رنگِ زمانه!
امین الله مفکر امینی 2025-17-03!
ای اشک آهسته بـــریزکـه دردم زخودواغیــــاراست
هرکـــــه رابلطف ونوازش دیدم ز بودم بیـــزاراست
چــــــــرا زمـــانه سازگاروهمدم است با ریا کــــاران
نـــــوایی کریه الصــــوتان جایگزین جــــای بلـبــلان
پرخون گشته دلـــی پاک ودیده ی عالمان وعارفــان
که پــررنک گشته بــــازارِزن صفت ها جای مــردان
تطمیع نفس های شیطانی زیبنــده کرده چرخـی دون
چون فتنه های ریایــــی با تسبیح و دلق وفســــون
می خوری وبی لگامی وعصمت درورقص است هنر
شرم و حیا رفته زچشـم بنامــی ایجـابات با عصــــر
عـالمان وعارفان واهــــلِ هنــردل ودیده باشند خـون
که تعبیرِغلط زعلـــــــم ومعرفت وهنرچراباشند چون
مفکــــــر مشــــــو آزرده خاطرکه بنزد مردم دانـــــا
جایگاه اهـــــل علم وخردوهنــــرشامخ است و بجـــا
