چند شعر کوردی با ترجمه
چوون خەم و پەژارە
وڵاتمی داگیرکرد
دەسوری داکوو
دڵخۆشیان خەسان.
◇
در این سرزمین
غم حاکم که شد،
فرمود که شادی را
اَخته کنند…
(۲)
لە دووری تۆ
کراسەکەم
تیتۆڵیکە سپی
سێ پەلە،
پێچراو بە دوراندوری جەنازەم.
◇
دور از تو
پیراهنم
پارچهایست سفید
سه تکه،
پیچده بر جنازهام…
(۳)
ئەمە مەراقی منه،
گەشەوبوونی من دەس پێ دەکات
خونچەکانی
مەرگ و نەبوون دەم دانەوە ئەبێت.
◇
این اندوه منست،
روییدنم که آغاز میشود
غنچههای
مرگ و نیستی دم وا خواهند کرد.
(۴)
لە چاوهکانت
هێندیک وشە پەنای گرتووە
ئەگەر شیعر نەبەن،
دهبنە باران!
◇
در چشمهای تو کلماتیست
گر شعر نشوند،
باران خواهند شد.
(۵)
زۆر مەرگ
ڕێگاکەمیان گرتووە!
لە ئەنفالەوە
هەتا
نەبینینی تۆ!
◇
مرگهای زیادی
سر راهم را گرفتهاند
از انفال گرفته
تا ندیدن تو…
(۶)
من لە جەنگی ژیان دا
جگە لە تەنیایی تەواو
و مەرگی تەواونەکراو
هاوسەنگەرێکی ترم نەبوو.
◇
من در جنگ با زندگی
جز تنهایی تمام
و مرگ ناتمام
همرزمی نداشتم.
(۷)
وا مەزانە
دونیا دەمێنێتەوە،
مەگەر تۆ بۆ من،
مایتەوە؟!
◇
گمان مبر که دنیا ماندنیست،
مگر تو برای من
ماندی؟!
(۸)
ئێمە فەرهادی شاخکەنمان نەبینی
بەڵام
فەرهادی کۆڵبەرمان بینی
ئەوەی
لەبەر پارووە نانێک
سفرەی گیانی
خستبووە سەر کۆڵ.
◇
ما فرهاد کوهکن را ندیدیم
ولی
فرهاد کولبر را چرا
همو که
برای لقمهای نان
سفرهی جانش را
به کول کشیده بود.
(۹)
دەپشکم و دەپشکم
بەدوای کەمێک بەختەوەری دا
لەناو سەتڵە زبڵەکانی
دەوڵەمەندە ناخۆشەکاندا…
◇
میکاوم و میکاوم
در جستجوی اندکی خوشبختی
سطلهای زبالهی مرفهین ناخوش را…
زانا کوردستانی
