آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

«
»

امریکا ، خواهان رساندن افغانستان به اوج بحران است 

   نوشته ی : فروغی

        با گذشت هر روز ، از اثرنابخردی رهبران خودخواه ، تنظیم گرا و قوم پرست  ، ازاثرخشونت افزایی طالبان افراطی و ازاثر توطئه های استخبارات بیرونی ــ بخصوص استخبارات امریکا و پاکستان ، کشور ما به نقطه ی اوج بحران نزدیک تر می شود .    

        حقایق نشان می دهد که همین اکنون کشور در بدترین وضعیت قرار گرفته است . بحران اعتماد ، بحران مدیریت و دولتداری ، بحران فاجعه بار در نظام امنیتی و سیاست حمایت از فاسد ترین فاسدان ، افغانستان را به گفته ی دونالد ترامپ رییس جمهورامریکا ، در وضعیت مسخره ای قرار داده است ــ وضعیتی که نه تمدید دوران کاررییس جمهوردرآن تغیر خواهد آورد ، نه پایان کارِ وی .

       درچنین وضعیت آشفته و نا بسامان ، امریکاییان به ماهی گرفتن های خویش از دریای گل آلود ادامه داده ، میخواهند از طریق زلمی خلیلزاد نماینده ی خاص افغان تبار شان ، رندانه و ناجوانمردانه تمام مسوولیت جنگ و ویرانی چهل ساله و مسوولیت کل بحران را به دوش فقط افغان ها بگذارند .

       آنان با براه انداختن خیمه شب بازی مذاکرات صلح ، به یاری طالبان و حکومت کابل ( که هردو ایادی شان استند ) ، تلاش دارند تا کش و قوس های تصنعی در روند مذاکرات صلح ایجاد نموده ، با ملامت کردن افغانها ، آبروی اندکی برای خود کمایی نمایند .

      آنان که از زمان جهاد جوهر تفاهم بین الافغانی را آگاهانه نابود کرده اند ، مزورانه از مذاکرات و صلح بین الافغانی تحت مالکیت افغانها صحبت می نما یند – مالکیتی که نه در گذشته وجود داشته و نه اکنون وجود عینی دارد .

         ناظران اوضاع افغانستان به این باور اند که نه طالبان ، نه حکومت کابل و نه امریکاییان خواهان ختم جنگ و ختم بحران در افغانستان استند . همه ی آنان از ادامه ی جنگ وبحران بیشتر سود می برند تا از ختم جنگ و بحران . ختم جنگ تنها با اراده ی محکم و مبارزه ی قاطع و متحدانه ی تمام افغانها دربرابرافراطیت اسلامی و در برابر فساد و بیعدالتی ، متصور و ممکن خواهد بود و بس . باید مردم بیدار شوند .

         باید تمام مردم – بخصوص جوانان کشور ، اجتماعات و نهاد های مدنی ، احزاب و گروههای ملی و دیموکراتیک ، قوای مسلح ما که بار گران جنگ را به دوش می کشند ، همه باهم برای برون رفتن از بحران بیندیشند و تلاش نمایند .

         باید شخصیت های ملی و اثرگذار در داخل و خارج کشور ، ابتکار عمل را بدست گرفته ، دست در دست هم راه های معقول و عملی ختم جنگ و برون رفتن از بحران و کم ازکم اصلاح ماهوی نظام را بیابند و به همت مردم خسته از جنگ ، آن را در عمل پیاده نمایند . 

      تا چنین نشود همین آش خواهد بود و همین کاسه .