آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

«
»

به مناسبت اعلان خروج نیروهای آمریکایی ازافغانستان

C:\Users\Feri\Pictures\Afghanestan T elec 178.jpg

در۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ افراد القاعده ای عربستانی به برجهای دوقلو حمله کردند ودرنتیجه حدود دوهزارنفر کشته شدند!امپریالیسم آمریکا که مدتها درحال تدارک برای حمله نظامی به افغانستان وعراق بود با سوء استفاده ازخشم  ونارضایتی عمومی …. ازاین عمل تروریستی بعنوان یک “نعمت الهی” بهره گرفت وجنگ  بی پایان”علیه تروریسم” را آغاز کرد . جرج دبلیو بوش رئیس جمهوروقت آمریکا ، درسخرانی اش ، خطاب به کشورهای جهان گفت ، یابامایید یاعلیه ما ، ماواردجنگ بی پایان علیه «تروریسم» وهرکشوردیگری که با ما نباشد خواهیم شد . البته تروریسم را هم خود سران آمریکا تفسیر وتعریف میکردند !؟ لذابجای حمله به عربستان که پایگاه «القاعده» ، ولی چون کشوری دوست بود ، به افغانستان که طالبان حاکمیتش راداشتند ،  یورش بردند . طالبانی که آمریکای ها باکمک پاکستان ودولت «فخیمه» انگلستان وباپول امارات وعربستان سازماندهی کرده بودند تا اشغالگران سوسیال امپریالیستهای شوروی را از افغانستان بیرون کنند وخود جای آنها را بگیرند . اما پس ازچندسال حکومت طالبان ، طالب ها به خواست آمریکایی ها مبنی برعبورلوله های گاز از آسیای میانه و ازداخل افغانستان به غرب تن ندادند و «یاغی» شدند .

حمله به افغانستان باهمکاری  ۳۰ کشورعضو «ناتو» صورت گرفت ! اینکه آمریکایی ها وهم پیمانان اروپایی وکانادایی واسترالیایی اش ، این جنگ افروزان وحشیِ بین المللی ، برای مبارزه با «تروریسم» وبه بهانهِ دفاع از«دموکراسی ، آزادی وحقوق بشر» ، باجنگنده های ۸۵ میلیون دلاری به افغانستان فلک زده ، که بودجهِ سالانه اش حدود ۸۵ میلیون دلاربود ، حمله ورشدند ودهها وبلکه صدها هزارانسان بیگناه را به خاک وخون کشیدند ، سخنی است یکسره پوچ ومسخره !

حال بعدازگذشت ۲۰ سال ، آقای جو بایدن وپیمانِ نظامی «ناتو» ، که زائده ی امپریالیسم آمریکاست ، اعلام میکنند : «وقت آن رسیده که به جنگ بی پایان درافغانستان خاتمه دهیم چونکه ما به اهدافمان رسیدیم .» ؟! حتما برای امپریالیسم بی یال ودُم آمریکا  اُفت داردبگویدکه ازمردم افغانستان شکست خوردیم و ۲۴۰۰ کشته دادیم وآنچنان درگیربحرانهای عمیق اجتماعی ونارضایتی عمومی وشکافهای غیرقابل ترمیم قرارداریم که چاره ای جزفرارنداریم !

 درهمان زمانِ حمله به افغانستان وسرنگونی طالبان و«اسلام سیاسی» ، «منصور حکمت» ، دبیرکل «حزب تقلبی کمونیست کارگری ایران » این عمل آمریکا را جنگ بین تمدن وتوحش نامید واین جنگ تجاوز کارانه را برای مردم جهان ومنطقه مثبت ارزیابی کرد وشعار دستها از افغانستان کوتاه و تظاهراتهای ضد جنگ برای ممانعت ازتجاوز آمریکا به افغانستان را ارتجاعی ارزیابی نمود وازاین تجاوز نظامی بیشرمانه به دفاع برخاست.کسی که از صهیونیسم اسرائیل الهام بگیرد وآن را الگوی دمکراسی تبلغ کند جز این انتظاری ازاو نمی رود. مامور است ومعذور!

  درسال ۲۰۱۱ تعدادنیروهای نظامی آمریکایی بیش از ۱۰۰ هزارنفربودند وکم کم وتحت فشارومبارزه مردم افغانستان به ۲۵۰۰ نفر تقلیل یافت !

پایگاه اطلاع رسانی القاعده بنام «تابات» چندی قبل ، طی گزارشی اعلام کردکه القاعده در ۱۸ استان افغانستان ومقامات امنیتی اعلام کردند که القاعده در ۲۱ استان افغانستان حضوردارند ! آقای روح اله احمد زای ، سخنگوی وزارت دفاع افغانستان ، تاکیدکردکه رابطه بین طالبان والقاعده همچنان ادامه دارد وایندو همکاری های نزدیکی بایکدیگردارند !

احتیاج به سوادسیاسی چندانی نبود تافهمیده شودکه هدف حمله نظامی آمریکا وهم پیمانانشان ، مبارزه علیه«تروریسم» نبود، برای حقوق دمکراتیک زنان و آزادی ودمکراسی نبود ونمی توانست  باشد . بلکه امپریالیسم آمریکا درپی دوهدف درازمدت بود . اول ، ودررقابت با روسیه ، انتقال لوله های گاز ازآسیای میانه ازمسیر افغانستان به دریای عمان وبه اروپا ودوم ایجاد واستقرار پایگاه نظامی قدرتمند درپُشت مرزهای ایران ، روسیه وچین که هردوهدف به شکست انجامید !

طالبان هم رسما اعلام کرد ، تازمانیکه کلیه نیروهای خارجی ، به تعداد ۷۰۰۰ نفر «ناتویی» و۲۵۰۰ نفر  آمریکایی ازافغانستان بیرون نروند ، درهیچ مذاکره ای شرکت نخواهدکرد ! جداازماهیت ارتجاعی وتفکر قرون وسطایی طالبان ، اتخاذچنین موضعی نمیتواند درکادرموازین حقوق بین الملل غلط باشد وحتا درخواست خسارت مالی خارج از چنین عرف وموازینی نیست. خواستِ اخراج نیروهای اِشغالگرخارجی ، ازجانب هرنوع حکومتی که باشد ، خواستی است مثبت وقابل دفاع . سرنوشت هرکشوری باید به دست مردمان همان کشور رقم بخورد تا بتوانند آزادی واستقلال وعدالت واقعی را به دست آورند .

تجاوز واشغالِ هرکشوری وبه هربهانه ای ، عملی است ضدانسانی وضدبشری !  زیراکه حاصلی جز مرگ ونیستی ، فقروگرسنگی و ویرانی ندارد. 

www.toufan.org