رسول پویان  گـویند که دنـبه از درون می گندد  کُخ میزند وبه ریش مان می خندد  بیگانـه بـرای غـارت گـنـج وطـن  زنجیر به دست و پای ما می بندد  *******  با نقشۀ امریکا وطن ویران شد  اردوی جوان مملکت پاشان شد  مردم بـه زندان و طلسم افتادند  تبعید و فرار خلق بی پایان شد  ******* …

از رفیقان  دور بودن  نا رو ا ست زیر پا کردن  هدف را نا بجا  ست  دورسنجید ن ز همد یگر خطا ست  آب   پاره   باز   باهم   آشنا  ست  پس چه شدآب پاره ها یا سنگ  شد کو کجا شد  پا رچه  های سنگها ؟ یا چو نای  و نی شد…

فریادِ خراسان بزرگ   و   ایران قدیم  رسول پویان   جوزای 1404  در خانـه قـوی باش که چوراچور است  دزدان به کمین فانوس شب بی نوراست  بشنو ز فرخی که خوب گفـت و درسـت  رو زوربه دست آرکه حق با زور است  ******* از مام وطـن دفـاع جـانـانـه کنید  درسنگرمرزوبوم خود خانه کنید  گرزلف وطن خصم پریشان سازد …

(۱) اگر ماه و خورشید را هم از آسمان پایین بیاورند هرگز دل به هیچ فانوسی نمی‌بندم. (۲) چه کسی گفته عاشقی بد است من که میان علم بهتر است، یا ثروت؟! تو را برگزیده‌ام… (۳) چگونه باور کنم هجرت فلامینگوها را با پر و پرواز است؟! تا دل در گوشه‌ای گلویش گیر نباشد پیمودن…

بانو “آویزان نوری” (به کُردی: ئاواێزان نوری)، شاعر و نویسنده‌ی کُرد، در ۱۳ ژوئن سال ۱۹۸۱ میلادی، در سلیمانیه به دنیا آمد و اکنون ساکن کرکوک است. در سال ۲۰۳۳ نخستین اشعارش در روزنامه‌های کرکوک منتشر شد و تاکنون سه مجموعه شعر از او چاپ و منتشر شده است: – قدم‌زدن در کوچه‌های تقدیر –…

بیا برویم کشور تا بان را بسا زیم  خا نه ی اجداد نیا کان را بسا زیم با ثروتی طبعی خاک آب فابریک  اتحاد  کارگر و دهقا ن رابسا زیم در پی ا ند یشه ی نوسازی  میهن جنبش نیروی جوا نان را بسا زیم در راه همبستگی  و وحد ت  ملی  وحد ت یاری…

ترجمه. رحیم کاکایی به مناسبت 120 سالگی میخائیل شولوخوف ای. کووالسکی (درباره مسئله دانش علمی و هنری جهان)  دانشمند نامدار “یورگن کوچینسکی”(اقتصاددان، ژورنالیست در جمهوری دمکراتیک آلمان) نظریه‌ای را ارائه داد که بر پایه آن در دوره پیش ازاکتشافات علمی مارکس و انگلس، دانش هنری واقعیت اجتماعی در سطح خود از دانش علمی فراتر رفته…

در خانـه قـوی باش که چوراچور است  دزدان به کمین فانوس شب بی نوراست  بشنو ز فرخی که خوب گفـت و درسـت  رو زوربه دست آرکه حق با زور است  ******* از مام وطـن دفـاع جـانـانـه کنید  درسنگرمرزوبوم خود خانه کنید  گرزلف وطن خصم پریشان سازد  زلفـین پـریـشـان ورا شـانـه کنید  *******  هشدار! که دشمن وطن…

امین الله مفکر امینی                   2025-19-06 جهانـی صلح وصفـــای بشربماتم کشیـــــده جـاهــــلانیکی برسیاستهای خود پسندودیگربرمذهب وادیـــــــان جمـله ابطال عاری زعلــــــمِ انسانی پیوسته بـاینــــــان جهانِ علم ودانش و آدمیــت رنگباخته زتعلق همچنـان گناه ها وخطــا هـــا کنیــــــم و بندیم برخدایِ مهربـــان کجا خالق گفته بـــربشــــــربجنگیدبایکدیگرهرزمـــــان خالقِ جهانی هستی خلــــق نموده همه مخلوق یکسـان خداوند ذاتــی یکتـــا است وندارد…

رسول پویان فسانه خوان وفسون سرگذشت موسارا مگـر خـرد بکــنــد حـل ایـن معـمّا را نگین خـاتـم و افـسانـۀ سـلیمان چیست شـراره یی که بلـنـد کـرد دود بلـوا را فسانه سازی مصر کهن به خاخام داد تخـیـلی که ســرایـیـد طـور ســیـنـا را حکایـت بت و بتخـانــه و تـبــر گفـتند حدیث قوچ و پسر درد حمل سـارا…

ثبا ت و پا یداری را نمانده  قدر و مقدارش چنان مرغیکه باشد برمسیری باد پروازش  به با زار تقلب هر که  شد سر گرم با زیها  بنرخ روز رفتارش ،برنگ روز کردارش   بیان کذب،زبان چرب،اگرگردد خروش اما بیان سطح فهم اوست مکن شکوه زگفتارش عمل ملاک انسانی ،سخن تعریف انسانست  نباشد شکوه ازحرف مریض…

دستت پدر ببوسم و سر هم به پای تومیخواهم آنچه خوب جهان است برای توآموختی حرف به حرف درس زنده گیقربان مهر و الفت و قلب صفای توحرف ترا به جان و به دلم میکنم قبولرازی ز من شوی و بود گر رضای توکوشیدی روز و شب که شوم مرد روزگارقربان مهربانی و لطف و…

تا بدانجا رسیده دانش من که بدانم همی که نادانم ( ابو شکور بلخی ) سرایش شعر در حوزههای تمدنی بشر گاه پیش از ایجاد و بکاربرد خط و کتابت بوده و چه بسا که در درازنای تاریخ بسی آثار گرانبهای شاعران و ادیبان پیشین از میان رفته اند. اشعار نخستین بجا مانده از پیشینیان…

رسول پویان  جهان که در دل دانش می‏کند تابـش  به جهل تیره و فاسـد نمی‏کند سازش  گـذشت جور کلیسا و عصر تاریکی  کسی نبرد صلیبی کند مگر خواهش  زجنگ وکین عقایدچه میشودحاصل  به جز کشتن انسان وگریه و زارش  دوبـاره خـنجـر افـراطیت شـده بـالا  دیموکـراسـی بـزایید چـوچـۀ داعش  دیموکراسی شـده مسخـره سـیابازی  ترورودهشت وافراط وسلطۀ…

ای وطندار عید قربان شد قربانت شوم صدقه‌ی حال خراب و چشم گریانت شوم نی به خوانت نقل و بادام و نه هم جلغوزه‌ی سفره‌ی خالی ز نان و چشم حیرانت شوم نی خریدی جامه‌ی عیدی به فرزندان خود مفلس و درمانده هستی من پریشانت شوم عید سالی میرسد تا خنده و شادی کنیم این…