جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه تهدیدها و فشار اقتصادی دولت امریکا به رهبری ترامپ — در قالب تحریم‌های کمرشکن اقتصادی، گروگان‌گیری کشتی‌های تجاری و مانورهای دیگر از جمله اعطای جایزه “صلح” نوبل به ماریا کوردینا ماچادو به بهانۀ ترویج آنچه در گفتمان سرمایه‌داری «حقوق دموکراتیک» خوانده می‌شود— نتوانست سلطه آمریکا را بر منابع نفتی و زیرزمینی عظیم ونزوئلا محقق کند، بازوی نظامی یانکی‌ها با کنار زدن پرده‌های «تمدن»، «حقوق بشر» و «دموکراسی» به میدان آمد.

نیروی نظامی ویژۀ آمریکا به دستور دونالد ترامپ با حمله عریان تروریسم دولتی به کاراکاس، رئیس‌جمهور ونزوئلا مادورو و همسرش را با همکاری نیروهای اجیر محلی ربودند.  بر اساس تصاویر پخش شده از رسانه‌ها، آن‌ها را به نیویارک منتقل کرده‌اند؛ و به دستور دادستان نیویارک به اتهام حمل سلاح غیرمجاز و رهبری کارتل مواد مخدرُ تحت پیگرد قرار خواهند گرفت.

تروریسم دولتی پدیده‌یی تازه برای کنترل منابع طبیعی و تداوم قدرت در نظام وارونه سرمایه‌داری نیست و نتیجۀ اقدامات غیرقابل پیش‌بینی فردی مانند ترامپ نیز نمی‌باشد. این پدیده، جوهر و بخشی از فلسفه وجودی نظام وارونه سرمایه‌داری است. ایالات متحده آمریکا و کشورهای به اصطلاح دموکرات و متمدن غرب، جنایات بی‌شماری را در کارنامه خود در کشورهای آمریکای لاتین، آسیا و آفریقا ثبت کرده‌اند.

ترور سلوانوس المپیو، رئیس‌جمهور توگو، پس از کاهش نفوذ فرانسه از منطقه پولی فرانک؛ قتل روبین اوم نیوبه، رهبر جنبش استقلال کامرون؛ و نیز قتل و انحلال جسد پاتریس لومومبا — یکی از مهم‌ترین و نمادین‌ترین رهبران ضداستعماری آفریقا — در تیزاب (اسید)، تنها نمونه‌هایی از حذف فیزیکی رهبرانی هستند که در مقابل منافع کشورهای سرمایه‌داری ایستادند.

آمریکا این تجاوز آشکار نظامی را با توجیه مبارزه علیه مواد مخدر و نجات مردم ونزوئلا از چنگال دیکتاتوری به خورد جهانیان می‌دهد؛ در حالی که خود با همکاری ناتو و متحدان غربی، از تروریست‌هایی چون نتانیاهو — که دستش به خون ده‌ها هزار کودک، زن و مرد فلسطینی در غزه‌ آلوده است — و نیز از احمد شرع در سوریه و حکومت طالبان در افغانستان حمایت می‌کند.

واقعیت این است که جنایت، ستم و تروریسم دولتی، شاخصه‌های انکارناپذیر نظام سرمایه هستند. تداوم این قلدرمآبی تنها به دلیل فقدان نیرویی بالفعل برابرایستای سیستم انسان‌ستیز سرمایه‌داری است. تضاد منافع اقتصادی کشورهای سرمایه‌داری و تلاش برای بازآرایی نظم نوین و سعی برای حفظ سلطۀ طبقاتی عامل اصلی جنگ‌هایی است که میلیون‌ها انسان در جهان قربانی آن شده‌اند و حتی موجودیت بشریت و کرۀ زمین را با خطر نابودی مواجه ساخته است. دلایل بی‌شمار و انکارناپذیری برای براندازی این نظام غیرانسانی وجود دارد. آنچه به بقای سرمایه‌داری می‌انجامد، عدم تلاش برای تحقق و عینیت بخشیدن به برنامه‌ها و افقی است که به دلیل عدم پیوند با نیروی عظیم طبقۀ کارگر، کماکان در حد شعار و بیان نارضایتی از وضعیت باقی مانده‌اند.

سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان یورش نظامیان آمریکا را تحت هر بهانه‌یی تروریسم عریان دولتی، قلدری و آدم ربایی خوانده و آن را شدیداً محکوم می‌کند. ما در همکاری با نیروهای برابری‌طلب، آزادی‌خواه و مترقی جهان، برای محو نظام سرمایه‌داری از هیچ تلاشی دریغ نخواهیم ورزید.

زنده باد همبسته‌گی جهانی طبقۀ کارگر!

زنده باد سوسیالیسم!

نابود باد سرمایه‌داری!

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کاگری أفغانستان

1۴ جدی/دی 1404 ؛ 4 جنوری 2026