نوای مظلومان!

امین الله مفکر امینی 2018-21-12

 

آه و نــــــوای مظلومان دل ودیده ام کـــــرده خون

چو فریادرسی نیست، قامت سروم هم گشته چونون

ایکه توانایی، بــــــکن رحمی به همخون وهـموطن

کــــزبرهنگی وگشنگی نــــدارند تــوان ســـــخن

دیــــده بر مگیرید در تــــوانایــــی، ازنــــــا تـوان

بــــــــه نان و پلاس پاره ای کنید علا ج درمندان

ای قصر نشینان و ای اهـــــل تجمـــل وسیم و زر

که با عیش ونوش ومستی میدارید صبح وشـام سر

مشــــویید غافل ز مجازات اعمال ز داد خــــواهان

که نبخشند برشمـــا، جـــرم و خــــطا و گنـــــاهان

تا دیـــــر نگشته سر بر آرید شما ا ز خواب غفـلت

چاره جوی گردید به هر خواری وهــررنج و ذلـت

ادا کنید وظیفه ای ایمـــــانی که فرض برشما ست

ورنه دست مظلومان بر یخن شــــما در دوسرا ست

دین وفرض گر بهر رب و دوزخ و بهشت پنـدارید

خلق خدا نباشید گر در ایــــــن راه غـــفلت انگا رید

مفکر این گفته ها را ز مردان رهــــــــی حق گوید

کـه رهرو حق جز رهی حق، رهی دیگر نــه حوید