بازی با انتخابات کذایی برای تداوم و یا کسب قدرت


آگاهان ما می دانند که حکومتگران و سیاستگران افغانستان برای حفظ و یا کسب قدرت سیاسی به هر معامله یی کثیف، فریب افکار عامه و ترویج بسیار گسترده فساد سیاسی و اقتصادی دست می زنند تا بازار داد و گرفت های سیاسی را همچنان گرم نگهدارند. حالا بخشی بزرگی از مردم به خوبی می دانند که انتخابات ریاست جمهوری به شکل مهندسی شده، همراه با تقلب و تخطی و مغایر ارزشهای دموکراتیک و با نمایشهای عوام فریبانه، دروغ های شاخدار و دم دار، خاک زدن به چشم مردم، استفاده بی رویه و غیر قانونی از قدرت و حاکمیت دولتی، حیف و میل بیت الامال و پول های گدایی شده و خیراتی کشور های خارجی، ایجاد ائتلاف های نا متجانس، معامله و خرید و فروش های سیاسی، این میدان رقابت را گرم ساخته و با پُررویی کامل به سرنوشت مردم افغانستان بازی می کنند. آنها مردم ستمدیده افغانستان را در شرایطی قرار داده اند که میان یک دولت ناکام، بی کاره و فاسد یا امارت اسلامی طالبانی و به باور برخی ها میان «کولرا یا طاعون» یکی را انتخاب کنند.

شمار اشتراک کنندگان در انتخابات اخیر ریاست جمهوری افغانستان را در سراسر کشور رسمن تا یک اعشاریه هفت ملیون تن تخمین زده اند که این رقم می تواند کمتر از شمار شهروندان واجد شرایط قانونی سهمگیری در انتخابات تنها در شهر کابل که به احتمال قوی بیش از پنج ملیون نفر جمعیت دارد، می باشد. نفوس مجموعی کشور را تا سی و پنج ملیون نفر تخمین می کنند. این اشتراک بی نهایت ناچیز سیلی محکمی بود که به روی حکومتداران و سیاستگران فاسد در افغانستان زده شد وعمق نفرت و بی اعتنایی مردم در برابر این بازی های بسیار مسخره را به نمایش گذاشت. آنانی که به اصطلاح پیشتاز در انتخابات ریاست جمهوری اند، اصلن نمی خواهند به این اصل اساسی و رخ معادله، نیم نگاهی اندازند و موقعیت شان را در میان مردم و جمعیت سی و پنج ملیونی کشور بسنجند. فردا با سر بلند خود را رییس جمهور منتخب ! مردم افغانستان می نامند و در حالی که این سطح اشتراک مشروعیت حقوقی و اخلاقی وی را سخت زیر پرسش می برد.

برعلاوه این مساله بسیار با اهمیت، حالا میان تیم های انتخاباتی و تیم دولت ساز بر سر شمارش آرای بایومتریک شده و غیر بایومتریک شده نیز جنجال به میان آمده و تیم دولت ساز می خواهد به هر قیمتی که شده شمار آرای شان را با استفاده از همین آرای تقلبی که نمونه های زیاد این سوء استفاده در بخش های کشور از طریق رسانه ها به نشر رسیده، بلند ببرند. با صراحت قانون انتخابات، فیصله های کمیسیون انتخابات و حتا به اصطلاح دوستان بین المللی افغانستان و سفیر ایالات متحده امریکا در کابل نیز تایید کرده اند که صرف آرای بایومتریک قابل اعتبار است و بس. اما گوش آنانی که به ویروس کشنده قدرت مبتلا شده اند کاملا ناشنواست و سخنگویان شان با عالمی از بی حیایی به چشم مردم خاک می زنند.

ادعا داشتند که در ظرف چهل و هشت ساعت نتایج ابتدایی را اعلام می کنند و پس از آن قرار بود مطابق به تصمیم کمیسیون مستقل انتخابات در تقویم دوم، نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری به روز پنج‌شنبه ۲۳ عقرب اعلام شود، اما مسوولان در این کمیسیون تایید می‌کنند که اعلام نتایج انتخابات برای دومین بار با تاخیر روبه‌رو شده است. هنوز تاریخ جدیدی برای همه‌گانی‌ساختن نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری اعلام نشده است.

در پهلوی این همه نارسایی ها، سرو صدا ها و تشنجاتی که بوجود آمده یک مساله بسیار مهم دیگر نیز سرزبان ها افتاده و در رسانه ها بازتاب گسترده یافته است. نامه نماینده خاص دبیر کل سازمان ملل متحد برای افغانستان به رییس کمیسیون انتخابات که در آن یک تن از کمیشنران به رفتار و اظهارات تهدید امیز علیه یکی از کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات متهم ساخته شده است. در این نامه به نحوی اشاره شده است که گویا کمیسیون انتخابات می تواند وی را سبکدوش سازد.

این کمیشنر کمیسیون مستقل انتخابات روز دوشنبه، بیستم عقرب در یک نشست خبری گفت که نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان روز یک‌شنبه یک نامه را به دفتر ریاست این کمیسیون سپرده است. او در ادامه گفت: «محتوای این نامه چیزی است که گویا خدای نخواسته من به مذهب، خانواده و ملیت کسی توهین کرده باشم و دشنام داده باشم که من این گپ را از بنیاد رد می‌کنم، دروغ محض و مطلق است.»

این عضو کمیسیون مستقل انتخابات از یوناما خواست که به «چینل‌»های که در دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در کابل ایجاد شده و به نفع یک یا چند نامزد کار می‌کنند، گوش نسپارد. وی ادعای مطرح شده در نامه‌ی یوناما را «تهمت و دروغ» چینل‌هایی عنوان کرد که به گفته او، چندی پیش در شبکه‌های اجتماعی افشا شد. 

سخت شگفت انگیز و قابل پرسش است که دفتر یونوما در جریان این همه سالها با وجود صدها فاجعه بسیار بزرگ انسانی، کشتار مردم بی گناه کشور شامل اطفال و زنان و پیرمردان که بیشترینه خصوصیت قتل عام را دارد و این همه فساد مالی و اخلاقی و بی عدالتی های گسترده، بی تفاوت می ماند، ولی در مورد عمل گویا اهانت به یک کارمند کمیسیون انتخابات  با چنین جدیت برخورد می کند ؟!

آیا دامنه کودتای انتخاباتی تا این حد گسترده شده است که دفتر یونوما را هم با خود یکجا ساخته اند ؟ اگر کمیسیون انتخابات تعلل کند، شاید جناب اشرف غنی با یک فراخوان دیگر، چنانچه در روز آزاد سازی سه تروریست مربوط به شبکه حقانی با معاونان تیم انتخابی اش به شمول آقای صالح که اشتراکش در آن جلسه هیچ مناسبتی نداشت، به روی ستیژ بلند شود و با پخش اعلامیه یی، بار دیگر شخصن خود  را رییس جمهور منتخب مردم افغانستان اعلام کند !! اگر انتخابات کذایی به دور دوم برود، در آنصورت مردم جنگ زده و ستمدیده افغانستان برای کمی و بیش یکسال دیگر شاهد این مسخره بازی ها خواهند بود.

بگذریم از این که مساله آزاد سازی غیر قانونی سه تروریست مربوط به شبکه حقانی که به رهبری آنها کشنده ترین و هولناکتری فجایع در شهر کابل و دیگر شهر ها سازماندهی گردیده بود،  در برابر آزادی دو استاد دانشگاه امریکایی در کابل نشان داد که جناب غنی با شیفتگی و عجله و با تصور گرفتن امتیاز تداوم به قدرت، دست به این کار غیر قانونی زده باشد. در حالی که از موقعیت، وضعیت و حالت آن استادان هیچ گونه آگاهی وجود نداشت و حتا حالا این پرسش که احتمالا زیر شکنجه و شرایط بسیار ناگوار درگذشته باشند نیز مطرح گردیده است. بیاد بی آوریم که  آی اس آی پاکستان از طریق طالبان چندین بار در همچو موارد دست به نیرنگ، فریب و بازی های مسخره زده و در نتیجه حکمرانان کابل را بی آبرو ساخته اند. پس ازبیانیه های ضد و نقیض و عدم رهایی این سه نفر در پیوند به دو حمله متواتر واخیر یکی در لوگر و دیگری در کابل، حالا بی بی سی می گوید که این سه نفر پس از صحبت تلفنی جناب غنی با مایک پمپئو، وزیر خارجه و رابرت اوبراین، مشاور امنیت ملی امریکا آزاد شده و به قطر رسیده اند. این بازی های مسخره بدون رعایت خواسته های قانونی مردم و نقش بی اثر آنها بسیار مضحک و شرم آور است.

شما چه فکر می کنید ؟

دستگیر صادقی

19 نومبر 2019