تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

امریکا ، اروپا و بریتانیا با لجاجت داکترغنی موافق نیستند

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

     هنوزمعلوم نیست که پرده ی آخرتیاترجنگ درافغانستان را چه کسی ، کدام گروه یا کشوری خواهد نوشت ؟ آیا کشورهای پاکستان وامریکا جمع شیخ های میلیاردرسعودی واماراتی برای ادامه ی این نمایش خونین ، باز سرمایه گذاری خواهند نمود ؟ آیا اروپا بازنقش بازیچه ودنباله روخونین امریکا را درین تیاتربازی خواهند کرد ؟ و آیا قدرتهای منطقه ای حالا توانایی این رایافته اند تا درنوشتن سناریوی پرده ی آخر، ابتکارعمل را ازامریکا ویاران اروپایی ، پاکستانی وعربی اش به دست بگیرند؟

     به نظرمی رسد که امریکا منحیث کارگردان اصلی این تیاترخونین دیگریگانه نیروی تصمیم گیرنده برای ادامه ی بازی نبوده و پاکستان نیزازترس این که مبادا آتش جنگ دامن خوداش را بگیرد ، به نوشتن پرده ی آخر، بی علاقه به نظرمی رسد .

     درین میان طالبان که استادان ماهرپاکستانی را پشت سرخود دارند ، با نمایش چهره ای متفاوت ترازسیمای حقیقی شان ، میخواهند پرده ی آخررا ـ بازورشده یا با رضا      ( ترفند و فریب ) ، با دستان خود بنویسند .

     آنان با براه انداختن تبلیغات وسیع وبا نشان دادن سیمای متمدنانه ازخویش ، امریکا ، اروپا وقدرتهای منطقه را به این باوررسانده اند که تنها ـ ادامه ی حضوراشرف غنی درقدرت ، مانع و بازدارنده ی صلح است نه حملات گسترده ی نظامی آنان ـ. ودرست در نتیجه ی همین کوششها ودرنتیجه ی پیشروی های وسیع نظامی شان است که حالا حتا امریکا ، اروپا ، ناتو و بریتانیا هم برای عبورازبحران ، باصراحت خواهان ایجاد حکومت عبوری درافغانستان استند . اعلامیه ی نشست بیست ودوم جولای نماینده گان ویژه ی کشورهای امریکا ، اروپا و بریتانیا در روم ، بصراحت ازدوطرف جنگ می خواهد تا روی ” یک آتش بس سراسری وجزئیات حکومت دوره ی گذار” به توافق برسند .

      امریکاییان که قصد ندارند ، دولت کابل را دربرابرطالبان بازمثل گذشته حمایت بی دریغ وهمه جانبه نمایند ، با تأکید روی ایجاد دوره ی انتقالی ، درواقع هم به طالبان اشاره می رسانند که به تعهدات شان پابنداستند ؛ وهم به داکترغنی می فهمانند که نمی توانند تا ابد با لجاحت و یک دنده گی موافق باشند.

      آنان ازداکترغنی انتظار دارند تا به واقعیت تن داده ، ازلجاجت دست بردارد و صادقانه آماده ی پذیرفتن دوره ی انتقالی گردد. 

     به باورمن اگرداکترغنی کوچکترین میلی به ختم کشتار سربازان و مردم بیگناه داشته باشد ، بجای لجاجت وپافشاری برحفظ قدرت ، پیش ازترک ارگ ، میتواند صادقانه روی آتش بس سراسری تأکید نموده ، به تشکیل حکومت دوره ی انتقال مطابق خواست تمام طرفهای درگیر، موافقت نموده و در پی ریزی آن به یاری سازمان جهانی ملل متحد همکاری صادقانه و مسوولانه نماید . 

      داکترغنی باید بداند که پافشاری برای حفظ کرسی ریاست جمهوری ــ درحالی که توان حفاطت ازخاک وطن ( ولسوالی ها ) و توان دفاع ازجان ومال مردم را ندارد ؛ نتیجه و ثمری به جز کشتار بیشتر سربازان و مردم بیگناه درقبال نخواهد داشت .