منشور زن زندگی آزادی برای دوره گذار و حکومت آتی در ایران
با کشته شدن خامنه‌ای، جمهوری اسلامی در آستانه سقوط قرار گرفته است. در این شرایط نیروهای مختلف اپوزیسیون تلاشها و فعالیت وسیعی را در جهت ارائه آلترناتیو برای دورهٔ گذار و حکومت آتی در ایران آغاز کرده‌اند. اکنون زمان آن فرا رسیده است تا جنبش عظیم زن زندگی آزادی نیز طرح و چشم‌انداز خود را از دوره گذار و حکومت آتی در ایران ارائه بدهد. جنبش زن زندگی آزادی، با همه تشکل‌ها و شبکه‌ها و چهره‌های فعال و منشورها و خواست‌ها و اهداف اعلام شده‌اش، می‌تواند و باید در مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی، در دورهٔ گذار و در سیستم حکومت آتی در ایران، نقش و مکانی محوری و تعیین کننده داشته باشد. زمینه‌های اجتماعی این امر کاملا فراهم است.
چپ اجتماعی، یعنی موتور و نیروی فعال جنبش زن زندگی آزادی که خواهان آزادی و رفاه، رفع همه تبعیضات و نابرابری‌ها و یک جامعه سکولار و انسانی است، متشکل و متعین و در میدان است. این نیرو شامل صدها تشکل و شبکه و شورا و نهاد مبارزاتی و هزاران فعال در جنبش‌های عرصه‌ای و در جنبش زن زندگی آزادی است. فعالین کارگری، فعالین حقوق زن، معلمان و دانشجویان، بازنشستگان و کادر درمان، فعالین حقوق کودک، نویسندگان و هنرمندان و وکلای پیشرو و آزادیخواه، فعالین جنبش رنگین‌کمانی، و طیف وسیعی از زندانیان سیاسی و خانواده‌های دادخواه همواره و بویژه در دل جنبش زن زندگی آزادی نقش اساسی در سازماندهی اعتراضات و اعتصابات، در متشکل کردن بخش‌های مختلف جامعه و مقابله با طرح‌ها و سیاست‌های ارتجاعی رژیم در داخل و خارج کشور داشته است. این نیروی اجتماعی بطور عینی و واقعی در شکل دهی به نظام آینده نقش تعیین کننده‌ای خواهد داشت.
حزب کمونیست کارگری، به عنوان بخشی از این نیروی عظیم و یکی از نیروهای فعال در جنبش زن زندگی آزادی، اعلام می‌دارد پیروزی این جنبش و عملی شدن اهداف انسانی، برابری طلبانه و آزادیخواهانه آنان مستلزم تحقق ارکان زیر است:
الف- سرنگونی جمهوری اسلامی.خلع ید سیاسی از حکومت با همه مقامات و جناح‌ها، و امحای کامل نظام جمهوری اسلامی با تمامی ساختار و ارگان‌ها و قوانین اش.
ب- قدرت بدست مردم. نفی هر نوع قدرت مافوق مردم و سیستم حکومتی تک حزبی و ایدئولوژیک. دخالت مستقیم مردم در عزل و نصب مقامات و مسئولین و در سیاستگذاری و اجرای سیاست‌ها. سازماندهی شوراهای مردم به عنوان ارگان‌های اعمال اراده مردم در امر حاکمیت. ما خواهان جمهوریت مبتنی بر اصل دموکراسی مستقیم هستیم.
ج- آزادی. تعهد به آزادی بی قید و شرط بیان و عقیده و تحزب و تشکل و اعتراض و اعتصاب برای همگان حتی نیروهایی که خود به این آزادی‌ها معتقد نباشند. به‌رسمیت شناسی این آزادی‌ها و حقوق دموکراتیک باید از همین امروز در پراتیک و تبلیغات نیروها و احزاب اپوزیسیون خود را نشان دهد.
د- برابری. برابری کامل همه شهروندان و ساکنین ایران. رفع همه تبعیضات اعم از تبعیضات مذهبی، ملی و اتنیکی، جنسی و جنسیتی، اقتصادی و طبقاتی.
هـ – رفاه. تامین يک زندگی مرفه و منطبق بر آخرين استانداردها و امکانات در پيشرفته‌ترين جوامع برای همه شهروندان. سازماندهی اقتصاد جامعه بر مبنای رفع نیازهای همه ساکنین ایران.
به منظور تحقق ارکان پنجگانه فوق این اقدامات در دستور کار فوری دولت برآمده از انقلاب در دوران گذار قرار می‌گیرد:
١- انحلال فوری وزارت اطلاعات و همه نهادها و نیروهای امنیتی، سرکوبگر و مسلح حکومت. انحلال دولت، مجلس، قوه قضائیه، دادگاه‌ها، بنیادها و سایر نهادهای سیاسی و اجرائی و ایدئولوژیک رژیم. الغای قانون اساسی، قانون مجازات اسلامی، قانون قصاص، قانون کار، قوانین ضد زن و سایر قوانین ضد انسانی جمهوری اسلامی.
٢- آزادی فوری همه زندانیان سیاسی و عقیدتی. ممنوعیت جرم انگاری نقد و مخالفت سیاسی تحت عناوین “توهین به مقدسات”، “هنجار شکنی”، “نقض امنیت ملی”، “توطئه علیه نظام” و یا هر توجیه و بهانه دیگر.
٣– لغو فوری مجازات اعدام. ممنوعیت اعدام و هر نوع مجازاتی که با شان و کرامت انسانی متناقض باشد.
٤- دادخواهی. کلیه آمرین و عاملين جنايات حکومت باید علنا و بنابر موازین عدالت انتقالی محاکمه شوند.
۵- حسابرسی غارت و چپاول نهادینه در جمهوری اسلامی. کلیه اموال غارت شده مردم توسط مقامات و نهادهای مذهبی و دولتی، از جمله سرمایه‌ها و اموال آنان در بانک‌های خارج کشور، باید فورا بازپس گرفته شود و به صاحبان آن برگردانده و یا صرف کارهای عام المنفعه و رفاهى جامعه گردد.
٦- سکولاریسم لائیک. لغو مذهب رسمی و جدایی کامل دین و مذهب از کل حکومت (دولت، قوانین، سیستم آموزشی، سیستم قضایی). ممنوعیت تبلیغ و عرضه مذهب و رسوم و مناسک و نمادهای مذهبی در فرهنگ حکومتی و مناسبات و روابط و فعالیتهای ادبی- هنری- ورزشی- اجتماعی که حکومت عامل و یا مدافع آنست.
٧- رایگان شدن فوری درمان و بهداشت و تحصیل و وسایل نقلیه عمومی شهری برای همگان.
٨- پایبندی به رفع ستم و تبعیض ملی. به رسمیت شناسی حق تحصیل و فعالیت ادبی و هنری به زبان مادری برای تمام مردم ایران و تلاش برای رفع عقب ماندگی‌های اقتصادی مناطق تحت ستم ملی. ممنوعیت هر نوع اعمال فشار و تهاجم سیاسی و نظامی به این مناطق، به نیروهای سیاسی خواستار رفع تبعیض ملی و یا جدائی به بهانه تجزیه‌طلبی و تقدس تمامیت ارضی و نظایر آن. ما خواهان اتحاد داوطلبانه همه مردم ساکن ایران هستیم اما جدائی طلبی را جرم نمی‌دانیم.
٩- تنش زدائی در سطح منطقه و جهان. قطع فوری حمایت‌های مالی و نظامی از نیروها و دولت‌های اسلامی و تروریستی و تنش زدائی و برقراری روابط مسالمت آمیز با همه کشورها.
ارکان و اقدامات فوق در بهترین شکل با برپایی نظام جمهوری که از نظر شکل شورائی و از نظر مضمون سوسیالیستی باشد امکان پذیر است. حزب کمونیست کارگری برای برپائی چنین نظامی مبارزه می‌کند و در این راه خود را با همه احزاب و نیروهای اپوزیسیون، هرجا و به هر اندازه که برای مفاد این منشور مبارزه می‌کنند، همراه و همگام می‌داند.
ما همه تشکل‌ها و شبکه‌های مبارزاتی و احزاب و کنشگران فعال در جنبش زن زندگی آزادی را به همراهی و هماهنگی و کسب آمادگی برای ایفای نقش به عنوان یک نیروی اجتماعی تعیین کننده در روند سرنگونی حکومت، در دوره گذار، و در تعیین نظام آتی فرامی‌خوانیم.
حزب کمونیست کارگری ایران
١٣ اسفند ١٤٠٤، ٤ مارس ٢٠٢٦
