برای زنده ماندن باید متحد تر شویم

                               نوشته ی : فروغی

      کشتارهای پیهم در ارزگان ، پکتیا ، ننگرهار، کابل ، بادغیس ، غور ، فاریاب ، هلمند ، جوزجان ، قندهار ، تخار ، بلخ ، هرات ، بدخشان ووووو…. بار بار ثابت کرده است که رهبران این حکومت فاسد و دست نشانده توان تأمین امنیت شهروندان شان را ندارند .

      این رهبران فاسد و ناکاره که حالا به دستور ایالات متحده ی امریکا ( با عقب نشینی از مناطق گویا دور دست وکم جمعیت ) نیمه ی بزرگ کشور را به طلبان و طرفداران آی اس آی پاکستان خواهند سپرد ، شایسته ی ماندن در قدرت نیستند .

     همه میدانند که تصمیم دونالد ترامپ برپایه ی منافع امنیتی ـ اقتصادی امریکا برای جلوگیری از تلفات و مصارف بیشترامریکاییان و درعین حال ایجاد بهانه ی قوی تر برای حضور دوامدارامریکا در افغانستان اتخاذ شده است نه بخاطر ختم جنگ وتأمین منافع ملی افغانستان .

    این تصمیم درواقع یک عقب نشینی است و یک شکست مفتضحانه ــ شکستی در برابر یک گروه خودساخته و آماتورکه اگر امریکاییان خواسته باشند به همان سرعتی که حکومت شانرا در سال 2001 نابود کردند ، میتوانند بساط شانرا نیز به سرعت جمع نمایند .

    اما امریکاییان به جای این کار میخواهند ساحه ی نفوذ طالبان را گسترده تر کرده ، توان و اعتبار آنان را دوچندان نمایند .

    با این کارِآنان ، کشورِما صاحب دو پرچم خواهد شد . پرچم سه رنگ عنعنوی و قانونی و پرچم سفید طالبانی .

    با تحقق این تصمیم ، دایره ی اقتدار حکومت فاسد و ناکاره ی کابل که امریکاییان خود  بار بار به ناکاره گی آن مهر تأیید گذاشته اند ، محدودتر و تنگ تر خواهد شد ؛ ناامنی ، بی ثباتی ، هجوم جمعیت های کثیر بسوی شهرها بیشتر شده ، وجهه و اعتبار نیروهای امنیتی سقوط خواهد کرد و طالبان با دست بالا و قوت بیشتر مراکز شهر ها و حکومت مرکزی را همچنان تهدید بیشتر خواهند نمود .                          

      مردم باید بیندیشند . اوضاع آشفته تر و بد ترازهرزمان دیگر شده است .

      در اوضاع آشفته ی کنونی که امریکا ، انگلیس و پاکستان ، در تفاهم با گروههای تندرو اسلامی و مافیای قومی – حکومتی افغانستان ، حتا به تقسیم و کوچک کردن جغرافیای وطن ما کمربسته و آرزو دارند چهل سال دیگرهم کشور ما را همچنان همانند میدان جنگهای نیابتی و رقابتهای چپاولگرانه ی شان در اشغال داشته باشند ؛ یکپارچه گی بیشتر و مبارزات منسجم تردادخواهانه ی تمام مردم به یک نیاز تاریخی و سرنوشت ساز مبدل شده است .

      مردم و گروههای مختلف عدالتخواه باید تمام اختلافات شان را کنار گذاشته با براه انداختن یک جنبش نیرومند ملی جلو دسایس و توطئه های دشمنان داخلی و خارجی وطن را که ما را در لبه ی پرتگاه قرار داده اند ، بگیرند .

      مردم تنها در پرتو اتحاد واقعی و در زیر رهبری یک جنبش شجاع واقعاً ملی متشکل از تمام اقوام باهم برادر کشور، می توانند جلو توطئه های ننگینِ مافیای قومی – حکومتی – اسلامی و مداخلات و توطئه های بیشرمانه ی خارجی را که خطر چندپارچه شدن کشور را درقبال دارد ، بگیرند . فقط در پرتو اتحاد واقعی .

    برای زنده ماندن و برای وطن واحدِ ما ، ما باید متحد شویم .