گويند مرا ، چو زاد مادر خونريزى و سر بريدن آموخت شب ها به بر طويله ى من بيدار نشست و كشتن آموخت شب تا به سحر كشيده زحمت تا كشتن و انتحار كردن آموخت دستم بگرفت و برد “پنجاب” تا شيوه ى دال خوردن آموخت يك بمب و دو بمب در كنارم بگذاشت و…

نن مو د یوه همکار چې دلته په ادبیاتو پوهنځي کې استاذ دی کوژده وه. استاذ سهار وویل: چې نن خبرې (لفظ) اخیستو ته ځو، څو ملګري به حتما راسره ځئ. ژمنه مو وکړه چې ورسره به ځو. په دولسو بجو څلور ملګري د زوم له کاروان سره یو ځای شوو او د خسر کره…

شعر از حریره یوسف مقصودی سکوت سنگین تو ای قبله وجودم تو ای تکیه گاه رنجورم تو ای لفظ پر از معنایم ای بابا تو ای قهرمان کودکی های من ای بابا تو ای آن سوره های، صراط المستقیمم تو ای هر تارتارو پود پودی زندگیم تو معنا میدهی این جسم بی روح من ای…

خوشا قومى كه مسعود اند، از فرجام استقلال به خود بالند ز كيف و نشه يى از جام استقلال هر آن ملت كه در گيتى اسير و بى پر و بالست ز صبحش صد شرف دارد، همانا شام استقلال هر آنكشور كه جان كيرى ز بهرش رهبرى آورد ذليل و خوار و رسوا گردد و…

نوشته نذیر ظفر ۱۷/۷/۸ ورجینیا از چـــــــشم خمار تو عـمریست خمار م من از شـــــــــــوخی مژگانـــــــت ارام ندارم من ابروی تو پــیوســـــــته شمشیر دو سر باشد گر کشته شـوم روزی مقتــــــــول نگارم من هجــران تو پا هیز است وصل تو بهارانست بی دیـــدن روی تو بی فــــــــصل بهارم من از مـــــــــوج وجود تــو هر کس…

گرفتم  گر نعوذ بالله، يك روزى خدا بودم خداى عادل و هم دادگر ، بی منتها بودم   نمی كردم ز اول شرطی با شيطان موذى را كه تا موجب نمی شد اين همه آتش فروزى را   هزاران مرد پيغامبر، زمن بود در بيابانش در آن جمع می گزيدم چند بانو، ستره دامانش   رسولى…

اين خانه كه پيوسته درآن جنگ روانه ست پرسيد از ايزد، كه اين خانه چه خانه ست؟   ويران شده اين خانه و كس را خبرى نيست گويند كه دراين خانه بسى گنج و خزانه ست   درديست دراين خانه كه در دهر نه گنجد بدبخت جهان گشته و پيوسته فسانه ست   فى الجمله…

رسول پویان صـدای ناله بلـنـد از فـراز صیاد است ز وحشتی که زتـیغ سـتمگرافـتاد است به سوخت خـانۀ بیچارگان و مظلومان زآتشی که به میرزااولـنگ درداددست فتاده بـر سرِ پـل نعش هـای محرومان درین وطن خدا یا چه جوروبیداد است ز بس که نسل کشی دروطن شده رایج عزای لانه خرابست و خانه برباد است…

هادی عروسنگ بعد از یک ماه از وطن برگشتم عزیزان. از ان دیار امدم-که مکروکذب فتنه است خطای هر جفای شان-ز کعبه و مدینه است مراد زنده گی همه به دست دزدوغاضب است عقاب سر کش زمان اسیر چنگ کاذب است بریزدنسل نو دیگر – بنای پر ز پینه را به دزد سپرده اندهمه –…

اين خاينان كنون كه حاكم به كشور اند رسوا و بى كفايت و دون و ستم گر اند برخى وحوش مطلق و برخى دجال محض برخى به جعل و كذب و جنايت توانگر اند بعضى وطنفروش و جواسيس به اهريمن بعضى به قتل و كشتن و دهشت دلاور اند نيمى  به خواب ناز فرو رفته بى خيال  نيمى دگر به چور و به غارت فن آور اند    زين ماجرا و فاجعه ديريست در اين ديار پير و جوان و جمله يكى زار و ابتر اند     زبير واعظى…

نمى دانم چه يك جا بود شب جايى كه من بودم به هر سو جام ودكا بود شب جايى كه من بودم به يك سو پيك گرباچوف و ابسليوت و استاليچ ديگر سو بيرى گيرا بود شب جايىكه من بودم كباب اخته ى سيخى و مرغ و نان و تندورى قروت و قند و كولا…

رسول پویان هریوا غرق خون گردیده امروز دل از سینه برون گردیده امروز نشـسته بر پلاس غـم زن و مرد ستم از حد فزون گردیده امروز 2/8/2017 یاد جوانی گاهی اگـر ز کـوچـۀ خاطـر گذر کنم یاد جـوانی و هـوس شـور و شـر کنم تصویرخاطرات جوانی به آب و تاب صیقل زنـم دوباره و در…

الهى ثقه مى بود مردن تو ترور و كشتن و جانكندن تو تويى آن گربه يى هفت جان ليكن خورد چوبى ز بالا در تن؟! تو كى از يادم رود در زاد گاهم همان راكت پرانى ، كشتن تو هزاران خانه را ويران نمودى شود ويرانه اكنون مأمن تو ازان روزى كه ماندى پا بكابل…

امین الله مفکرامینی 2017-27-07 چه خوب بود اگــــردر میهن ما جنگ نمیبود صـدای فیرمرمـــی وتــــوپ وتفنـــگ نمیبـود چــــه خوب بود مــردم ما بودند با هم برا در جنــــگ ســـر قوم و قبیل و نام وننگ نمیـبود چه خوب بودگرجوانان شـوخ وشنگ میهن ما به زیر بار منـــــت دو نـــا ن، دلتنگ نمیبود چه خوب بود…

“چرا کاری کند عاقل، که بار آرد پشیمانی” غروب در کوهستان های بلند و دره های پیچیده سنگلاخی منظره ای زیبای دارد. نشست آفتاب و کم رنگی شدت نورش چنان به صخره ها رنگ زرد طلایی می بخشد، گویا همه جا زر فرش شده است، وزیدن باد های تند از طرف کوهای بلند سر به…