خاموشی

خفته   در   ویرانه   ایم   آن   نای   بیداری    کجاست ؟
بیخود   و   با   گم    شدن   هاییم ،   هوشیاری    کجاست ؟
ما   لگد   مال    جهان   بی   مروت   گشته    ایم
اسپ   سرکش    را   سوار   و   بند   و افساری  ، کجاست
در   میان   شعله    های    جنگ   و   بیدادیم   گم
آن   صدای   زین   همه   بیداد ،   بیزاری    کجاست ؟
بس    که    خاموشیم ،   خاموشانه   ما    را   کشته   اند
در   عزای   ما سخن    از   آن   سخن    داری ، کجاست
نقشهء    نابودی    یی    ما    را    کشیده    اژدها
آنکه    مدفونش    کند    اندر    لجن زاری ،   کجاست
دزد   نان   مردم   ما    را    چو    میسازند    شاه
روسپی     شد   بهر    نان   و   ره    ز   ناچاری ،  کجاست
روز  ما  بد   تر   ز   این    باشد چو    آرند  وحشیان
وحشیان   را    دشمن    و   ما    را   مددگاری   ، کجاست
آن    نکو   فرزند   خاکم  ، آدمیت    را   مثال
آنکه   جانش   در   کف   از   بهر    وفاداری   ،  کجاست
تا    بگیرد   دست   آن   خلق    ز    پا    افتاده    را
رهنمای    ملتی    در خون و  افگاری ، کجاست
مردم   او   را   همچو   کوهی   تکیه    گاه   با   همی
دشمنان   و    خاینان   را   حلقهء    داری   ،  کجاست ؟
مهرو دهم اپریل ۲۰۱۹