مقاومت دوم یا مقاومت ملی ؟
نوشته ی : اسماعیل فروغی
اخیراً پس از تهدید طالبان برنیروهای امریکایی مبنی براینکه هرگاه در مدت معین از افغانستان خارج نشوند حملات شان برامریکاییان را از سرخواهند گرفت ؛ مقامات بلند پایه ی نظامی امریکا طی صحبتهای رو در رو با رهبران افغانستان ، کاملاً واضح ساخته اند که تا پانزدهم جنوری 2021 تعداد نظامیان شان را درافغانستان به 2500 تن کاهش داده و تا ماه می 2021 همه را به خانه برگردانند .
با خروج سربازان امریکایی ازافغانستان ، دولتِ متکی ومحتاج به کمک افغانستان، بسیاربی موازنه شده ، بیشتردرلبه ی پرتگاه سقوط قرارخواهد گرفت . شکست روند کنونی صلح درقطرکه امریکاییان چندان به آن خوشبین نیستند ، میتواند به این روند ، سرعت خطرناک تر ببخشد .
امریکاییان که دیگر توان مالی کافی برای ادامه ی جنگ نداشته ، علاقه ی آنچنانی برای بقای دولت دست نشانده ی شان ندارند ؛ نیت آن دارند تا درتفاهم با پاکستان ، کودتای سفیدی درافغانستان براه انداخته ، طالبان را به نحوی وارد بدنه ی قدرت کرده ، اهداف سودجویانه و جنگ طلبانه ی شان را با هزینه و تلفات کمتر- به شیوه ای دیگر دنبال نمایند .
درچنین وضعیت ، درحالی که طالبان با شدت بخشیدن حملات تروریستی شان برپاسگاههای نظامی و اهداف ملکی ، گام به گام برای تحقق رویای امارت نزدیک می شوند ، حکومتداران خود محور و رهبران پول پرست جهادی به اشکال مختلف برای حفط و بقای جایگاه ها و ثروتهای میلیونی شان ، به تقلا افتاده اند .
برخی ازآنان با احتیاط ازاحتمال مقابله ی نظامی سخن گفته وبرخی دیگر چون محمد یونس قانونی حتا براه انداختن « مقاومت دوم » را نیز از امکان دور ندانسته است .
بی تردید هدف آنان از مقابله ی نظامی یا براه انداختن مقاومت دوم ، پیش از همه پاسداری از مقام ها و ثروتهای قارونی شان و حفاظت ازامتیازات بیشماردولتی و کرسی های فرزندان ، خویشاوندان و دوستان شان می باشد تا مبارزه دربرابر طالبان و فساد گسترده ی دولتی .
حقایق نشان می دهد که این رهبران پول پرست و جاه طلب ، همانگونه که مقاومت اول شان را درمعامله های ننگین و رنگارنگ به پای امریکا ، خلیلزاد ، کرزی ومحمد اشرف غنی ریختند ، مقاومت دوم خیالی شان را هم صد در سد بسیارارزان وبی بها ، به بازارهای مکاره ی دیگری بفروش خواهندرساند .
نسل جوان کشور نباید دیگربه این معامله گران پول پرست و مقاومت های تخیلی شان اعتماد نمایند . نسل جوان و دگرگون کننده ی ما برای پاسداری ازآبرو ومدنیتِ نیم جان افغانستان و بخاطر ایستاده گی دربرابر بربریت طالبانی و مافیای فاسد دیسانتی – جهادی ، نه به ” مقاومت دوم ” بلکه به مقاومت ملی نیازمند استند ـ مقاومتی که درآن قوای مسلح قهرمان ما ، تمام نهادهای ملی ومدنی و کلیه گروه های قومی کشور شرکت داشته باشند . مقاومتی که در آن دیسانت شده ها و مولتی میلیونران جهادی ، راه نداشته باشند .
