پیدایش وادامه ای افراط گرائی در افغانستان 

میرعنایت الله سادات               …

گزینش نیرو از داخل یا بیرون سازمان

در هر نخستین طرح کسب و کار یک سازمان نو…

امید حکومت مشارکت ملی قربانی تجربه های ناکامی حکومت وحدت…

نویسنده: مهرالدین مشید در این تردیدی نیست که در این جهان…

«نمی‌ خواهم که دیگر یک انسان باشم!» 

محمد عالم افتخار                   (مقدماتی بر تئوری های پسا کرونایی ـ 4) برخ…

عدم همکاری صادقانۀ اسلام آباد باکابل سبب نگرانی واشنگتن…

نویسنده: مهرالدین مشید زمان پیوستن کشور های همسایه به کاروان مصالحه…

عید درقرنطین

 نوشته : نذیرظفر ای یار در قر نطـــــــین عید شما مبارک ای…

رکود اقتصادی بزرگ‌تری در پیش است

نورئیل روبینی/ آمادور نویدی اگرچه هیچ‌گاه زمان خوبی برای یک بیماری مُسری…

عید در پهنه دود و آتش

در ا نتظار عید م ،   اما   نمی …

داستان «جلای وطن»

نویسنده «عبدالله حسین»؛ مترجم «علی ملایجردی» عبدالله حسین (-1931) زمانی که…

عید آزادی وطن

رسول پویان عیدسـت تا که دل بـه دل گفتگو کند یک بوسـه…

عید تنهایی

عید ما عید کرونایی بود  عید فکر و عید سودایی بود در…

شعار های ناهمزمان با مرحله رشد جامعه

بیژن باران  من به ویژه نسبت به هر فرد روسی…

سروده ای طنزی برای رهبران جهادی بنام!

امین الله مفکر مینی 2020-08-05 با این همه جد…

آیا سرمایه‌داری از پیامدهای پاندمی کووید ـ ۱۹ جان به‌در…

نویسنده: بهمن آزاد برگرفته از : شماره ویژهُ «مانیفست صلح» ارگان کمیتهٔ…

سخاوتمندان نابکار

نویسنده: میترا تهامی در سال ۲۰۱۵، به‌دنبال اعلام جرم پزشکان هندی علیه…

واکسن‌ها و بنیاد گیتس

برگرفته از : کانال تلگرام مجله «دانش و مردم» مدافعان جهانی سلامت…

جنگ، تداوم تراژیدی و فاجعه انسانی!

بنابر گفته دوستی، افغانستان تجربه گاه خونین کشور های مختلف…

اقتدار و زعامت ملی و حکومت داری خوب مشتی کوبنده…

نویسنده: مهرالدین مشید صلح خوب است و اما نه با طالبان اقتدار…

من متهم مى سازم! 

میر عبدالواحد سادات من جرم را تعريف و مجرم را معرفى…

فیصله امیر المؤمنین حضرت عمر به نفع یهودی

امین الدین «سعیدی ـ سعید افغانی » مالک از سعید بن…

«
»

طالبان باید بدانند

محمدولی
۱- درصورت صلح احتمالی انها جزء حاکمیت خواهند بود نه ممثل حاکمیت.
۲- امدن انها به کابل مانند امدن اول انها بوده نمیتواند زیرا شرایط حاکمیت ۵ ساله جنگی وویرانگر مجاهدین شرایط را برای رسیدن شان به کابل به این ترتیب اماده ساخته بود:
– مجاهدین با ورود به کابل از منازل وملکیت های شخصی تا اموال دفاتر وسفارت خانه های مقیم کابل همه را چپاول کردند .
– باقتل وکشتار مردم وویرانی همه نقاط شهر کمر مردم را شکسته وشیمه هر نوع حرکت ازانها گرفته بودند.
– روشنفکران را مجبور به فرار کردند.
– اردو وپولیس وامنیت ملی را منحل وهمه وسایط حربی را طبق یک پروتوکول میان ربانی وآ.اس.آی. به پاکستان تسلیم نمودند.
– از تجاوز به ناموس مردم با حفظ شکل وشمایل اسلامی ونعره های تکبیر دریغ نورزیدند.
– وطن را عملآ تجزیه کردند درشمال جنبش اسلامی،درنقاط مرکزی حزب وحدت ، درشرق حزب اسلامی یونس خالص ، درغرب تورن اسمعیل بنام امیر اسمعیل خان، درجنوب حزب اسلامی حکمتیار، درمناطق قطغن وکهدامن جمعیت اسلامی حکم میراندند وشهر کابل هم به ساحات تحت حکمروائی انها تقسیم، سرحد بندی وسنگر بندی شده بود.
در کشوردونوع پول بنام پول جنبشی وپول ربانی مروج بود عواید گمرکات ودیگر عواید دولتی مال امیران وتخت نشینان محلات بودنه حکومت مرکزی واین شیوه اداره تجزیه کشوررا تکمیل نموده بود.
– تزس قرآن وقیمار احمد شاه مسعود که در قصر جبل السراج به قوماندانهایش پیش کردوگفت طالب ها قران میخوانند ومجاهدین ما درکنار سرکها قیمار میزنند کدام را قبول دارید؟ حالا ارزش ندارد زیرا جای میدانچه های قیمار قیمار بازان مجاهد را پوهنتونها ،مکاتب ،کورسهای اموزش سیاینس، ریاضی ،علوم اجتماعی ،لسان خارجی وکمپیوتر گرفته است.جوانان از اول روشنی گرگ ومیش سحرگاهان تا شام های تاریک مصروف آموزش درین مراکز علمی اند وخانواده هایشان با هزار رنج وزحمت مصارف تعلیم وتحصیل دختران وپسران شانرا تهیه میکنند ومیخواهند فرزندان شان درجهل باقی نمانند تا طالب ومجاهد نشوند وبجای خدمت بوطن دربدل پول خارج وطن را ویران نکنند.
– مردم فرهنگ پذیر افغانستان با حفظ اینکه ده سال زیر ساتور خونین مجاهد ودره وشلاق طالب همه چیز را ازدست داده بودند به سرعت بسوی زندگی غیر جهادی وطالبی شتافته اند،از پکول مجاهد وتاقین اجباری طالب متنفر هستند. حالا نسل نو نسل کمپیوتر وانترنت وتیوتر بوده از تفنگ وجنگ گریزان اند.
– انچه طی هژده سال به میان امده نه محصول کار حکومت ونه محصول کار امریکاست بلکه نتیجه تشبثات شخصی هموطنان ماست که در شرایط جنگی وخونین بازهم بسوی تحولات مدرن چشم دوخته وکار میکنند.
– درروشنی قانون اساسی موجود مطبوعات ازاد،ازادی بیان (ولو نیم بند وقسمی) ذهنیتهاراتغیرداده است، امر بالمعروف و نهی عن المنکررا باسوالات مسخره تان (چون پنج سنت چوبی وفرض کلوله وسنت دراز رابگو) تحمل نمیکنند.
– مردم میخواهنددرسایه حاکمیت قانون زندگی کنند نه وحشت وبربریت فاقد قانون.
ازین جهت به شما وجهادی ها وحامیان تان پوشیوه نباشد که(امروز جهان جهان دیروزی نیست)
اگر میخواهید به کشور بر گردید وبه صلح تن دهید این همه تحولات را بپذیرید تا جایی درگوشه حاکمیت داشته باشید.( گرخواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت باش) جماعت افغانی با تاریک اندیشی قرون وسطائی شما دمساز نیست .
باید به خود وتفکر کهنه تان تغیر بیاورید،باید از اله دست پاکستان بودن خودرارهایی دهید،باید با تفکر القاعده ووهابیت وداع کنید،تمدن پذیر شوید ، به حقانیت حقوق زنان، به حقانیت علم، به حقانیت ترقی وپیشرفت، به حقانیت افغانستان مستقل وآزاد،به حقانیت انسان بودن وانسان زیستن(حقوق بشر)،به حقانیت ازادی انسان در بیان وعملش سر تسلیم فرود اورید انگاه خواهید توانست جای پایی در کشور داشته باشید ورنه ظرف شفاف تمدن وترقی نقطه سیاه عقب روی را در خود نمی گنجاند.