چپ در نزده سال اخیر

در تنوع سیاسی یک نظام مبتنی بر دموکراسی اندیشه وتشکل…

انتخابات آینده ایالات متحده امریکا برای افغانستان اهمیت ندارد 

روابط ایالات متحده امریکا وافغانستان از زمان مرگ مبهم سفیر…

بیداری

خفته در ویرانه ایم آواز بیداری کجاست؟بیخود و با گم…

حفظ وطن !

امین الله مفکر امینی 2019-04-07 دیوثـــی هــــــا از این…

شعر من

 نوشته نذیر ظفر شعر مــــــن درد هر وطندار است درد یک ملــــــــــــت…

سولې ، پیمان سره یم

شاعر : سمیع الدین افغاني نه کوم تنظیم نه کومې ډلې…

گرز رستم

رسول پویان گرز رسـتم بر چکاد سر خورَد دیو اگر تاریخ این…

پرده برداری از چند حقیقت دنیای دیروز و امروز

                              (نوشتهِ الهه افتخار) دغدغه نوشتن: مدت ها است که نمی نویسم و…

چـپِ ضـد کمـونیـسم *

نویسنده: مایکل پارنتی مترجم: امیررضا گلابی برگرفته از : روزنامه شرق، ۱۴ تیر ۱۳۹۹ چپ‌های…

سلیمان لایق از محوری ترین کادر های حزب دموکراتیک خلق…

نویسنده: مهرالدین مشید ظالم بمرد و قاعده ای زشت از او…

شمارۀ 8 ماهنامۀ اعتراض

شمارۀ 8 ماهنامۀ اعتراض

جامی پر از زهر خجالت

در پیام زنده گی ما سود خود دیدیم و بسهر…

اصراربرجهالت درتقابلِ به علم نماد جهل است

*** تأکید وپافشاری براصل واصولیکه برآن علم وآگهی کامل نداریم نمای…

ای حاکمان بیداد گر!

امین الله مفکر امینی 2020-07-80 بــشما گــویم که برکذب…

جرگه ؟؟

هزاران جانی و قاتل رها کردید از زندانکشیدید پرده بر…

گوهر انسانیت

رسول پویان طالب به ارگ آید وداعش به سنگر است این صلح…

نقد را نباید با توهین و بی ادبی به اشتباه…

نویسنده: مهرالدین مشید نقد پویایی و کمال جویی و چراغی بر…

فقط یک خیابان دیگر، باقی مانده!

(طنز روز)   کمباور کابلی   «سخنگوی رئیس جمهوری افغانستان در واکنش به عکس‌های…

د سلیمان لایق شهادت ستره سیاسی فرهنګي ضایعه

د افغانستان او د سیمې د ادب او فرهنګ ستره…

مستیِ عشق دل

رسول پویان دو دل که بهم شدند جدا نتوان کرد جز مهر…

«
»

ملي پاڅون ته ترهر وخت ډېره اړتیا ده

څلویښت کاله کېږي، چې موږ په اور کې سوځېږو او هر ډول حالت مو تجربه کړ،  اداری فساد، نا امنۍ، خیانت، جاسوسي، بده حکومتولۍ، سیاسي بې ثباتۍ، د پردو په اشارو د حکومت کولو څخه نیولی ان تر تجاوز، غربت، مجبوریت، د خپل او پردو ظلم، وحشت، دحشت، د هېواد دننه او بهر زموږ د اتباعو تر بی عزتی  پورې شاهدان یو.

ځمکه، اوبه، هوا، ارزانه بشري قوه، ستراتیژیک موقعیت، سرشاره منابع او کانونه لرو، ولی بیا هم بدبختانه ګاونډیو هېوادونو ته احتیاج یو، زموږ اتباع په سیند لاهو کېږي، په اور کې سوځول کېږي او د پردو د جنګ ښکار کېږي. په کور دننه هم د طالب، داعش، اردو، داکتر، انجنیر، معلم او په نورو القابو وژل کېږو، هره ورځ تر ۲۰۰ تنه افغانان وژل کېږي، څوک یې د پوښتنې نشته.   

ددې ناورین ختمولو توان او اراده په اوسني نظام او د نظام په وسلوالو ډلوکې نه ګورم، ځکه خو د قوي ملي پاڅون غږ په ټولو کوم. داسې پاڅون چې د هېواد اصلي او با احساسه بچي ددې خاورې واک په غاړه واخلي او د یو افغان قوي او مقتدر حکومت په جوړولو پورته ناورین ته د پای ټکی کېږدو.

د مقتدر افغانستان او مزدور حکومت څخه د نجات په هېله

سپوږمی پسرلی