چند ماه گذشته در کشور هایی تحت فشار قرار گرفته است که خود را صاحبان دموکراسی می دانند و بشدت خواستار آزادی رسانه ها در دیگر کشورها هستند.
در خرداد ماه نیز چند نماینده پارلمان انگلیس از دولت این کشور خواستند تا محدودیتی علیه راشاتودی اعمال و مجوز پخش این شبکه در انگلیس لغو شود.
سازمان نظارت بر ارتباطات جمعی روسیه چند روز پیش اعلام کرد که بزودی تحقیقاتی درباره عملکرد خبرگزاری بی بی سی انگلیس در واکنش به اتهامات وارد شده به راشاتودی آغاز خواهد شد.
در بیانیه این سازمان گفته شد: این تصمیم روسیه در واکنش به این که سازمان تنظیم مقررات رسانه‌ای و ارتباطات انگلیس نمایندگی راشاتودی و روس کوم نادزور در این کشور را به نقض مقررات متهم کرده، گرفته شده است.
سازمان نظارت بر ارتباطات جمعی روسیه اعلام کرده است که اطلاعات درج شده در سایت بی بی سی به صورت دقیق مورد راستی آزمایی قرار می گیرد و نتایج تحقیقات بزودی منتشر خواهد شد.
اگر چه ‘دمیتری پسکوف’ سخنگوی رئیس جمهوری روسیه دیروز در خصوص شرایط خبرنگاران بی بی سی در این کشور گفته است که آنها می توانند همچنان به کار خود ادامه دهند اما معمولا با توجه به واکنش متقابل یا شدیدتر روس ها نسبت به اقدامات ضد روسی انگلیس، به نظر می رسد در صورت متوقف شدن عملکرد راشاتودی در لندن، کارکنان بی بی سی در مسکو نیز راهی جز خانه دار شدن یا خروج از روسیه نخواهند داشت.