(ملات گاندی در مورد امام حسین

باسم تعالى در نخست ورود ماه محرم و عاشوراء حسينى را…

جهان بی روح پدیداری دولت مستبد

دولت محصولی از روابط مشترك المنافع اعضاء جامعه می باشد٬ که…

ضانوردان ناسا یک سال شبیه‌سازی زندگی در مریخ را به…

چهار فضانورد داوطلب ناسا پس از یک سال تحقیق برای…

پاسخی به نیاز های جدید یا پاسخی به مخالفان

نویسنده: مهرالدین مشید آغاز بحث بر سر اینکه قرآن حادث است و…

طالبان، پناهگاه امن تروریسم اسلامی

سیامک بهاری شورای امنیت سازمان ملل: ”افغانستان به پناهگاه امن القاعده و…

  نور خرد

 ازآن آقای دنیا بر سر ما سنگ باریده عدوی جان ما…

عرفان با 3 حوزه شناخت/ ذهن، منطق، غیب

دکتر بیژن باران با سلطه علم در سده 21،…

شکست مارکسیسم و ناپاسخگویی لیبرالیسم و آینده ی ناپیدای بشر

نویسنده: مهرالدین مشید حرکت جهان به سوی ناکجا آباد فروپاشی اتحاد جماهیر…

سوفیسم،- از روشنگری باستان، تا سفسطه گری در ایران.

sophism. آرام بختیاری دو معنی و دو مرحله متضاد سوفیسم یونانی در…

آموزگار خود در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی را دریابید!

محمد عالم افتخار اگر عزیزانی از این عنوان و پیام گرفتار…

مردم ما در دو راهۀ  استبداد طالبانی و بی اعتمادی…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان سرزمینی در پرتگاۀ ناکجاآباد تاریخ مردم افغانستان مخالف…

ترجمه‌ی شعرهابی از دریا هورامی

بانو "دریا هورامی" (به کُردی: دەریا هەورامی) شاعر، دوبلور و…

تلویزیون حقوق ناشر یک اندیشه ملی و روشنگری 

نوشته از بصیر دهزاد  تلویزیون حقوق در پنجشنبه آینده،  ۱۱ جولای، …

افراطیت دینی و دین ستیزی دو روی یک سکه ی…

نویسنده: مهرالدین مشید در حاشیه ی بحث های دگر اندیشان افراط گرایی…

د مدني ټولنې په اړه په ساده ژبه څو خبرې

 زموږ په ګران هېواد افغانستان کې دا ډیر کلونه او…

از پا افتادگان دور جمهوریت

در خارج چه میگویند ؟ انهاا طوری سخن میرانند که افغانستان…

آیا طالبان آمده اند ، تا ۳۴ ملیون شهروند افغانستان…

نوشته: دکتر حمیدالله مفید. بزرگترین دشواری که در برابر جهان اسلام…

 چند شعر کوتاه از لیلا_طیبی (صحرا) 

ذهنم، یوزپلنگی تیز پاست آه! بی‌هوده بود، دویدن‌هایم... آی‌ی‌ی        --غزال وحشی، کدام کنام…

بدیده ای مهر بنگرید!

امین الله مفکر امینی                         2024-01-07! بـــه دیده ای مهربنگرید بـــــه…

تشکیل امارت در آنسوی دیورند و تشدید تنش ها میان…

نویسنده: مهرالدین مشید بازی های جدید استخباراتی و احتمال وقوع رخداد…

«
»

بُحران و جنگ سرمایه ‏داری، عامل و مولّد آواره ‏گی و پناهنده ‏گی

 

شباهنگ راد

هر روز فجایع و جنایاتی تازه، تکان‏دهنده و زجرآوری توسط خبرگزاری‏ها، به جهان مخابره می‏شود. مشاهده‏ی تصاویر، بسیار غم‏انگیز و دردناک است. موج انسان‏هایی که در اثر سیاست‏های حاکمان، زندگی‏شان به تباهی کشیده می‏شود، هم‏چنان رو به بالاست. غرق شدن ده‏ها کودکُ، زن و مرد و جوان، در دریاُ، اقیانوس و  هم‏چنین کشف جسد 71 تن در کامیون، در چند وقته‏ی اخیر، بازگفتِ تراژدی‏ست که جهان انسانی با آن رو در رو می‏باشد. از یک‏سو جنگ و مصیبت را به میلیون‏ها انسان دردمند تحمیل نموده‏اندُ، از سوی‏دیگر، مانع‏ی خروج قربانیان نظام‏های امپریالیستی از فضای بمب و بمباران، خشم و خشونت‏اند.

حقیقتاً که درکِ ریشه‏ای این دست موضوعات، کار سخت و دشواری نیست. قصور کار معین است و مربوط به  اوضاعی‏ست که سرمایه‏داران جهانی برای کارگران و زحمت‏کشان ساخته‏اند. آن‏قدر بر دامنه و بر میزانِ ناامنی‏ها و جنگ‏ها افزوده‏اند، که انتخاب آینده‏ی نامعلوم، به یگانه انتخابِ دردمندان و قربانیان نظام‏های ظالم تبدیل گردیده است. فرار میلیونی انسان‏ها از میادین جنگ‏های ارتجاعی و به تبع‏ی آن، تحمل خطرات متعدد، چهره‏ی جهانِ کنونی را تغییر داده است. در حقیقت توضیح و توصیف کامل دردهای بی‏شمار انسان‏های بی‏دفاع ناممکن می‏باشد و به جرأت می‏توان گفت، که جان آدمی در چنین مناسبات و با وجود دولت‏مردان زیاده‏خواه و استثمارگر، بی‏ارزش و بی‏معنا شده است. مرزها برای انتخابِ زندگی چیده شده استُ، ورود به “حریم” حاکمان قلدر، هزینه‏های بس گزافی خواهد داشت. یورش وحشیانه‏ی پلیس سرمایه و به اصطلاح دولت چپ‏گرای یونان، به صدها انسانِ فرار از جهنمُ، آتش و خون، روشن‏گر ماهیت درونی و چهره‏ی کریه دولت‏مردان وابسته به طبقات بالاست.

 

این‏ها گوشه‏هایی هر چند کوچک از سیمای دنیای در هم پاشیده‏ی کنونی‏ست و به‏طور یقین، دو نگاه و دو برخورد عملیِ متفاوت، نسبت به معضلات اجتماعی و هم‏چنین نسبت به مهاجرین و پناهنده‏گان وجود دارد. اوّل نگاه مردم و دیگری نگاهِ دولت مردان و حکومت مداران، نسبت به این‏دست قضایاست. در نگاه اوّل، خالصی، هم‏دلی، هم‏یاری و پشتی‏بانی مردم از هم‏نوعان خود را می‏توان، بروشنی و در عکس العمل‏های زودهنگام، مشاهده نمود. تظاهرات چند صد هزار نفری مردم اتریش در فردای پس از کشف جسد 71 تن و به‏دنباله‏ی آن، عزیمت به نوارهای مرزی به‏منظور یاری رساندن به کودکان، زنان، مردان و جوانان رانده شده از موطن خودی، و هم‏چنین امضای نزدیک به نیم میلیون نفر در انگلستان و آن‏هم در حمایت از آواره‏گان و جنگ‏زده‏گان طی دو سه روز، گواه‏ی این ادعاست، که تفاوت بس عظیمی، مابین نگاهِ و برخورد پائینی‏ها با بالائی ها، پیرامونِ پدیده‏ی پناهنده‏گی و قربانیان نظام‏های امپریالیستی‏ست. در این میان سهم و حرکت مردم رسا و گویاست و در عوض، سهم و برخورد دولت‏مردان – و آنهم به‏عنوان مسببین حقیقی این دست فجایع -، بسیار آشکار و صریح می باشد. به طور مثال «فیلیپ هاموند» وزیر خارجه برتیانیا می‏گوید: “اگر اروپا قرار باشد میلیون‏ها مهاجر از افریقا را جذب کند، قادر به محافظت از خود و حفظ استاندارد زندگی و زیرساخت‏های اجتماعی خود نخواهد بود”.

 

وقیحانه است چنین اظهار و نظرات و در قاموس این جانیان، ریاکاری و دغل‏بازی، اندازه و حد و مرزی نه‏دارد.  دولت‏مردان انگلیس به همراه یاران‏شان و آن‏هم در سرتاسر دنیا، سیاست ریاضت‏کشی را به میلیون‏ها انسانِ محروم تحمیل نموده‏اند و استانداردهای زندگی را به پائین‏ترین ممکنه رسانده‏اندُ، میلیون‏ها انسان را از کار، بیکار و هزاران کودک و والدین‏شانرا به مراکز کمک‏های غذائی روانه ساخته‏اند، و در همان‏حال دارند، از حفظ استانداردهای زندگی مردم، و سفت و چفت‏تر نمودن زیرساخت‏های جامعه‏ی خودی سخن به‏میان می‏آورند!! تعرض یکی پس از دیگری و هم‏چنین قطع امکانات و مزایای اجتماعی، یکی پس از دیگری به سیاست روزانه‏ی دولت‏مردان انگلستان تبدیل گشته است و آمارها – و بر خلاف گفته‏های «فیلیپ هاموند» -، حکایت از واقعیات دیگری دارد. حلقه‏ها، تنگ‏تر و زندگی مردم تباه‏تر و دستآوردها، دارد لگدمال و جامعه، درب و داغان‏تر می‏شود. از یک‏طرف و در بیرون از جامعه‏ی خودی، دارند جنگ به‏راه می‏اندازند و از طرف‏دیگر، راه‏های خروج از باتلاق دست‏سازشانرا، به روی زنُ، کودک، پیر و جوان می‏بندند تا مبادا، روز و روزگاری، “استانداردهای” زندگیِ “مردم” و “زیرساخت‏های جامعه”ی‏شان افت نماید!!

 

دروغ می‏گویند و کار و بارشان، سازنده‏گی و بهبودی زندگی مردمِ خودی نیست. چرا که انسان‏ها در چهارچوبه‏ی فکری علیل‏شان، به‏عنوان کالاهای سودده به‏حساب آمده و فاقد پائین‏ترین ارزش‏های انسانی‏اند و شکی در آن نیست، که صدها مصائب رو در روی مردمِ جامعه‏ی خودی، و همچنین پدیده‏ی مهاجر و پناهده‏گی میلیون‏ها انسان، را باید و می‏بایست به پای سیاست‏های دولت‏مردان بین‏المللی و دیگر دار و دسته‏های مزدورشان نوشت. این جانیان، کار، وقاحت و دریده‏گی را به حدی رسانده‏اند که در مقابل چشمان میلیون‏ها انسان، دارند به بی‏دفاع‏ترین و صدمه‏پذیرترین افراد و آن‏هم در مقابل زنان و کودکان خردسال‏شان، یورش می‏آورند و به ضرب و شتم آن‏ها می‏پردازند، تا مسیر و سیاست سرمایه، در تپه چاله‏های کنونی، از کار نی‏افتد. براستیُ، سئوال این است‏که چرا انسان‏ها حاضر به ترک زندگی و خانه و کاشانه‏ی خود می‏شوند و با علم به تحقیر و توهین، و با رویارویی با مرگ، به دنیا و به آینده‏ای نامعلوم و بی‏افق، پای می‏گذارند؟

 

در یک کلام، پاسخ به پُرسش بالا، در جنگ‏های امپریالیستی و در سیاست‏های تحمیلی و منفعت‏جویانه‏ی قدرت‏مداران بین‏المللی‏ستُ، در مقابل، پاسخِ انقلابی و کمونیستی به وضعیت کنونی هم، در گرو نابودی و در به زیر کشیدن سلطه‏ی عده‏ای قلیل، از تاج و تخت‏شان می‏باشد. کتمانی در این حقیقت نیست که تا زمانی، سیاست و مناسبات ظالمانانه‏ی امپریالیست‏ها بر جوامع‏ی متفاوت بر کنده نه‏شود، ابعادِ جنگ، آواره‏گی و پناهنده‏گی، و صدها معضل سیاسی – اجتماعی دیگر، وسیع‏تر و گسترده‏تر، و هم‏چنین میلیون‏ها انسانِ دیگر، با فجایع و با جنایات تازه‏تری روبرو خواهند شد. به عبارتی روشن‏تر، قرن بیست‏و‏یکم، قرن توحش وسیع‏تر و قرن جنگُ، خون و خون‏ریزی گسترده‏تر کارگران و زحمت‏کشان و محرومان خواهد بود. سیاست و اعمالی که ما این‏روزها، گوشه‏هایی از آنرا، داریم در مناطق و در قاره‏های متفاوتِ جهان کنونی به‏عینه مشاهده می‏کنیم. طبعاً چنین وضعیتی، خواست میلیون‏ها انسان و توده‏های دردمند نیست؛ این انتخابِ سازنده‏گان اصلی جوامع‏ی بشری نیستُ بلکه خواست و سیاست سرمایه‏داران بین‏المللی‏ست. بنابراین برگرداندن صفحه‏ی این بخش از تاریخِ زنده‏گی فلاکت‏بار میلیون‏ها انسان رنج‏دیده، در گشودن صفحه‏ای تازه می‏باشد؛ صفحه‏ای که سخن از آرامش و صلح، و صفحه‏ای که متضمن آزادی و امنیت انسان‏ها در جوامع‏ی خودی، و هم‏چنین، صفحه‏ای که در آن سخن از ختم پرونده‏ی بانیان و مسببین اوضاع کنونی می‏کند.

 

سپتامبر 2015

شهریور 1394