از مرحله آبادی تا آغاز بربادی

فرهاد

ای بس ابلیس ادم روی هست

پس به هر دستی نباید داد دست

مولانای بلخ

در 26 دلو سال جاری بیست و هفت سال از عودت قطعات محدود کشور شوروی که مطابق ماده 52 منشور سازمان ملل متحد و دعوت دولت قانونی وقت غرض دفاع از تمامیت ارضی، استقلال و حاکمیت ملی کشور به کشور ما آمده بودند سپری میشود. در این مدت یاوه سرایان و کج قلمان با نشر و پخش دروغ های شاخدار واقعیت ها را کتمان کرده زمینه گسترش دهشت و وحشت را به حمایت با داران خارجی خویش در کشور ما مساعد ساختند. قدسیت قلم و مکلفیت هر قلم به دست و انسان رسالت مند و با و جدان است تا واقعیت ها را نظر بد برداشت و دیدگاه های خود و مردم  خویش بدون کم و کاست بیطرفانه صادقانه از طریق وسایل اطلاعات جمعی و نوشتن کتابها، وظایف ایمانی و وجدانی خویش را نزد مردم و جامعه انجام دهند. چنان که آگاهان گفته اند:

ملتی که از گذشته خویش آگاهی درست نداشته باشد و خویشتن را نشناسد به رستگاری آبرومندی و بهروزی نخواهند رسید. با در نظر داشت گفته های فوق به حیث یک شهروند رسالت مند خود را مکلف میدانم تا واقعیت ها نظریات و دیدگاه های مردم خویش را خدمت مردم عزیز به خصوص نسل سازنده و بالنده کشور غرض گرفتن درس عبرت از دستاورد ها، کمبودی ها و جنایات که بالای ملت ما انجام شده خدمت خوانندگان گرامی قرار دهم.

گرچه دستاورد ها، افتخارات، نواقص، کمبودیها و جنایات از مرحله آبادی تا آغاز بربادی انجام شده را نمیتوان با نوشتن صدها جلد کتاب و سیاه کردن صد ها گده کاغذ خلاصه کرد باز هم چند مثال مشت نمونه خروار طی همین مدت در مسیر خم و پیچ و سرنوشت ساز تاریخ کشور ما کارهای صورت گرفته طور مختصر یاداور میشوم. خوشبختانه دولت وقت افغانستان نظر به سیاست بی طرفی مثبت و فعال که داشت با اکثریت کشورها روابط همکاری فرهنگی اقتصادی، سیاسی بر قرار نموده بود.

به نسبت حمایت از تولیدات داخلی توجه به رشد، انکشاف، ترقی و اقتصادی مسئولین وقت داشتند با وجود فعالیت هزاران موسسات بزرگ تولیدی، خدماتی، تجارتی، دولتی و مختلط ده ها هزار دستگاه های خصوصی و کوپراتیف در سراسر کشور مصروف کارهای سازنده بودند از همین لحاظ چهل فیصد تولیدات ناخالص ملی از عایدات صنایع دستی تشکیل میداد.

هفته ده ها کانیتر قالین، گلیم، سترنجی، صنایع چرمی، پوستین، لباس، تولیدات حکاکی زرگری، صنایع ظریف، پوست قره قل به مارکیت های امریکا و اروپا صادر میگردید. بخاطر رشد و بازاریابی تولیدات داخلی صنایع دستی و کوپراتیف ها برای چندین سال از پرداخت مالیه و محصولات گمرکی معاف شده بودند..

بخاطر بازاریابی و معرفی تولیدات داخلی نمایشگاه ها در داخل و خارج کشور تدویر صد ها تن از موالدین در آن اشتراک مینمودند. کوپراتیف های پوستین دوزی استالف و چرم گری بریکوت که به سلسله اتحادیه ملی پیشه وران در سال 1367 به نمایشگاه کشور بلغاریا معرفی شده بود در جمله چهل کشور اشتراک کننده هر کدام طور جداگانه مفتخر به مدال های طلا و دیپلوم های افتخاری گردیدند. غرض بازاریابی تولیدات داخلی نمایشگاه بزرگ در مسکو به همکاری شرکت انکشاف صنایع دستی (امپوریم) ایجاد شده بود ماهانه به ارزش صد ها میلیون افغانی تولیدات اصناف و پیشه وران در آنجا به فروش میرسید!

تمام موسسات و فابریکه های بزرگ دولتی و مختلط، غرض حل مشکلات خیاطان، نجاران و موبل سازان، بافندگان، قالین بافان، تخنیکران و غیره همکاری و مواد خام برایشان تهیه مینمودند. غرض جلوگیری از بلند رفتن سعود قیم روزانه یک صد و بیست تن آرد برای خبازان، هزاران تن شکر برای قنادان کلچه پزان، ده ها هزار لیتر تیل به هوتل داران، رستورانت ها، قنادان، کلچه پزان به نرخ دولتی توزیع میگردید.

غرض همکاری به شهروندان برق، شکر، پخته و لبلبو سبسایدی میشد. برای هفت صد هزار کارمندان ملکی، نظامی، کارگران تولیدی و خدماتی ماهوار هفت قلم مواد کوپونی طور رایگان توزیع میگردید که ضرورت به خریداری مواد برای یک فامیل هفت نفری از بازار احساس نمیشد.

در کمپاین بهاری و خزانی روزانه صدها تن کود کیمیاوی، سلفر، ادویه ضد آفات زراعتی، تخم های اصلاح شده توسط نمایندگان شرکت توزیع تخم های اصلاح شده زراعتی بانک انکشاف زراعتی برای دهقانان، باغداران، مالداران، دام پروران و اعضای کوپراتیف های ولسوالی ها به نرخ دولتی توزیع میگردید هزاران کیلومتر کانال های آبیاری و کاریزها طور رایگان پاک کاری میگردید، شرکت های مکانیزه زراعتی نیز در خدمت مردم بودند. دوکتوران وتنری حیوانات مردم را طور رایگان تداوی مینمود. از همین لحاظ سالانه صد ها هزار تن میوه خشک و تازه به مارکیت های منطقه و جهان صادر میگردید. بیش از چهل هزار تن پخته به کشور های جهان نیز صادر میگردید. سالانه بیش از شش هزار تن زیتون از فارم های ننگرهار به دست میامد. کوپراتیف ها و شرکت های مالداری و زنبور داران با تولیدات لبنیات، عسل در خدمت هم شهریان عزیز قرار داشتند. وزارت های قوای مسلح و سایر نهاد ها موسسات مواد مورد ضرورت و لباس های خویش را از تولیدات داخلی تهیه میکردند. تانک های ثقیل و هواپیماها در فابریکه حربی ترمیم و آماده فعالیت میشدند ترانسپورت های هوایی و زمینی که نقش شاهرگ اقتصاد را دارند با وجود به آتش کشیدن هزاران عراده موترهای باربری و به شهادت رسانیدن صد ها تن از دریوران به واسطه مزدوران گوش به فرمان آی.اس.آی در خدمت مردم قرار داشتند. روزانه ده ها هزار تن مواد اجناس مردم دولت و تجاران ملی از بنادر به شهرها و ولایات انتقال میدادند بیش از هشت صد عراده موترهای شهری دولتی در شهر کابل فعالیت مینمود. گشت و گزار موترهای برقی در شهر توجه باشندگان را به خود جلب نموده مردم به بسیار آسوده حالی با پول کم از یک طرف شهر به طرف دیگر رفته رفع خستگی مینمودند. فرهنگیان با افتخار کشور با انجام کارهای حماسه آفرین خویش توانسته بودند در قلب های ده ها میلیون مردم حق شناس و با سپاس ما راه پیدا و افتخارات جاودانگی را کمائی نمایند. کارنامه های آنها در محافل، مجالس به نیکویی یادآوری میشود.

در حالیکه هزاران مکاتب توسط دشمنان مردم و وطن آتش زده شده هزاران معلم و ملازم را به شهادت رسانیدند با آن هم میلیونها تن در شهرها و ولایات کشور مصروف آموزش و پرورش بودند. بر علاوه ده ها هزار محصل در پوهنتون های داخل کشور طور مجانی تحصیل میکردند هزاران تن طور رایگان غرض فراگیری تحصیلات عالی به کشورهای سوسیالیستی از جمله اتحاد شوروی وقت معرفی میشدند!

اتحادیه های صنفی از جمله ژورنالیستان، حقوق دانان، زنان، جوانان، پیشه وران، هنرمندان و غیره بخاطر  بلند بردن آگاهی هموطنان و سایر خدمات از جمله دفاع از حقوق مشروع اعضای خویش بودند. به همکاری اتحادیه حقوق دانان دموکراتیک ترین قوانین در تاریخ افغانستان در آن زمان به تصویب رسید تصویب اصول جمهوری دموکراتیک افغانستان اثبات ادعای ماست.

سران دولت شوروی در بسیاری دست آوردها و افتخارات خویش افغان ها را شریک خود ساخته پرواز جنرال دوران را به فضا در آن زمان یک مثال خوب میباشد تمام معاهدات که بین دولت وقت و اتحاد شوروی به امضا رسیده مخالف قوانین و معاهدات میثاق های بین المللی نمیباشد!

خلاصه این که دستاوردهای متذکره از برکت یک صد و چهل و سه پروژه های بزرگ اتحاد شوروی وقت که میدان های بزرگ نظامی شنیدند، بگرام، سیلوها، شفاخانه چهارصد بستر، انستیتوت پل تخنیک کابل، تخنیکم جنگلگ مزار شریف، فابریکه جنگلگ، خانه سازی، کود برق مزار شریف، فارم های ننگرهار، بند سردی غزنی، اسفالت هزاران کیلومتر شاهراه ها از جمله اعمار سالنگ ها، سروی و بهره برداری هزاران معادن اعمار کانال های آبیاری ننگرهار و قوای مسلح مجهز با سلاح های پیشرفته، دها ها هزار چین تانگ و توپ راکت انداز و هشت صد بال طیاره های ترانسپورتی، اکمالاتی، کشف محاربوی صد ها هزار میل سلاح های خفیف و فارمهای ننگرهار اعمار هزاران بلاک در شهر کابل و ولایات یک مثال آن میباشد رهبران وقت با استفاده از آن توانستند خدماتی بزرگی را که ثبت تاریخ کشور ما خواهد شد به هموطنان گرامی انجام دهند. از برکت همان کارنامه و دستاورد ها صد ها هزار تن از اعضای حزب دموکراتیک خلق و حزب وطن علاقمندان و دوستان مامورین کارگران و خدمتکار آن زمان امروز با سر بلند و شکم های گرسنه و در قلوب میلیونها تن مردم حق شناس و با سپاس ما راه پیدا نموده اند. از همین لحاظ مردم آن مرحله را آبادی و بعد مسلط شدن جنگ افروزان را مرحله آغاز بربادی میخوانند.

در مقابل گروهای که ریا کارانه سنگ جهاد را به سینه میزدند هزاران مکاتب را آتش میزدند، هزاران معلمین، شاگردان، ملازمین، انجینران، دوکتوران، خبرنگاران، علما، روحانیون را به شهادت رسانیده معلول و معیوب میساختند. در هر هفته چندین مرتبه پایه های برق را انفجار هزاران کیلومتر لین های برق، تیلفون را با خود می بردند با حریق ساختن هزاران موترهای باربری و انفجار پل ها، سرک میخواستند شاهراه عمومی را بر روی هموطنان مسدود نمایند. ده ها هزار تن هموطنان که حاضر نبودند در صف آنها به پیوندند زیر بهانه های مختلف وادار به ترک محل، باغ و خانه های آنها را غضب می نمودند. سال چندین بار مردم را وادار به پرداخت پول های زیر نام عشر مینمودند هر سر گروپ و قوماندان کسانیکه را از اوامر آنها اطاعت نمیکردند سر به نیست مینمودند.

بخاطر دستیابی به ثروت و غارت بیشتر جنگ های خونین بین گروهای مختلف شعله ور ده ها هزار تن در ولایات مختلف شهید، معیوب و معلول نموده اند. شهروندان ما میگویند کسانی که امروز دیگران را تروریست میخوانند خودشان عین کارها را زیر نام جهاد در مقابل مردم در سابق انجام میدادند که تروریست های امروز انجام میدهند در عملکرد آنها کدام فرق دیده نمیشود.

بعد از آن که گروهای جنگ افروز و حامیان خارجی شان بعد از عودت قطعات محدود شوروی و دفاع پنج سال مستقلانه پی بردند که توان مقاومت را در مقابل قوای مسلح شیر مردان و شیر زنان تاریخ ندارند. با نقض معاهده ژنیف که بین وزرای خارجه افغانستان و پاکستان بخاطر تطبیق مصالحه ملی در زمان مرحوم دوکتور نجیب الله شهید تحت نظر نماینده سازمان ملل متحد به امضا رسیده بود نمایندگان کشورهای امریکا و شوروی وقت منحیث تضمین کننده تطبیق آن در پای آن امضا نموده بودند و پشت پا زدن پلان پنج فقره ئی سازمان ملل متحد با راه اندازی ریا کارانه سران گروهای تشنه به قدرت و ثروت را در کشور مسلط ساختند.

از همین لحاظ است که مردم مسلط شدن نیروهای متذکره را در کشور آغاز سیاه روزی و بربادی میخوانند. با شعله ور ساختن جنگ های خونین بین سران و گروهای جنگ افروز و غارتگر به ارزش هزاران میلیارد دالر ثروت های مادی و معنوی کشور و مردم غارت به پاکستان انتقال داده شد. سران گروهای که ریشه پسته و سیم گادر را به پاکستان انتقال میدادند مورد نوازش اداره آی.اس.آی قرار میگرفتند قوای مسلح قهرمان که در منطقه کم نذیر بود به همکاری شوروی با پیشرفته ترین ده ها هزار سلاح های ثقیل و صد ها هزار میل سلاح های خفیف و هشت صد بال طیارات اکمالاتی کشفی محاربوی مجهز گردیده بود طبق سناریو اداره آی.اس.آی و سایر کشورها منحل نواز شریف نخست وزیر پاکستان در جریان محاکمه خویش بخاطر گرفتن برائت از محکمه این عمل جنایت کارانه را بزرگترین کارنامه خویش خواند

به نسبت تشدید شدن جنگ های خونین بیش از شصت هزار تن شهروندان کابل شهید و صدها هزار تن دیگر معیوب معلول و میلیونها تن مجبور به مهاجرت در کشورهای جهان گردید. هزاران معادن که قریب هفت صد آن آماده بهره برداری شده بود مورد تاراج زورمندان و قوماندان محل و مقامات ذیصلاح گردید با تاسف هنوز هم ادامه دارد. میلیونها جریب و ده هزار منازل مسکونی و مارکیت های تجارتی غضب گردید به ارزش هزاران میلیارد دالر جنگلات مثمر و غیر مثمر قطع به پاکستان انتقال داده شد. با تاسف جنایت کاران قرن بیست و یک یعنی نظامیان پاکستان و متحدین جهانی و منطقه آن به جنایت های انجام شده بسنده نکرده با مسلط ساختن سیاه ترین گروه زیر نام طالب سرزمین انگور یعنی کوهدامن زیبا را با آتش زدن صد ها هزار خانه و قطع کردن ده ها میلیون درختان مثمر از جمله تاک های انگور به سرزمین سوخته مبدل باشندگان آنرا وادار به ترک مناطق شان ساختند. هزاران تن را در ولسوالی های یکاولنگ، قیصار ولایت بلخ به واسطه گروهای متذکره کشته، معیوب  معلول گردیدند. بت های بامیان انفجار داده شد. محاکمه صحرایی و کیبل زدن زنان، قطع دست و پاها، اعدام های خود سرانه از جمله وظایف روزانه آنها بود. انجام جنایات فوق زمینه ورود کشور گشایان را به سرزمین مقدس ما مساعد ساخت. بعد از فروپاشی آسمان خراش های امریکا در یازدهم سپتمبر سال 2001 میلادی سران امریکا و متحدین جهانی آنها زیر نام مبارزه با هراس افگنی، تروریزم مواد مخدر، احیا و بازسازی حکومت داری خوب، دفاع از حقوق بشر، زن، احیا و بازسازی کشور ما هجوم آورده با تحمیل گروهای متذکره بر فرق ده ها میلیون مردم افغانستان بزرگترین جفاها را بالای ملت عذاب  کشیده ما روا داشتند. با بمبارد ها تمام زیر بنا های اقتصادی، نظامی و غیره را منهدم صد ها هزار میل سلاح های کلاشینکوف را که گریس آن پاک نشده از بین بردند. به جای آن برای سربازان سلاح های توزیع گردید که بعد از چند فیر انقطاع مینماید!

با کنار زدن افراد مسلکی، تحصیل کرده، وطن پرست از نقاط کلیدی افراد غیر ماهر وابسته، فساد را در نقاط کلیدی نصب نمودند. موجودیت فساد گسترده در بعضی از ارگان ها از جمله وزارت شهر سازی، دفاع ملی کابل بانک گمرک های کشور اثبات گفته های ماست.

هزاران دستگاه های بزرگ تولیدی، خدماتی، تجارتی را زیر بهانه خصوصی سازی به نرخ کاه ماش لیلام به آهن کهنه مبدل و صد ها هزار کارمندان و کارگران تولیدی و خدماتی آن را وادار به مهاجرت در خارج کشور نمودند. سرزمین مقدس ما را به پایگاه مافیای بین اللملی مواد مخدر، میدان نبرد، آزمایش انواع سلاح های پیشرفته ایدولوژی ها، بازار مصرفی، تهیه کننده مواد خام کشورهای منطقه و جهان مبدل نمودند.

افزایش انواع خشونت های خانواده گی، دامن زدن خصومت های قومی، لسانی، مذهبی، سمتی، تنظیمی، حزبی، غضب میلیونها جریب زمین، فساد گسترده بزرگترین دستاورد های صاحبان سرمایه جنگی غیر مشروع، مافیائی، جنگ سالاران، ناقضین حقوق بشر که در قدرت تکیه زده اند میباشد. مردم از ناحیه عدم تطبیق یکسان قانون عدالت اجتماعی گسترش فرهنگ معافیت به ستوه آمده اند.

به نسبت عدم حمایت از تولیدات داخلی، تثبیت مالیات غیر عادلانه، عدم توجه به بازاریابی و حل مشکلات راه های ترانزیتی بین کشور ما و کشورهای همسایه، عدم احیا و اعمار دستگاه های پروسس و صدور میوه، صنایع دستی، گدام های ذخیره، هنگرها و تورید اجناس و مواد بی کیفیت، کم کیفیت، ده ها هزار دستگاه های خصوصی، ورشکست میلیونها تن کارگران آن به کشورهای منطقه و جهان با قبول توهین تحقیر و غرق شدن در اوقیانوس ها مهاجرت نموده اند.

به نسبت مشکلات اقتصادی صد ها هزار تن از جمله زنان، کودکان به مافیای مواد مخدر و مخالفین مسلح پیوسته اند. به نسبت افزایش جنگ های خونین، آدم ربائی ها، سرقت های مسلحانه، نشر و پخش اخبار گمراه کننده، افزایش بیکاری، فقر سه میلیون تن به مواد مخدر مبتلا چهل فیصد در زیر خط فقر زیست نموده هفتاد فیصد مردم به امراض های فزیکی و روانی مبتلا شده اند. با سرازیر شدن قریب صد میلیارد دالر زیر نام کمک به مردم افغانستان در زندگی میلیونها خانواده تغییراتی رونما نگردید بلکه از سابق هم بدتر شد.

طبابت به تجارت مبدل، کلینیک های خصوصی زیر بهانه های مختلف از مشتریان پول های گزاف اخذ مینمایند. میلیونها مردم به تداوی مجانی دسترسی نداشته ولادت خانم یک افسر در صحن شفاخانه چهار صد بستر که در فضای آزاد و سرد زمستان صورت گرفت اثبات ادعای ماست. آگاهان امور میگویند در کشور چیزی که ضایعات ندارد پوهنتون های خصوصی میباشد. به هر اندازه که افراد در آن شامل درس میشوند بعد از سپری نمودن سال های درسی بدون در نظر داشت سواد آگاهی اسناد تحصیلی برایشان داده میشود.

به نسبت به درازا کشانیدن جنگ های خونین در هلمند، کندز، بغلان، بدخشان و غیره میلیونها مردم از نور برق محروم شده اند. مردم میگویند در حالیکه قوای مسلح کشور توان سرکوب هراس افگنان را دارند اما حرکات مورچه مانند آنها نشان میدهد که زیر کاسه نیم کاسه ئی میباشد.

نهاد ها کشور ما را در ردیف دومین کشور فاسد و تهیه کننده نود و سه فیصد مواد مخدر جهان معرفی کرده اند. گفته های اخیر سران ناتو امریکایی و مقامات ذیصلاح که در هفته اخیر ماه دلو ارایه نمودن مورد نگرانی مردم ما گردیده است.

جنرال ویلسون سخنگوی نیروهای امریکا در افغانستان در روند آموزش نیروهای امنیتی آوردن تغییرات جدی در رهبری این نیروها، کاهش شمار پاسگاهی و پر کردن 25000 پست خالی را در ارتش چهار شرط مهم برای پیروزی نیروهای افغان در میدان های جنگ عنوان کرده در بخش دیگر میگوید باید تغییراتی بسیار دشواری در رهبری نیروهای امنیتی افغانستان به میان آید. می افزاید هر چند که حکومت افغانستان این روند را آغاز کرده و تا کنون نود و دو مقام بلند پایه نظامی را تغییر داده است.

در حالیکه آگاهان امور خالی بودن 25000 هزار پست را در ارگان های وزارت دفاع ملی بزرگترین مشکل میداند می افزایند تا زمانی که ده ها هزار لانه های تروریزم در آن طرف خط دیورند مسدود نگردد از مداخله ادارات استخباراتی آی.اس.آی، سعودی، ایران، قطر و غیره در امور داخلی کشور ما جلوگیری به عمل نیاید قوای مسلح یا سلاح های پیشرفته هوایی زمینی مجهز نگردند صلاحیت افراد و گروهای فاسد، غاضب، جنگ سالاران، قاچاقبران، سنگ های قیمتی، آثار باستانی، جنگلات، معادن، مافیای اقتصادی، مواد مخدر محدود نگردد تغییرات در رهبری و جابجا کردن کادرهای ماهر، مجرب کمتر میتواند به دشواری های موجود اثر گزار باشد.

احمد ضیا مسعود نماینده ویژه رئیس جمهور در امور اصلاحات و حکومت داری خوب به تاریخ 23/11/1394 در دیداری که با مردم کندز داشت میگوید که اگر نیروهای دولتی به گونه درست رهبری و از این رهبری اطمینان پیدا کنند این نیروها به زودی در میدان های نبرد پیروز خواهند شد. آقای مسعود در دیدارش به ولایت تخار گفته بود برای سرکوب هراس افگنان اراده وجود ندارد از همین لحاظ میلیونها تن مردم از نور برق محروم شده اند و نقش ایجاد شورای جهادی را در تامین امنیت عمده خواند! مردم میگویند آزموده را آزمودن خطاست.

رئیس اداره ملی سازمان استخباراتی ایالات متحده امریکا هشدار میدهد که افغانستان با خطر ناکامی و سقوط سیاسی روبرو است. وی که در مجلس سنای آن کشور سخن میگفت میگوید همگرایی سیاسی در افغانستان در حالت نزول است. حکومت با آزمون های جدی منابع مواجه است. در این میان تهدید های جنگی طالبان نیز افزایش یافته است و فعالیت زورمندان محلی نیز رو به افزایش است. افزود حمله طالبان در سراسر افغانستان ثبات سیاسی افغانستان را فرسوده میسازد.

مردم میگویند اگر متحدین جهانی و منطقه ئی امریکا از تمویل تسلیح گروهای هراس افگن که زیر نام داعش، القاعده، حقانی، طالب و غیره جنایت مینمایند دست بردار شوند گروهای متذکره توان یک هفته مقاومت را در مقابل قوای مسلح افغانستان ندارند می افزایند مسدود نکردن ده ها هزار لانه های تروریزم در آن طرف خط دیورند و عدم قاطعیت در مبارزه با کشت و قاچاق مواد مخدر اثبات گفته های ماست.

مسئولین امریکا میگویند شصت و هشت میلیارد دالر در اردوی افغانستان هزینه کرده اند تا هنوز نمیدانند که توان اردوی متذکره در چه حد است می افزاید هشت میلیارد دالر در مبارزه با مواد مخدر نیز به مصرف رسیده است تا هنوز کاهش نیافته است. مردم و آگاهان امور را عقیده بر آن است تا زمانی که افراد و گروهای متهم به فساد در قدرت باشند سرازیر شدن صد ها میلیارد زیر نام های مختلف درد مردم ما را دوا نمی نمایند. جای تاسف است هنوز هم گروهای که زیر نام طالب به کشتن مردم ادامه داده زنان را سنگسار، محاکمه صحرایی و دره میزنند در این سرمای زمستان برق را بالای میلیونها مردم قطع نموده اند.

نظر به نوشته امرالله صالح رئیس پیشین امنیت ملی به هدایت ارگ نشینان برای صد ها تن سران آنها در دوبی پاسپورت افغانی توزیع گردیده به نسبت انجام جنایات خونین فوق مردم حق دارند مسلط شدن نیروهای تشنه به قدرت و ثروت را در سال 1371 صورت گرفت را آغاز بربادی ملت افغانستان بخوانند.

خلاصه این که مردم و آگاهان امور بزرگترین عوامل دشواری های فوق را نتیجه مسلط شدن نیروهای تشنه به قدرت و ثروت در سال 1371 را از این لحاظ آنرا آغاز مرحله بربادی دانسته می افزایند به باور ما وقت آن رسیده که مردم با عزت و شرافمند افغانستان از جمله نیروهای سالم اندیش کشور با استفاده از تجارب گذشته مرحله آبادی تا بربادی، دستاورد ها، افتخارات، کمبودی ها، نواقصات و تحمیل جنایات که بالای شان صورت گرفته درس عبرت بگیرند بعد از این نگذارند که گروهای فاسد، غاضب، جنگ افروز، قانون ستیز، مردم ستیز، زن ستیز، فرهنگ ستیز با دامن زدن انواع خشونت های خانواده گی، خصومت های قومی، لسانی، سمتی، مذهبی، تنظیمی، حزبی کشور و مردم را به مواد سوخت گوشت دهن توب و میدان نبرد کشور گشایان مبدل سازند در غیر از آن با ادامه وضع موجود مردم و کشور با دشواری های خونین بیشتری مواجه خواهند شد.