امین الله مفکر امینی      2024-09-10! بیاد جوانی ام صفـــــحه برداشتم از زنده گانــــــیخود را بدیدم درجمـــــع رفیقانــــی انـــقلا بـــــــی که مدهوش بودیم زشورِ صدای رهبرِبا خـــــــــرد که کارمل اسم شریفش و بجوهر ناب و گــــرامـی بانییان این حزب همـــــه بودند با علم و هــم ادب زعلم وخرد بهره داشتند زمراجع علم ودانشگاهی جوانان با  فهــم وصدیق بستند…

زیر باران قدم می‌زنم، درختان در گوشی می‌گویند:      — هوا پر از دلتنگی‌ست!  (۲) غنچه‌ای بر لب باغچه، تنهایی‌اش را گریه می‌کند… (۳) میان گل‌ها غنچه‌ای‌ست، که هنوز لبخند زدن را                یاد نگرفته… (۴) کبوترها که می‌خوابند  آزادی پر از تنهایی‌ست (۵) دست در دست باد…

امین الله مفکر امینی       2024-01-10 بـدنیــــــــایی مجــاز نبینــــــی جزدرد وغم وافسـرده گـــی که پنـــــداری گلهــا به بٌستان رفتــه رخش به پژمرده گـی نمیدانـــــــــم برچــه رنگ،رقم گشته  بنیـــا دی اینزمانـــه که رنگِ مهر وهم صــدق ز انسانیت  گردیده بس بیگانــه که نبــــــوده خمیــــــــری ز آدمیـــــت زخلقت بجزازمهـــر به رجـــحانِ تعلقــــــــا ت شدیم دشمن ودشمنی با یکدیگر من تجربـــه کـــــــرده…

انجنیر حبیب فتاح ابونصر محمد بن محمد فارابی، مشهور به «فارابی» یکی از بزرگ‌ترین فلاسفه و دانشمندان دوران طلایی اسلام بود. او در سال ۲۵۹ قمری (حدود ۸۷۲ میلادی) در ولایت فاریاب افغانستان به دنیا آمد و در سال ۳۳۹ قمری (حدود ۹۵۰ میلادی) در دمشق درگذشت. فارابی در مورد خود نوشته است: «رودِ بزرگ…

زنده‌یاد “بکر علی” (به کُردی: به‌کر عه‌لی) شاعر کُرد شهید، زاده‌ی ۱۹ نوامبر ۱۹۶۸ میلادی، در محله‌ی کانیسکانی شهر سلیمانیه است. گرچه بخاطر فقر و نداری نتوانست بیشتر از دو کلاس درس بخواند، اما این سبب نشد که او از مطالعه و کسب دانش و ادب دست بکشد. وی در میان مردم کردستان به “گل…

دلم آنقدر.    از   دنيا   گرفتهتو گويي كس گلويم را گرفتهحسودان و جفا جويان  ز كينهبه قتلم  خنجر از اعدا گرفتهنمي.  ايد  كسي بر   ديدن منهمه از خانه اي من پا گرفتهرقيب بي مروت از خوشحاليبدستش جامي از مينا گرفتهخداهم از سر عصيان بسيار كمال  لطف خود از ما گرفتهظفر   با دلبر.  عالم تباه ا شسر …

ابوالقاسم لاهوتی…

دلم آنقدر.    از   دنيا   گرفتهتو گويي كس گلويم را گرفتهحسودان و جفا جويان  ز كينهبه قتلم  خنجر از اعدا گرفتهنمي.  ايد  كسي بر   ديدن منهمه از خانه اي من پا گرفتهرقيب بي مروت از خوشحاليبدستش جامي از مينا گرفتهخداهم از سر عصيان بسيار كمال  لطف خود از ما گرفتهظفر   با دلبر.  عالم تباه ا شسر …

نویسنده: مهرالدین مشید روزی خواستم، چیزی بنویسم و موضوع را انتخاب نکرده بودم. رخداد های افغانستان و جهان را مرور می کردم که ناگهان آرامگاۀ حیدری وجودی چشمانم را به خود خیره گردانید. یک باره دغدغه های سیاسی را از من ربود و حیرت زده گی های ادبی و عرفانی در من غلبه پیدا کردند…

دوکتور فیض الله نهال ایماق باید گفت که فولکلور – خزینه ی ملی یک کشور است ، باید خزینه ی ملی را تا حد توان  نگهداشت.اگر ثروت فولکلوریک درج و نشر نشود، در اثر گذشت زمان از دست میرود.      بر شما معلوم است که ادب شفاهی پهناهی گسترده دارد. و مطابق نظریات دانشمندان به…

(١) آمدن بهار و تابستان و  زمستان عادی‌ست  مشکل پاییز است، چو می‌آید، تو می‌روی!. (٢) با این همه تنهایی و این همه پاییز  در پایان فقط شعر است  که برای شاعر باقی می‌ماند. و ستاره‌ها را از خواب بیدار می‌کند  که به شب بفهماند  این همه تنهایی و  این همه پاییز را تمام کند.…

امین الله مفکر امینی        2024-23-09! به رسوایی هــا ی میهن گره خورده بـــس غمهای دیگر گروه های مٌفســد وجـــلای وطـــــن پخش کرده این خبر   خودها روءســای جمهورتسوید کرده به پیشگــــاه مردم   آنانکه بســــــــاطِ اعمالِ شان حا وی فسق بدیـدگاه مردم  قهرستی مٌـــــدون کرده اند خدمتگــارخودهـا را اینگروه  گـــربدید خـــــــرد بنگری جـــزخیانت نداشت عزوشکـوه  اینگروه هاجملـــه دزدیدند وکشتنـــــد…

استاد “بختیار علی محمد” (به کُردی: بەختیار عەلی موحه‌مه‌د)، شناخته شده به “بختیار علی”، نویسنده، شاعر، مقاله‌نویس و روزنامه‌نگار کُرد، زاده‌ی ۸ آگوست ۱۹۶۰ میلادی، در سلیمانیه‌ی اقلیم کردستان است، که اکنون و از سال ۱۹۹۶ میلادی، در آلمان زندگی می‌کند. از او که بسیاری او را حرفه‌ای‌ترین نویسنده‌ی کُردزبان می‌دانند، تاکنون آثار زیر منتشر…

دکتر بیژن باران آیا عارفان ضداجتماعی بودند؟ آیا رفتارشان با اختلالهای ذهنی فکری، روحی، شناختی، شخصیتی همراه بود؟ ضد اجتماعی ضد ترقی 2 نوع دارد: 1منفعل، گوشه گیر، افسرده، معتاد، اهل مطالعه، درونگرا. 2تهاجمی، بزهکار، با خشونت، ماجراجو، اهل دعوا چون خروس جنگی. نوع اول را جامعه مدارا کرده؛ نوع دوم با دادگاه، تیمارستان، زندان…

چو برگی در شکنج پنجه های باد پاییزم  به خواری و پریشانی و درد خود گلاویزم  من آن صید گرفتارم به چنگ فتنهء صیاد  ترحم کی بود او را به این حال غم انگیزم  زبس از آدمان دیدم بسی ظاهر فریبی ها سزد یک عمر اگر با شیوهء نستوده بسیتزم  مرا حب الوطن بر ذره…