اشرف غنی یا عبدالله عبدالله ؟

                           نوشته ی : فروغی

        هرچند درکشوری مثل کشورما که ازرییس جمهورتا سربازبرای امرارمعاش ، محتاج کمک امریکا و جامعه جهانی بوده وتعین و تقرر رهبران و وزرای دولت بی مشوره ی بیگانه گان صورت  نمیگیرد ، بحث در مورد انتخابات بحثی بیهوده است ؛ اما ازینکه جریان کمپاین های انتخاباتی ، تعدادی ازهموطنان عزیز و ساده دل ما را در مقابل هم قرار داد ، باید به آن پرداخته شود . 

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

       باید دانست که انتخاباتی با این ماهیت رسوا، نه تنها نمیتواند کشور را از بی ثباتی و بحران نجات بدهد ، بلکه  بحران راعمیق تر کرده ، مملکت را با دشواری های جبران نا پذیرتری مواجه خواهد نمود .

        هردو جناح قدرتمند ، از همین اکنون ، پیش از آن که برای برنامه های عمرانی آینده بیندیشند ، بیشتربرای مقابله با تیم احتمالاً برنده آماده گی میگیرند .

        از قرار معلوم ، تیم دولت ساز به هیچصورت آماده ی انصراف از قدرت نبوده و تیم ثبات و همگرایی اینبار تسلیم زورگویی و تمامیت خواهی نخواهد شد .

      اما آنطوری که معلوم است ، هردو جناح قدرتمند که تک تک هیأت رهبری شان  آزمون چندین ساله ی حکومتداری را ناکام و سر افگنده سپری کرده اند  ، بازهم نه به نیت خدمت به مردم ، بلکه برای اشغال هرچه سریعتر کرسی های وزارت ها ، سفارت ها و ریاست های ” شیردِهِ ” دولت تلاش مینمایند .

      هرچند ” اوقی ” های هردو تیم  خویشتن را متعهد به ارزشهای ملی – وطنی معرفی میکنند اما آیا میتوان به آنان باور کرد ؟

     آیا رهبران و ” اوقی ” های هردوتیم که از سالهاست عنان قدرت را در دست دارند ، مسوول اینهمه کشتار، فسادگسترده ، قومگرایی و اقتدارطلبی در کشور نیستند ؟

     آیا رهبران هردو تیم که ساده دلان زیادی را در تقابل باهم قرار داده اند ، میتوانند پاسخ بگویند که چرا تعداد کشتارسربازان و مردمان بیگناه ما درین پنجسال دوبرابرشده است ؟

     آیا آنان تا کنون توانسته اند کدام مولتی میلیونر فاسد یا دزدان شاگردان و سربازان خیالی را به محاکمه بکشانند ؟

     آیا آنان توانسته اند از بیکاری روزافزون ، از فرارمیلیونها جوان ما به خارج  و یا از توسعه ی کشت و قاچاق مواد مخدر جلوگیری نمایند ؟

     هرگاه هرکدام شان به این پرسشها پاسخ مثبت ارائه کرد ، حق داریم از یکی شان طرفداری کرده ، دیگری را نفی نماییم ؛ درغیرآن غنی یا عبدالله ، هیچکدام شایسته ی طرفداری نبوده ، هیچکدام  توانایی و نیت تامین ثبات و سعادت برای مردم را نداشته و هرکه را ارباب بخواهد همان به کرسی تکیه خواهد زد . ویا شاید بازهم در حکومت مشترکِ موقتی هردو درکنارهم ، درکنارگلبدین حکمتیار، درکنار سیاف و درکنارطالبان ، کرسی هایی را اشغال نمایند .

       به باورمن اشتباه و افسوس است  که بخاطر کرسی طلبی آنان ، هموطنان پاکدل ما در مقابل هم قرار بگیرند .

      این را نیز باید بدانیم که ، امریکاییان هم ، فرق زیادی میان آنان قایل نیستند . برای امریکاییانِ سودجو ، همان بهتر و مقرب تر است که سرسپرده تر از دیگری برای تامین منافع سودجویانه ی شان در افغانستان و منطقه تلاش نماید .