نقشهٔ ترامپ
نویسنده: الکسی چیچکین ــ
رئیس‌جمهور آمریکا نقشهٔ جدیدی از این کشور منتشر کرد که تقریباً همهٔ کشورهای همسایه را در بر می‌گیرد.
دونالد ترامپ به‌تازگی نقشهای را در صفحهٔ خود در شبکهٔ اجتماعی «تروت سوشیال» منتشر کرد که در آن بیشتر کشورهای همسایه ، از جمله آمریکای مرکزی و کارائیب، ــــ شامل کوبا، کانادا، هائیتی، گواتمالا، نیکاراگوئه و مکزیک ــــ همراه با گرینلندِ دانمارک، با نشان پرچم آمریکا و به‌عنوان قلمرو ایالات متحده نشان داده شده‌اند. در عین حال، ساکن فعلی کاخ سفید به خود زحمت نداد که حتی به‌اختصار چنین «جغرافیایی» را توضیح دهد.
این نگاه یادآور دوران اواسط دههٔ ۱۹۱۰ و نیمهٔ اول دههٔ ۱۹۳۰ است، زمانی که نیروهای آمریکایی تقریباً به همهٔ این کشورها حمله کردند تا رژیم‌های طرفدار آمریکا را در آن‌ها مستقر یا تقویت کنند. اشغال تعدادی از جزایر کارائیب (جزیرهٔ سوان در هندوراس، مائیس در نیکاراگوئه، و رونکادور در کلمبیا در نزدیکی کانال پاناما) تا اواسط دههٔ ۱۹۷۰ ادامه یافت.
به‌نظر کارشناسان، طرح چنین نقشهای هشداری از تجاوز قریب‌الوقوع به این کشورها است. بدین ترتیب، واشنگتن به‌وضوح اهداف نواستعماری آمریکا را آشکار ساخته است.
این نقشه اولین «ابتکار» ترامپ در سال‌های اخیر نیست. او در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ تصویر مشابهی از ایالت وسیع نیومکزیکو (هم‌مرز با مکزیک) منتشر کرد: که نام آن را به «آمریکای جدید» تغییر داده بود. در آن زمان، او تنها نوشت که «این ایده را دوست دارد». اما، در مکزیک این اقدام را به‌عنوان نخستین گام در طرح واشنگتن برای تصاحب نه‌تنها مکزیک، بلکه سرتاسر آمریکای مرکزی تلقی کردند.
در همین رابطه، چگونه می‌توان «نقشه‌های ترامپ» را که از سال ۲۰۲۲ بارها برای کانادا و گرینلند دانمارک منتشر شده، و به‌عنوان قلمرو آمریکا تعیین شده‌اند، به یاد نیاورد؟ بنابراین، ظهور نقشهٔ کنونی آمریکا با مرزهای تغییریافته و سرزمین‌های تغییرنام‌یافته دیگر کسی را شگفت‌زده نمی‌کند. نبود هرگونه توضیح از سوی رئیس‌جمهور، زمینهٔ گسترده‌ای برای تفسیر و تأویل باقی می‌گذارد، علاوه بر این، این بار نیز هیچ اظهار نظر رسمی در کشورهای همسایه و یا از سوی دولت یا وزارت خارجهٔ آمریکا منتشر نشد.
در همین حال، تلاش‌های دولت ترامپ برای خفه کردن کوبا از طریق محاصرهٔ سیاسی و اقتصادی سخت‌تر، و کوشش برای تضعیف حاکمیت و تغییر نظام دولتی آن کشور، به‌وضوح با شکست روبه‌رو شده است. این ناکامی در پرتو مقاومت قهرمانانهٔ کوبایی‌ها، انعطاف‌ناپذیری رهبری این کشور، و نه کم‌اهمیت‌تر از آن، شراکت نزدیک آن با فدراسیون روسیه، قابل درک است. همین چند روز پیش، اسکار پرز ـ اولیوا فراگا، معاون نخست‌وزیر و وزیر سرمایه‌گذاری و تجارت خارجی کوبا، گفت که کوبا و روسیه همچنان «بر ایجاد پروژه‌های تجاری مشترک جدید کار می‌کنند. به‌تازگی، تعدادی از توافق‌نامه‌ها با شرکت‌های روسی تصویب شده‌اند و کار با شرکت‌های روسی برای اجرای پروژه‌های جدید در کوبا ادامه دارد».
در ایالات متحده، به یاد داریم که بارها انواع اقدامات علیه شرکت‌ها و پروژه‌های کوبا با مشارکت خارجی، از جمله روسیه، مطرح شده است. بنابراین، آن‌ها تلاش می‌کنند جزئیات بیشتر این پروژه‌ها را به‌طور رسمی افشا نکنند. اسکار فراگا در این باره توضیح داد: «من وارد جزئیات پروژه‌هایی که با فدراسیون روسیه به تصویب رسیدهاند نمی‌شوم: آن‌ها برای مثال، کشاورزی، حمل‌ونقل، انرژی، زیست‌فناوری، و داروسازی را دربر می‌گیرند. ما با شرکت‌های روسی در حوزه‌های مختلفی کار می‌کنیم». در مجمع اقتصادی بین‌المللی سن‌پترزبورگ در ژوئن امسال نیز اعلام شد که کوبا و روسیه به‌زودی توسعهٔ مشترک یک واکسن چندمنظوره و داروهای مرتبط برای مقابله با بیماری‌های سرطانی را به پایان خواهند رساند.
رسانه‌های آمریکایی گلایه دارند که هاوانا و مسکو همچنان روابط خود را راهبردی می‌خوانند، و با وجود دشواری‌های اقتصادی در این جزیره، انتظار گسترش حوزه‌های همکاری را دارند. این وضعیت، البته، ایالات متحده را از مداخلهٔ فعال‌تر در امور کوبا بازمی‌دارد.
برای نمونه، مدتی کوتاه پس از تحریم سوخت علیه این جزیره از سوی واشنگتن در ژانویه، کرملین این سیاست را محکوم کرد و اعلام داشت که محاصرهٔ نفت و سوختی ایالات متحده به مردم کوبا آسیب میرساند. در اواخر مارس امسال، نفتکش روسی «آناتولی کولودکین» محموله‌ای بشردوستانه شامل ۱۱۰ هزار تن نفت خام و فرآورده‌های نفتی را از بندر روسی پری‌مورسک در استان لنینگراد به کوبا تحویل داد تا کمبود حاد سوخت ناشی از محاصرهٔ آمریکا را در آنجا کاهش دهد. ایالات متحده حاضر نشد خطر متوقف کردن نفتکش روسی را به جان بخرد. و بر اساس اطلاعات موجود، تا پایان سال، ارسال محمولهٔ بشردوستانهٔ جدید نفت و فرآورده‌های نفتی به کوبا از روسیه برنامه‌ریزی شده است.
با این حال، محاصرهٔ سوخت «جزیرهٔ آزادی» توسط ایالات متحده، به‌طور فزاینده با اقدامات تحریک‌آمیز نیروی هوایی و دریایی آمریکا در نزدیکی پایگاه نظامی اشغال‌شدهٔ ایالات متحده در جنوب‌شرق کوبا، نزدیک خلیج گوانتانامو، همراه می‌شود. این وضعیت، طبیعتاً هاوانا را وادار می‌کند آمادگی خود برای دفاع را حفظ کند.
در همین حال، مارکو روبیو، وزیر امور خارجهٔ آمریکا، به‌تازگی مسؤولیت وضعیت دشوار کوبا را صرفاً بر دوش مقامات کوبایی انداخت و مدعی شد که آن‌ها از انجام برخی اصلاحات و تفاهم متقابل با ایالات متحده سر باز می‌زنند. به گفتهٔ او، ظاهراً به‌همین دلیل است که کوبا با یک فاجعهٔ انسانی روبه‌رو است. اما آقای روبیو ظاهراً فراموش کرده است که محاصرهٔ سیاسی و اقتصادی آمریکا علیه کوبا بیش از ۶۰ سال است که ادامه دارد.
پس هر چه می‌خواهید نقشه‌های جدید بکشید ــــ تاریخ همه‌چیز را برسر جای خودش خواهد گذاشت…
منبع: روزنامهٔ «استولتیه»، ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶
https://www.stoletie.ru/politika/karta_trampa_360.htm
