طالبان، پناهگاه امن تروریسم اسلامی

سیامک بهاری شورای امنیت سازمان ملل: ”افغانستان به پناهگاه امن القاعده و…

  نور خرد

 ازآن آقای دنیا بر سر ما سنگ باریده عدوی جان ما…

عرفان با 3 حوزه شناخت/ ذهن، منطق، غیب

دکتر بیژن باران با سلطه علم در سده 21،…

شکست مارکسیسم و ناپاسخگویی لیبرالیسم و آینده ی ناپیدای بشر

نویسنده: مهرالدین مشید حرکت جهان به سوی ناکجا آباد فروپاشی اتحاد جماهیر…

سوفیسم،- از روشنگری باستان، تا سفسطه گری در ایران.

sophism. آرام بختیاری دو معنی و دو مرحله متضاد سوفیسم یونانی در…

آموزگار خود در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی را دریابید!

محمد عالم افتخار اگر عزیزانی از این عنوان و پیام گرفتار…

مردم ما در دو راهۀ  استبداد طالبانی و بی اعتمادی…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان سرزمینی در پرتگاۀ ناکجاآباد تاریخ مردم افغانستان مخالف…

ترجمه‌ی شعرهابی از دریا هورامی

بانو "دریا هورامی" (به کُردی: دەریا هەورامی) شاعر، دوبلور و…

تلویزیون حقوق ناشر یک اندیشه ملی و روشنگری 

نوشته از بصیر دهزاد  تلویزیون حقوق در پنجشنبه آینده،  ۱۱ جولای، …

افراطیت دینی و دین ستیزی دو روی یک سکه ی…

نویسنده: مهرالدین مشید در حاشیه ی بحث های دگر اندیشان افراط گرایی…

د مدني ټولنې په اړه په ساده ژبه څو خبرې

 زموږ په ګران هېواد افغانستان کې دا ډیر کلونه او…

از پا افتادگان دور جمهوریت

در خارج چه میگویند ؟ انهاا طوری سخن میرانند که افغانستان…

آیا طالبان آمده اند ، تا ۳۴ ملیون شهروند افغانستان…

نوشته: دکتر حمیدالله مفید. بزرگترین دشواری که در برابر جهان اسلام…

 چند شعر کوتاه از لیلا_طیبی (صحرا) 

ذهنم، یوزپلنگی تیز پاست آه! بی‌هوده بود، دویدن‌هایم... آی‌ی‌ی        --غزال وحشی، کدام کنام…

بدیده ای مهر بنگرید!

امین الله مفکر امینی                         2024-01-07! بـــه دیده ای مهربنگرید بـــــه…

تشکیل امارت در آنسوی دیورند و تشدید تنش ها میان…

نویسنده: مهرالدین مشید بازی های جدید استخباراتی و احتمال وقوع رخداد…

فروید در دادگاه غیابی کمونیسم

sigmund freud 1856-1939 آرام بختیاری روانکاوی فروید در لباس ایدئولوژی و جهانبینی. فروید…

خالد شیدا

آقای "خالد شیدا" (به کُردی: خالید شەیدا) شاعر کُرد، زاده‌ی…

تخیل در نماد هنر و مذهب و درهم تنیده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید از رویا های باطل تا ایده آل های…

واژه چهار و ترکیب سازی های آن در زبان فارسی 

نوشته : دکتر حمیدالله مفید  زبان فارسی از خانواده زبان زبان…

«
»

بازارگرم خط فرضی دیورند

در این روز ها مباحثه و سرو صدا بالای خط فرضی دیورند بسیار گرم است. باز هم چه آدمک هایکه میخواهند مانند همیشه از این آب گل آلود ماهی چاق و بی خار بگیرند.
یک تعدادی جار میزنند که این خط را به رسمیت میشناسند ولی یک تعداد دیگر حتی فاش میدهند که نی تا پل اتک از افغانستان است افغانستان هم چه که “از ماست”.
این خط مرزی در زمان حکمرانی امیر عبدالرحمن خان در افغانستان، طی معاهده‌ای با هند تحت استعمار بریتانیا تعیین شد. اما بعد از به وجود آمدن کشور پاکستان، حکومت وقت افغانستان، این خط را به رسمیت نشناخت و هنوز بین دو کشور افغانستان و پاکستان بر سر مسایل مرزی (خط دیورند) اختلافاتی وجود دارد که گاهی  باعث بروز مشکلات جدی بین دو کشور گردیده‌است.
حکومت افغانستان خواستار حل این مسئله از طریق سازمان ملل متحد و رأی اقوام دو طرف مرز است ولی حکومت پاکستان خواستار به رسمیت شناختن این خط از طرف حکومت افغانستان می‌باشد.
معقول ترین راه حل این مشکل همانا حل این مسله از طریق سازمان ملل متحد و رای اقوام دوطرف مرز است. (رای اقوام دوطرف مرز) .  یعنی نه دولت افغانستان ، نه دولت پاکستان و نه ملل متحد صلاحیت اینرا دارند که این خط را به رسمیت بشناسند و یا نشناسند.  فقط تنها و تنها ( رای اقوام  دو طرف مرز ) و ولایت های نزدیک این مرز حق دارند تا در یک همه پرسی تحد نظر ملل متحد شرکت کنند و رای بدهند که میخواهند طرف دار کدام کشور (پاکستان و یا افغانستان) شوند.
حال بیاید ما مردم افغانستان از خود بپرسیم که اگر چنین یک همه پرسی راه انداخته شود چه خواهد شد؟
نظر به نکته های زیر ما باید میدان را برای پاکستانی ها در این همه پرسی ببازیم. چرا هر شخصیکه رای میدهد ، به اصطلاح عوام فایده اش را میسنجد یعنی اقتدار میخواهد، امنیت میخواهد، اقتصاد میخواهد، کار و بار و خانه و برق و تحصیل و از همه مهمتر سردمداران و دولتمداران با اقتدار، با صلاحیت ، با صلابت، با هیبت کاردان و عملگرا ، راستگو و ….. میخواهند.
1. وجود دولت های ظالم، بیکاره، قومپرست ، نوکر ، غیر مستقل و آلوده به فساد و …. در چهار دهه ای گذشته.
2. ملت پراگنده، قومپرست، ظالم فاقد داشتن حب وطن دوستی و ……. در بیشتر از چهاردهه.
3. کشور تا گلو غرق در فساد و قومپرستی از حکومت شروع تا پارلمان و قوه قضایه و ……
4. کشور غریب ، بدون سکتور های مهم زراعت، امنیت، تعلیم و تربیه ، خدمات صحی ، تجارت و …..
5. کشور بدون دادن خدمات ولی اخذ مالیه بلند از شهروندان اش.
6. کشور سردمداران بی برنامه ، آلوده به فساد، قومپرست …..
7. کشوریکه روز صد ها انسان اش به ناحق کشته و زخمی میشوند.
8. کشور احتیاج و نوکر کشور های خارجی که حتی معاش کارمندان اش از مالیه شهروندان کشور های خارجی و غیر مسلمان میاید.
9. کشوریکه ……………. صد ها و هزاران مشکل دیگر ………..
آیا ما افغانستان میتوانیم با این همه مشکلات تقاضای داشتن آنطرف خط فرضی دیورند را کنیم؟
آیا وقت آن نیست تا خود را اول اصلاح کنیم بعد این هزاران مشکل شخصی و رسمی مانرا حل کنیم بعد بیایم تقاضای همه پرسی و داشتن آنطرف مرز را کنیم؟
اگر نه پس آماده باشیم که در همه پرسی یکبار این ملت پریشان و بیچاره مان روی نگردانند و خداناخواسته یکبار جلال آباد و لغمان و پکتیاه و حتی تا دروازه های کابل را از دست ندهیم.
حقیقت بسیار تلخ است. اگر پاکستان برای مردم این ولایت های هم مرز مان پیشنهاد خدمات مثل شفاخانه رحمن ، پوهنتون های و مکاتب بین المللی ، فابریکات، از همه مهمتر امنیت، برق ، سرک ، آب کار و بار و شهر و حیات آباد و …… را کند مطمین باشید که در همه پرسی و با درنظرداشت این نفرتیکه مردم همین حالا دارند تا دروازه های کابل را از دست خواهید داد.
رامین احمدیار
13 حمل 1396 خورشیدی