کارنامه یکسالگی دولت ترامپ؛ مردم آمریکا چه میگویند؟
پرونده «کارنامه ترامپ»/۱؛
تازهترین نظرسنجیهای شبکه سیانان درباره عملکرد یکساله دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا نشان میدهد بخش قابلتوجهی از افکار عمومی آمریکا، نهتنها از سیاستهای داخلی و خارجی رئیسجمهور این کشور رضایت ندارند، بلکه احساس میکنند او در بسیاری از حوزهها «بیش از حد پیش رفته» است. مجموعه این دادهها پنج برداشت کلیدی را درباره وضعیت کنونی کاخ سفید و چشمانداز سیاسی آمریکا آشکار میکند.
۱. ترامپ در پی جلب رضایت، به سراغ موضوعات اشتباه رفته است
بر اساس این نظرسنجیها، ترامپ بخش عمدهای از انرژی سیاسی خود را صرف پروژهها و ابتکاراتی کرده که نهتنها اجماعی درباره آنها وجود ندارد، بلکه بهشدت دوقطبیکنندهاند. شاخصترین نمونه، تلاش دولت او برای مطرحکردن ایده تسلط آمریکا بر گرینلند است؛ موضوعی که ۷۵ درصد آمریکاییها با آن مخالفاند.
نکته معنادار آنجاست که این مخالفت تنها محدود به دموکراتها نیست؛ حتی در میان جمهوریخواهان نیز ۴۷ درصد با این ایده مخالفت کردهاند و در میان مستقلها، عدد مخالفت به ۸۲ درصد میرسد. این در حالی است که پرسش نظرسنجی حتی ناظر به اقدام نظامی هم نبوده، بلکه اصل پیگیری این ایده را به چالش کشیده است.
در کنار این موضوع، عملکرد اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) نیز به یکی از نقاط ضعف جدی دولت ترامپ تبدیل شده است. در پی کشتهشدن یک زن در مینیاپولیس به دست مأمور اداره مهاجرت و گمرک، ۵۶ درصد آمریکاییها معتقدند نیروی مرگبار بهصورت نامناسب استفاده شده و ۵۱ درصد نیز این حادثه را نشانه «مشکلات ساختاری در نحوه عملکرد ICE» دانستهاند. همچنین اکثریت پاسخدهندگان گفتهاند اقدامات این نهاد نهتنها امنیت شهرها را افزایش نداده، بلکه آنها را ناامنتر کرده است.
افکار عمومی پیام روشنی دارد: مردم ترجیح میدهند ترامپ به جای این پروندههای پرتنش، بر کاهش قیمتها و فشارهای معیشتی تمرکز کند. ۶۴ درصد گفتهاند دولت او در این زمینه «به اندازه کافی پیش نرفته» است؛ رقمی که در میان مستقلها به ۶۹ درصد میرسد.
۲. «زیادهروی»؛ مفهوم مشترک نارضایتی از دولت ترامپ
اگر بخواهیم یک عبارت کوتاه برای توصیف نگاه افکار عمومی به سال نخست دولت دوم ترامپ انتخاب کنیم، به تعبیر CNN، آن عبارت «زیادهروی» است. اکثریت آمریکاییها معتقدند ترامپ در حوزههای متعددی از حد متعارف فراتر رفته است؛ از جمله:
۵۸ درصد در استفاده از قدرت ریاستجمهوری
۵۹ درصد در اعمال فشار بر سایر کشورها
۵۵ درصد در استفاده از ارتش برای پیشبرد اهداف
۵۷ درصد در کاهش برنامههای فدرال
۶۲ درصد در مداخله در نهادهای فرهنگی مانند اسمیتسونین و مرکز کندی
این دادهها یادآور تجربه دور نخست ریاستجمهوری ترامپ است؛ دورهای که بسیاری از رأیدهندگان، خستگی از جنجالهای مداوم و بحرانهای پیدرپی را دلیل اصلی رویگردانی خود عنوان میکردند. اکنون، به نظر میرسد همان حس فرسودگی سیاسی بار دیگر در حال تکرار است.
۳. سیاست خارجی ترامپ، اعتماد عمومی را جلب نکرده است
تحرکات خارجی ترامپ، از گرینلند گرفته تا تهدیدهای نظامی و تلاش برای اعمال نفوذ گسترده در نیمکره غربی، نهتنها محبوب نیست، بلکه از نگاه افکار عمومی کارآمد هم نیست.
بر اساس نظرسنجیهای سیانان ۵۸ درصد آمریکاییها معتقدند ترامپ «رهبر مؤثری در عرصه جهانی» نیست. این شکاف در مقایسه با دو سال گذشته بهشدت افزایش یافته و ارزیابی منفی از نقش بینالمللی ترامپ روندی صعودی داشته است. همچنین ۵۷ درصد گفتهاند سیاستهای او «جایگاه آمریکا در جهان را تضعیف کرده است».
این ارقام نشان میدهد مشکل ترامپ فقط مخالفت با تصمیماتش نیست، بلکه تردید عمیق نسبت به نتیجهبخشی و پیامدهای بینالمللی اقدامات اوست.
۴. امید محتاطانه دموکراتها به انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶
در حوزه سیاست داخلی، نظرسنجیها برای دموکراتها امیدوارکننده اما هشداردهنده است. آنها در رأی ترجیحی کلی کنگره، ۵ درصد از جمهوریخواهان جلوتر هستند (۴۶ در برابر ۴۱ درصد). هرچند این فاصله قابل توجه است، اما با توجه به وضعیت ضعیف ترامپ، میتوانست بیشتر هم باشد.
با این حال، یک شاخص مهم به سود دموکراتهاست: انگیزه رأیدهندگان. ۶۶ درصد از حامیان دموکراتها گفتهاند «بهشدت برای رأیدادن انگیزه دارند»، در حالی که این رقم در میان جمهوریخواهان ۵۰ درصد است. این در شرایطی است که تجربه نشان داده پایگاه رأی ترامپ در انتخاباتی که شخص او نامزد نیست، مشارکت کمتری دارد؛ موضوعی که میتواند به پاشنه آشیل جمهوریخواهان در ۲۰۲۶ تبدیل شود.
۵. پرونده اپستین؛ زخمی باز برای ترامپ
با وجود گذشت زمان، ماجرای اسناد جفری اپستین همچنان یکی از چالشهای جدی دولت ترامپ باقی مانده است. تنها ۶ درصد آمریکاییها از میزان شفافیت دولت در این پرونده ابراز رضایت کردهاند و ۴۹ درصد ناراضیاند.
نکته مهمتر آن است که ۶۷ درصد کل پاسخدهندگان و حتی ۴۲ درصد جمهوریخواهان معتقدند دولت «عمداً بخشی از اطلاعاتی را که باید منتشر شود، پنهان کرده است». این در حالی است که وزارت دادگستری آمریکا اذعان کرده تاکنون فقط حدود یک درصد از اسناد را منتشر کرده است.
این نگاه عمومی، عملاً روایت «پنهانکاری» را به یک باور فراگیر تبدیل کرده، باوری که میتواند در ادامه، هزینه سیاسی سنگینی برای ترامپ ایجاد کند.
جمعبندی
آنچه از نظرسنجیهای سیانان برداشت میشود تصویری از رئیسجمهوری است که با وجود بازگشت به قدرت، نتوانسته اعتماد عمومی را بازیابد. تمرکز بر موضوعات حاشیهساز، زیادهروی در اعمال قدرت، سیاست خارجی پرهزینه و پروندههای حلنشده، همگی دست به دست هم دادهاند تا سال نخست دولت دوم ترامپ، بیش از آنکه نشانه تثبیت قدرت باشد، به نمادی از تشدید شکاف میان کاخ سفید و افکار عمومی آمریکا تبدیل شود.
