دگرگونی های ژرف و گسترده و چالش های فکری و…

نویسنده:  مهرالدین مشید تحولات شتاب زدۀ جهان؛ ناپاسخ گویی و شگفت…

تاریخ هویت های ملی...!

ملی از ملت گرفته شده٬ که خود پدیده «ملت» و یا…

نظری به تشکیل حکومت های « در تبعید» ،  امروز…

نوشته از بصیر دهزاد  در جریان سال ۲۰۲۴ عیسوی  یا سال…

عید در نوروز 

رسول پویان  جهان را ز بنیان دگرگون کنید  برون ازطلسمات وافسون کنید  فـرشته…

پرچمی گفتن!

امین الله مفکر امینی    2025-28-03! پرچمی گفتن اســـت زیـــبِ دهــن بـکردار پرچمی بودن…

طالبان در گیر یک کشتی نرم درونی و منطقه ای…

نوبسنده: مهرالدین مشید طالبان به خط آخر رسیده اند یا مهندسی…

عقل در سیاست و دین...!

فلسفه وجودی انسان یا عقل بگفته ارسطو و غزالی عبارت…

عید مستمندان

عید رسیده به دل داغدار شکوه ز ایام کند بی شمار حال…

به پاس لطف!

امین الله مفکر امینی        2025-24-03! عزیزی تحفــــــه داد بمـــــــــن شاهِ جهــــــان قلمــی کـــه…

ناپاسخگویی های روشنفکرانه و سرنوشت غم انگیز مردم افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید اوضاع ناهنجار کنونی و مسؤولیت های همگانی روزی معلم…

طلوع حماسۀ نوروزی؛ نمادی از ایستاده گی برای زنان افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید نوروز رنگین کمانی از تنوع فرهنگی و همدیگر…

شمارۀ 70 سوسیالیسم کارگری

 شمارۀ 70 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

رنگِ زمانه!

امین الله مفکر امینی      2025-17-03! ای اشک آهسته بـــریزکـه دردم زخودواغیــــاراست هرکـــــه رابلطف…

جشن نوروز 

رسول پویان  هزارِ چهچـه زن بـوسـتان نوروز است  هزار بیت وغزل بر…

یک"  تل"  "خان"، هزاران تلخان حماسه 

نویسنده: مهرالدین مشید اسطوره های تاریخی و حماسه های تلخانی هر کس…

هودج گل

شادباش ای دل ز بشگفتن خبر دارد بهار در چمن گلهای…

  و من به دور‌دست‌ها نگاه می‌کنم تا روزنی برای فردای…

محمدعثمان نجیب بهار میمنت میمونی‌ست، اگر باشکوه‌تر شکوهنده‌گی داشته باشد. چیزی…

  بهار امید

               کاش بینم  همجا  فصل  بهاران  باشد  نور خورشید بهر روزنه  یکسان…

تخم مهر کاشت دربهار!

امین الله مفکر امینی            2025-21-03! هـــــزاران بهارآمــــــد وهم هـزارانِ دیگـرآیــــــد ولی بهارزنده گـــــــی…

دشمنی با زمامداران و سیاستگران خاین را قومی نسازید

نویسنده: مهرالدین مشید ارایۀ راهکار ها برای همگرایی بجای زهر پاشی…

«
»

هفتم اکتوبر روز تجاوز عریان آمریکا و ناتو

که ملت افغان را ۲۰ سال بخاک و خون نشاند

نباید به فراموشی سپرده شود .

این روز از جمله روزهای سیاه در تاریخ افغانستان است .

حیل و دلیل تراشی برای اشغال نظامی افغانستان در مطبوعات جهان بسیار انتشار یافت ، اهداف ( محو تروریسم ، مبارزه با مواد مخدر ، تاسیس حکومتداری خوب ، تامین دموکراسی،و حقوق بشر ) برای آنانیکه خصلت ذاتی امپریالیسم آمریکا و متحدین آنرا نمی شناختند مایه های نوین برای زندگی خوب و پیشرفته بود ، مردم به امید دسترسی به آرامش و زندگی صلح آمیز در وجود نیروی نظامی پر قدرت ناتو و آمریکا و متحدین ان دلبستگی زیاد داشتند .

با سقوط حاکمیت ۵ ساله طالبان شیکه های خبر رسانی جهانی از بی. بی. سی . تا صدای امر یکا و رادیو صدای آزادی، همسایگان و دههای دیگر به کابل ریختند و هیاهوی عجیبی در مطبوعات برپا نمودند که گویا افغانستان آزاد شده است و حالا در مسیر تعین شده چهار گانه آمریکا به حرکت می افتد و سعادت بار می آید. غافل از آنکه تجاوز و اشغال بدون مقاومت باقی نمی ماند و امید صلح از آمریکای جنگ طلب سرابی بیش بوده نمی‌تواند.

هرچهار هدف تبلیغی آمریکا ناکام شد یعنی از آغاز کار انجام ناکامی هویدا بود .

سه مرکز قدرت ایجاد شد ( خلیلزاد بحیث نماینده خاص رئیس جمهور بوش با صلاحتهای فوق العاده ، حامد کر،ی بحیث رئیس حکومت موقت فاقد صلاحیت و اشرف غنی بحیث چهره مورد اعتماد آمریکا در امور مالی ) ، جمعیتی ها و شورای نظاری ها به حیث پادَو های نظامی اشغال و تطبیق کنندگان اهداف عاجل امر یکا بحیث مهره های اساسی در وزارت های دفاع ، داخله و امنیت ملی و وزارت خارجه جابجا شدند .

به قسیم فهیم لقب مارشالی داده شد او طبق پلان آمریکا به تصفیه وزارت دفاع از وجود صاحب منصبان اردوی قبلی پرداخت و انآ ۲۰ هزار تن را از اردو بدور ریخت .

گروه گروه افغانهای دو تابعیتی از غرب بخصوص آمریکا به افغانستان سرازیر شدند و در پستهای مختلف دولتی عز تقرر حاصل کردند .

بزعم دولت سازان امر یکا کار دولت سازی در افغانستان بخوبی پیش می‌رفت و پر وسه های دموکراسی چون لویه جرگه قانون اساسی ، انتخابات ریاست جمهوری و پارلمان را نماد های موفقیت دولت سازی و دموکراسی تبلیغ می‌کردند و حقوق بشر را نه در گوانتانامو و بگرام که در چند پروسه ظاهر نمایی حقوق زنان وغیره تمثیل می‌نمودند.

اما این پروسه ها در واقعیت ناکام و ناکارا بود چنانچه سرمنشی ناتو در بیانیه اختتامیه سالیانه در همین سال گفت :” نظام سازی ما در افغانستان در واقعیت یک خانه کاغذی بود “، او افزود :” پس از ۲۰ سال حضور در افغانستان دریافتیم که در حال پیروزی درین جنگ نیستیم ” و بایدن این سرزمین را گورستان امپراطوری ها ولی نفرین شده از جانب خداوند خواند درد وسوز شکست مفتضح به چنین هزیان گویی آلوده اش کرده بود . این جملات جواب انانیست که هنوز از نامبردن شکست ناتو و امر یکا عار می‌کنند.

اشغال بیست ساله طبق آمار رسمی برای پیاده سازی حقوق بشر و دموکراسی باعث کشته شدن هشتاد هزار افراد اردو ، پولیس و امنیت دولتی شد اما در مورد آمار کشته شدگان و زخمی های غیر نظامی ها چیزی گفته نمی‌شود.

بهر حال اشغال ۲۰ ساله آمریکا و شکست افتضاح آمیز آن در افغانستان باید درسهای تا یخی برای متجاوزین و پادو های داخلی آنان می‌بود اما نه آنها و نه اینها هنوز بهوش نیامده اند و از جنگ تبلیغاتی دست بر نمی‌دارند. هنوز افغانستان در سرخط کارزار تبلیغاتی انتخابات آمریکا و مطبوعات آن قرار دارد و دستیاران و ستایشگران افغانی آنها نیز درین عرصه از دَوش نیافتیده اند و سر به گریبان نمی‌کنند.

افغانستان که همه جغرافیایش،در تحت سلطه امارت اسلامی قرار دارد هنوز مصدوم به خطرات جدی چون فرار مغزها و قوای بشری میباشد ، فاقد قانون اساسی است ، سرپرستی ادامه دارد ، امارت اسلامی از جانب جهان برسمیت شناخته نشده است ، خلای عمیق در عرصه تعلیم و تحصیل دختران به میان آمده که شاید تا ۵ سال آینده یک داکتر زن هم برای معالجه زنان باقی نماند ، در زندگی مردم از لحاظ اقتصادی تغیری نیامده ، بیکاری معضله حل ناشده باقیمانده و همچون گذشته ها ادامه دارد و بر نرخ آن افزوده می‌شود، کشمکش حقوق بشر در سر خط کارزار تبلیغاتی غرب و آمریکا از تازگی نیافتیده است . حقوق حقه مامورین متقاعد پرداخته نمیشود ، کشوریکه مشی مدون سیاست داخلی و خارجی اش معلوم نیست کجا می‌تواند دور نمای مطمئن برای مردم ارائه نماید ؟

بدترین پیامد اشغال ۲۰ ساله تفرقه قومی و سمتی و زبانی است هنوز از ذهنیتها زدوده نشده است .

۲۰ سال اشغال مصیبت بود و اثرات آن بحیث مصائب بزرگ‌باقی مانده و دامه دارد .