یادهانی ضروری

خطاب به کسانی که به خطا، ببرک کارمل و محمود…

روناک آلتون

خانم "روناک آلتون" (به کُردی: ڕوناک ئاڵتوون)، شاعر و نویسنده‌ی…

جګړې او ورک شوي سرتېري

حميدالله بسيا په انساني تاریخ کې جګړې تل له وینو، وېر،…

تجربه های تاریخی که به سرمایه های ملی بدل نشد

نویسنده: مهرالدین مشید شکست هایی که هر روز ما را وحشتناک…

لنینگراد دیمیتری شوستاکوویچ سمفونــیِ پیروزی ارتش سرخ بر فاشیسم 

ترجمه و تنظیم: آناهیتا اردوان این ترجمه را  به مهندس ارشد…

ارزش نقد و کم‌رنگی نقدهای ادبی

یکی از بدی‌های تاریخی در جهان و کشور ما، رنگ‌باختنِ…

                یک گرفتاری با مافیا

        و یک دنیا آموزش شرعی، حقوقی، سیاسی و مدنی                               (قسمت سوم…

چند شعر کوتاه از زانا کوردستانی

گاهی اتفاقی ستاره‌ای  در دفترم چشم باز می‌کند ولی، من هنوز به آفتاب نقش…

ترور عروس خدا، توسط پدران مقدس!

Hypatia(355-415م ). ترور دختر خدا، توسط پدران مقدس! آرام بختیاری نبرد مکتب و…

مخالفان پراکنده، بازیگران متحد؛ مدیریت خلای سیاست در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید اردوگاۀ از هم گسخته؛ فرصتی برای مانورهای منطقه…

گام بزرگ به سوی مبارزهٔ مشترک

برگزاری نشست مشترک دفتر سیاسی – اجرایی و بیروی اجرائیه…

پدر سالار

ما زنان سر زمین های جنگ  زنان جهان سوم  جهان پدر سالار وقتی…

اسدالله بلهار جلالزي

له ښاغلي (اسدالله بلهار جلالزي) سره، چې د علم او…

افغانستان، سوار بر شانه های ژیوپولیتیک پرتنش و پیچیده منطقه…

نویسنده: مهرالدین مشید روایتی از زنده گی در سایه امید یا…

میراث سکاها، هویت ایرانی و مسئله تورانیان در شاهنامه 

- دکتر بیژن باران شاهنامه، خاطره حماسی سکاهای ایران، جغرافیای اسطوره‌ای…

افغانستان نقطه مرکزی جیو پولیتیک

در سیاست قدرت های مخرب نظم و ثبات ! در بردن…

شور و حال عشق 

رسول پویان  عشق دردام سیاست مرغ بسمل می شود  پـرپـر احسـاس دل بندِ سـلاسـل می شود  تا ز چنگِ بازی ی صیاد مـرغ دل پـرید  عشوه از بهر فریب دل، مشکل…

«سازش» و «سازشکاری» یعنی چه؟

‫ رفیق نورالدین کیانوری ــ پرسش و پاسخ، شمارهٔ ۲۰، دی‌ماه ۱۳۵۹ــ…

دو کلمه؛ همچون دو پرخاش

Eklektism, Dogmatism. آرام بختیاری التقاطی و دگماتیسم؛ دو واژه یا دو سیستم…

«اسپینوزا در ترازوی مکتب من بیش از این نه‌می‌دانم: فیلسوفی،…

تذکر ضروری و تازه و بکر!در پایان هر بخش لینک…

«
»

پاکستان ليوني سپي چيچلی؛ له وفادارۍ پرته ملګرتيا غواړي

وروسته له هغې چې د کابل ـ اسلام اباد په اړيکو کې ترينګلتيا اوج ته ورسېده؛ پاکستان له افغانستان سره د اړيکو د رغولو په هڅه کې شو. کابل ته يې بيلابيل دولتي پلاوي يې کابل ته راغلل، څو ورځې وړاندې د پاکستان د پارلمان پلاوی د ولسمشر غني د پخلا کولو او د کابل او اسلام اباد د اړيکو د بيا رغولو لپاره راغی، دوه ورځې وروسته يې د استخباراتي شبکې مشر نويد مختار له يو پلاوي سره راغی او اوس دا دی ويل کيږي چې د ژورناليستانو يو پلاوی يې کابل ته راغلی څو د رسنيو له لارې د دواړو هيوادونو تر منځ اړيکې له سره ورغوي.

د ژورناليستان ياد پاکستانی پلاوی په داسې مهال کابل ته راځي چې له دې وړاندې د پاکستان پارلماني او د استخباراتي ادارې پلاوي له کابله ناهيلې بيرته د پاکستان پر لور رهي شول. آن د استخباراتو پلاوي سره يې افغان ولسمشر غني ډير تند برخورد وکړ او ناهيلی يې پاکستان ته رخصت کړ. کله چې د پاکستان له پارلماني پلاوي وروسته د آى اېس آى مشر نويد مختار کابل ته راغی، نو ولسمشر غني ورسره په ډېره ترخه ژبه خبرې وکړې او ورته يې وويل، چې که غوښتنې يې ونه منل شي او پاکستان په خپلو تېرو کړو ژمنو عمل ونه کړي، هيڅ افغان چارواکى به د اړيکو رغولو په موخه پاکستان ته لاړ نه شي او هيڅ پاکستاني چارواکي ته به اجازه ورنکړي، چې د افغانستان خاورې ته داخل شي.

پاکستان د افغانستان به مقابل کې ډير حساس سياست پر مخ وړي، په دې معنا چې له هرې لارې او طريقې غواړي چې هم افغان برباد کړي او هم ورسره په ښکاره کې د دوستۍ اړيکې ولري. کله هم چې د کابل او اسلام اباد اړيکې ترينګلې شوي؛ نو پاکستان تل په بيلابيلو آپشنونو په استفادې هڅه کړې چې دا اړيکې له سره ورغوي. اوس د دې لپاره چې يو ځل بيا د کابل او اسلام اباد اړيکې عادي کړي؛ خپل څو پلاوي يې کابل ته راواستول چې ولسمشر غني پخلا کړي. دا دی په همدې لړ کې يې دا ځل د رسنيو مشران راواستول. خو پوښتنه دا ده چې په رسنيو يې څومره باور کيدلی شي؟ د پاکستان رسنۍ څومره خپلواکې دي او په کومه کچه خپل رسنيز رسالت سر ته رسولی شي؟

په پاکستاني رسنيو څنګه باور کيدلی شي؟ دوی خو نه يوازې دا چې خپل رسنيز فعاليت يې هير کړی دی بلکې مستقيماً د پاکستان د استخباراتي ادارې او پوځ تر قوماندې لاندې فعاليت کوي. ځکه تيره ورځ چې څو ورځې وړاندې د کندهار په سپين بولدک کې پر افغان خاورې پاکستاني پوځيانو بريد وکړ او له کلک افغاني مقاومت سره مخ شول چې يو زغروال موټر يې وسوځېده، بل يې د افغان پوله ساتونکو لاسو ته ولوېد، د نورو تجهيزاتو سره سره يو پاکستانى پوځ او ورسره موټر يې هم افغان پوله ساتونکو ونيول، نو په هغه وخت کې همدغو پاکستاني رسنيو د افغان چارواکو او حکومت پر ضد پراخ پروپاګند او درواغ شروع کړل چې ګويا ٥٠ افغان پوځيان يې وژلي، له سلو زيات يې ټپيان کړي او د افغان پوځ څلور پوستې يې هم له منځه وړي دي.

همداشان کله چې په سپين بولدک کې پاکستان پوځيان د سرشمېرنې په نوم افغان خاورې ته ننوتل او د افغان سرحدي ځواکونو لخوا يې کلک مخنيوی وشو؛ نو پاکستاني پوځيانو پر تورخم توغنديز بريدونه پیل کړل چې څو ټانکرونه په کې وسوځيدل او يو تن په کې ووژل شو. په همدې وخت کې پاکستاني رسنيو د آی ايس آی او پوځ په اشاره د افغان حکومت پر ضد بیا هم پوچ تبليغات پيل کړل چې ګويا افغان حکومت په تورخم کې په پاکستاني ځواکونو بريد کړی دی او ملکي خلک يې وژلي دي. او همداشان ډيری نورې بېلګې هم شته چې د استخباراتو او پوځ لخوا د پاکستاني رسنيو په انحصار دلالت کوي. نو په داسې يو حالت کې چې رسنۍ يې هم د استخباراتو او پوځ لخوا منحصر شوې وي؛ کله د دوه هيوادونو د اړيکو په رغولو کې مثبت ګام اخيستلی شي؟

بيا هم وايم چې پاکستان ليوني سپي چيچلی دی چې له افغانستان سره له وفادارۍ پرته ملګرتيا غواړي. دوی بايد خپله ملګرتيا او ښې اړيکې په عمل کې ثابتې کړي، که ښې اړيکې له کابل سره نه ساتي؛ نو کم تر کمه بد خو دې هم نه رارسوي. دا سمه ده چې پاکستان د نړۍ په نقشه کې د افغانستان ګاونډی هيواد دی او  خلاصون مو ترې نشي کيدلی یعنې دا امکان نه لري چې افغانستان دې د پاکستان له ګاونډيتوبه انکار وکړي. خو بايد د ښه ګاونډيتوب لپاره کار وشي او دا کار هغه وخت امکان لري چې پاکستان د افغانستان پر وړاندې له دوه مخې پاليسۍ لاس واخلي او په عمل کې خپله ملګرتيا ثابته کړي. له دې پرته که کلونه هم تير شي د کابل ـ اسلام اباد اړيکې به ثابت حالت ونه لري.

لیکنه : خوشحال آصفي