جهان نو

میخواهم عصر دیگر و دَور زمان نو دَور نوی ز هستی…

باقیست

به گوشه گوشه ای وطنم نقش اهرمن باقیست زظلم کشته زیاد…

طالبان در پرتگاۀ سقوط

عبدالناصر نورزاد طالب همانند گذشته، نمی تواند در مسیر سیاست و…

جامعه سیاست زده ی ما و آشفتگی های سیاسی…

عبدالناصر نورزاد به فراخور مقاطع مختلف تاریخی و پیدایش و نضج…

طالبان ابزاری برای پاکستان برای بازی با امریکا و چین…

نویسنده: مهرالدین مشید حکومت فراگیر ترفند های تازۀ پاکستان برای مشروعیت…

زرتشت فیلسوف

– دکتر بیژن باران در ایران فلسفه در الهیات تنیده؛ نه…

معشوق تاريخي

- بیژن باران  مرا معشوقي است ابدی.  قرابت با او غدغن است. از…

حاکمیت قانون ضمانت برای حق حفظ ، تداوم و انکشاف…

بصیر دهزاد مقاله اینجانب که در کنفرانس علمی مورخ ۲۸ اکتوبر…

دو اجتماعِ سیاسی – اعتراضیِ متفاوت از هم [داخل و…

شباهنگ راد محرز است ما با دو اجتماعِ سیاسیِ متضاد از…

من

من، چه غریبانه،، میان این همه تنهایی،،،              --جا مانده‌ام!!! (۲) از تو چه پنهان! خودت به…

تک درخت آرزو های دختران مظلوم افغانستان چگونه ناشگفته…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان روزگار خیلی حساس و وحشتناک و آزمونی…

هیچ گفتمانی را نباید تابو پنداشت

                    بحث روی حکومت فدرالی گناه نیست      نوشته ی…

چهارمین دور مذاکرات «روند مسکو» درخصوص افغانستان

چهارمین دور مذاکرات موسوم به «روند مسکو» برای حل…

من اعلام جرم می‌نمایم

میر عبدالواحد سادات من به محکمه وجدان بشریت آگاه مراجعه مینمایم…

وراثت درقدرت و سیاست

مونارشی های موروثی با حفظ گذشت قرون هنوز در پیشرفته…

سوسیالیسم،- جانشینی برای حکومت شر و "آتش به اختیارها"

آرام بختیاری      یادی از آموزگاران انقلاب،- مارکس و انگلس. هرمبارزه طبقاتی یک…

انقلاب بزرگ خرد

رسول پویان بـشـر بـه حـلـقـۀ دام بـلا گرفتار است به چنگ آتش…

اطلاعیه انجمن حقوقدانان افغان در اروپا

بنام خداوند حق و عدالت هم مسلکان عزیزو دوستان و علاقمندان…

فدریشن، یونیتار (متمرکز) و کانفدریشن به زبان ساده

(Unitary state, federation, confederation) دولت- عبارت از عالی ترین شکل سازمان…

تروریسم محصول سیطره جویی قدرت های بزرگ و سرخورده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان از زخم خونین گرباچوف تا مکان خدا…

«
»

تحریم‌های آمریکا علیه افغانستان؛ ارمغان مرگ برای غیرنظامیان

آمریکا با اعمال تحریم و مسدود کردن دارایی‌های افغاسنتان، مردم این کشور را به سمت مرگ سوق می‌دهدآمریکایی‌هایی که هنگام مخالفت با خروج آمریکا از افغانستان، فریاد حقوق بشر را سر داده بودند، توجهی به تحریم‌های آمریکا علیه افغانستان که سبب گرسنگی افغانستانی‌ها می‌شود، ندارند. به گزارش «اینترسپت»، در حالی که چند ماه از سقوط دولت افغانستان و روی کار آمدن «طالبان» در افغانستان می‌گذرد، مردم این کشور اکنون با بدترین زمستان دهه‌های اخیر خود مواجه هستند. ترکیب فروپاشی اقتصادی افغانستان با اعمال تحریم‌ها و توقف کمک‌های بشردوستانه به این کشور، میلیون‌ها افغانستانی را با چشم انداز واقعی گرسنگی مواجه کرد؛ برخی از آن‌ها بر اثر گرسنگی خواهند مُرد؛ برخی نیز جان خود را بر اثر مرگ‌های قابل پیشگیری از دست خواهند داد. سازمان جهانی بهداشت پیشتر هشدار داده بود که در صورت عدم اتخاذ گام‌های جدی، امکان دارد حدود یک میلیون کودک افغانستانی در زمستان امسال بر اثر سوءتغذیه جان خود را از دست بدهند؛ کودکانی که در حال حاضر بار سنگین فاجعه انسانی را متحمل می‌شوند و داستان‌های وحشتناکی درباره فروش آن‌ها برای پرداخت هزینه غذا شنیده می‌شود. پیش بینی می‌شود که زمستان سرد امسال سبب تلفات زیادی در کشور افغانستان شود. سیاست تحریمی آمریکا مقصر اصلی این اتفاق است و افغانستانی‌ها را به سمت مرز سوق می‌دهد. آن‌ها از مدت‌ها پیش برای فرار از شیوع «کرونا» و ناتوانی دولت مرکزی در تامین امنیت فیزیکی و غذایی در این مسیر گام برداشته بودند. مدیر مرکز بهداشت بشردوستانه دانشکده بهداشت عمومی «جانز هاپکینز» پس از بازگشت از سفر به افغانستان از سوی سازمان جهانی بهداشت، گفته بود «من به وضوح می‌توانم بگویم که اگر آمریکا و دیگر کشور‌های غربی، سیاست‌های تحریمی خود در افغانستان را تغییر ندهند، افغانستانی‌های بیشتری بر اثر تحریم‌ها خواهند مُرد.» این مرگ و میر‌ها نتیجه تصمیمات سیاسی عامدانه اتخاذ شده «واشنگتن» است که در کنار اعمال تحریم‌های جدید نزدیک به ۱۰ میلیارد دلار از دارایی‌های بانک مرکزی افغانستان را نیز مسدود کرد. دولت «جو بایدن» از آزادسازی این دارایی خودداری می‌کند. بسیاری از تحلیلگران و سران سیاسی آمریکایی که در مخالفت با خروج ارتش آمریکا از افغانستان و توجیه اشغال نظامی افغانستان به دلایل بشردوستانه استناد می‌کردند، در مقابل پایان دادن به رژیم تحریم‌های کنونی و آزادسازی وجوه متعلق به افغانستانی‌ها که عملا غیرنظامیان را در معرض خطر قرار می‌دهد، سکوت کرده و همراهی می‌کنند. در واقع هرچه این کابوس جدید بیشتر خود را آشکار می‌کند، نگرانی این دسته از مقام‌های آمریکایی در حال بیشتر محو می‌شود. معافیت‌های بشردوستانه برای از بین بردن پیامد‌های آمریکا جهت جلوگیری از فروپاشی اقتصادی افغانستان کار چندانی نمی‌تواند بکند. تحریم‌ها یکی از صریح‌ترین ابزار‌های قهری در مجموعه ابزار‌های سیاست خارجی آمریکا و مورد علاقه سیاستمداران این کشور است.

افغانستان تنها نمونه‌ای از رژیم تحریم‌های آمریکاست که بدون پاسخگویی کل جمعیت غیرنظامی این کشور را تحت تاثیر قرار داده است.تحریم‌های آمریکا علیه کشور‌های مختلف در حالی ادامه دارد که این ابزار هیچ کمکی به پیشبرد اهداف سیاست خارجی آمریکا نکرده است. وضعیت افغانستان می‌تواند به عنوان یکی از مرگبارترین موارد خشونت علیه غیرنظامیان ناشی از تحریم‌های آمریکا برجسته شود. دولت افغانستان که طی دو دهه اشغالگری آمریکا ساخته شد، به گونه‌ای ایجاد شد که کاملاً به حمایت خارجی، به ویژه در سیستم مراقبت‌های بهداشتی وابسته باشد. با توقف ناگهانی کمک‌ها و اعمال تحریم ها، اکنون میلیون‌ها افغانستانی از جمله زنان و کودکان در معرض خطر قرار دارند. بعید به نظر می‌رسد که آمریکا با تحریم‌ها کاری را انجام دهد که با ۲۰ سال جنگ نتوانست انجام دهد؛ یعنی به قدرت رساندن دولتی باثبات. احتمالا در آینده داستان‌های بیشتری از گرسنگی، مرگ در اثر سرما و از هم پاشیده شدن خانواده‌ها به دلیل مشکلات اقتصادی، ناشی از رویکرد کنونی آمریکا مبنی بر جلوگیری از دسترسی به بودجه‌های متعلق به دولت افغانستان و توقف کمک‌ها خواهیم شنید. اگرچه تحریم‌های افغانستان اهداف سیاسی آمریکا را محقق نمی‌کنند، اما مانند دیگر کشور‌های تحت تحریم‌های آمریکا، پیامد‌های ظالمانه‌ای برای اقشار آسیب پذیر در پی خواهند داشت. برای کمک به افغانستان، پیشرفت در جبهه کمک‌های بشردوستانه کافی نیست و جنگ مالی آمریکا علیه این کشور باید پایان یابد.