انفجار مرگبار امروز چنین پیام دارد

– طالبان نشان دادند که رهایی انس حقانی ودو نفر دیگر ناشی از الطاف ومراحم دولت افغانستان نه بلکه زور جای دیگر است وانها مرهون این الطاف نمیباشند.
-اینکه به خواست حکمرانان کابل در مورد کاهش خشونت جواب رد دادند.
– نمایش قدرت برای ادامه جنگ ولو دولت بارها حسن نیت نشان بدهد .
– بی پروایی همیشگی به خون مردم وقتل بیگانهان.
کلماتی چون عاطفه، گذشت ، کاهش خشونت ، اتش بس وغیره که امریکا میگوید وحکومت دستنگر تکرار میکند نه نزد امریکایی ها ارزش عاطفی دارد ونه نزد طالبان، هردو طرف بسوی اهداف شان درشتاب اند درین حرکت که خارج از مقررات جنگی است مردم بیگناه قربانی میدهد .
هرگاهیکه مردم به امید کاهش خشونت دل خوش میکنند عمل جانب مقابل این امیدرا به یاس مبدل میسازد.
خوشنودی سفیر امریکا از رهایی سه تروریست بیشتر از هرمرجع دیگر بود زیرا دم ودستگاه دپلماسی ونظامی امریکا درپی نشان دادن طالب بحیث قدرت جنگی برتر بوده حقانیت سیاست امریکارا دردلجویی از طالبان ضرورت زمان بیان می نمایند .
دربازی ۴۰ ساله امریکا که افغانستان میدان ان تعین شده است تپه ها از کشته ها پراست ودره ها از خون افغانها رنگین.
چهل سال است که که چرخ اسیاب جنگ امریکا با خون افغانها می چرخد.
حالا هر کسی میداند که سنجش های امریکا از سطح وفاداری آغایون غنی وعبدالله درین مرحله حساس کشور برای نتایج انتخابات بابازی های متنوع عملی میشود.
در وضع بحرانی ناشی از بغِرنجی نتایج انتخابات فعالیت خلیلزاد برای رهایی زندانیان چه ضروربود وچرا چند ماه قبل یا بعد آغاز نشد که سران حکومت را درین تنگنا گیر اورده با استفاده از رقابت هردو کاندید خواست تعهد جدید بگیرد وموفقیت دررهایی استادان پوهنتون امریکایی بدست اورد.
نتیجه این موفقیت دربدل خون دو کودک معصوم ویک جوان به مرادنارسیده ونه تن دیگر چهره گشود. وای بحال ان خانواده هایکه جنازه های بیخبر به خانه هایشان میرود وبدا به حال سردمدارانیکه مردنیستند حلقه غلامی امریکارا برای یک لحظه از گوش بیرون کنند

محمدولی