(ترجمه شعری از ناظم حکمت)    بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  «به تو می‌اندیشم»  به تو می‌انديشم. بوی مادر به مشامم می‌‌رسد. مادرم! زيبای زيبايان جهان. و در جشن درونم در فلکی چرخ كه می‌زنی زلفانت و دامنت به رقص درمی‌آيد. رخسار گل گلی‌ات را گاهی به‌ياد می‌آرم، و گاهی فراموش می‌كنم. علت چيست، كه ترا هم‌چون زخم…

نویسنده: مهرالدین مشید انسانیت گم شدهء انسان در سراسر تاریخدی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهرکز دیو دد ملولم و انسانم آرزوست این شعر  یکی از بیت های جاودانهء مولانای بزرگ بلخ، شاعر شوریده حال و عارف ژرف نگر مشرق زمین است که او را از جمله چهار رکن استوار و خلل ناپذیر زبان…

 پایمرد  هموطنان عزیز ! میگویند (خود کرده را نه درد است نه در مان) ما مردم افغانستان بار ها در تاریخ نسبت جهالت وبیسوادی خود ما ، سنتهای عقب مانده و پوچ ما ، باور ها واعتقادات میان تهیی وارداتی چپ وراست؛ دینی و مذهبی؛ قومی وزبانی فرصت های طلایی را ازدست داده ،نه خود…