آیا رهبران امریکا از رییس جمهورغنی روگردان شده اند ؟


     نوشته ی : فروغی

   با بالاگرفتن تب انتخابات در افغانستان ، رهبران ، گروه ها و احزاب مختلفِ تشنه ی قدرت ، به تب و تاب افتاده ، احتمال ائتلاف ها و کنارآمدن های موقتی و دایمی بیشتر از هرزمان دیگرشده است .

    احزاب و تنطیم های جهادی که سعی مینمایند با اکت استقلالیت از امریکا و غرب وارد صحنه شوند ، هرچند ظاهراً میخواهند در یک ائتلاف بزرگ گردهم آیند ؛ اما در خفا و در پایان کار ، همانند انتخابات های پیشین ، بیشتر به پله ی ترازوی ارگ ودیسانت شده های مقرب و مورد اعتماد امریکا غلطیده ، معاملات جدا جدا را به نمایش خواهند گذاشت . آنان آرزو ندارند از گِرد خوان نعمتی دورشوند که امریکا برای همه پهن نموده است .

    جنرال دوستم نیز که هم می خواهد یاران سر راه و نیم راهش را با خود داشته باشد و هم ارگ را ؛ در پایانِ کار ، سیاست آمیخته با تسامح و سازش در پیش گرفته ، پله ی سنگین تر متمایل به ارگ و امریکا را ترجیح خواهد داد . هرچند دوستم میتوانست پس از قضیه ی قیصاری ، از قدرت و حمایت طرفداران اش استفاده ی مثبت و موثر نموده بازهم نقش تعین کننده و سازنده ای در انتخابات داشته باشد ؛ اما عدم پخته گی و نبود سیاستمداران ماهر و آگاه در درون جنبش سبب شد تا ازموثریت این نقش سازنده اش خیلی کاسته شود .

    عبدالله عبدالله که بیشتر مرد تجمل وتشریفات است تا مرد سیاست ، با از دست دادن پشتوانه ی حزبی – تنظیمی اش ، دیگر توان روبروشدن با حریف قدرتمند و ماهری چون اشرف غنی را از دست داده ، یا در پهلوی وی خواهد ماند و یا به فراموش خانه ی سیاست سپرده خواهد شد .

    در این گیر ودار پر از ترفند و هیاهو که هر فرد و گروه برای مطلب خود دلبری دارد ، دولتمداران امریکا برناکارآمدی و ناکامی های سیاستمداران سودجو ، گروهباز و قوم پرست افغان اندیشیده ، در اندیشه ی تعویض تمام عناصر دست اول نظام و حتا رها کردن آنان به حال خودشان میباشد .

   امریکا که با ناکامی استراتژی جدید دونالد ترامپ ، بیشترعلاقمند پا پس کشیدن از جنگ افغانستان است تا غرق شدن بیشتر در این باتلاق پرمصرف ، حتا گزینه ی تعویض نظام و سپردن کارِ جنگ به شرکت خصوصی امنیتی بلک واتر را زیر بررسی گرفته است .

     باساس تازه ترین گزارش نشریه ی مشهور امریکایی نیوزویک ، دونالد ترامپ جنگ افغانستان را « فاجعه ی کامل » نامیده و کم کم به این باور رسیده است که رهبران حکومت وحدت ملی بخصوص شخص محمداشرف غنی ، رییس جمهور ناکامی است که وعده های زیاد و بزرگ می دهد ؛ اما در اجرای آن ناتوان است .

    متکی به همین دریافت است که با وجود تمایل شدید رییس جمهورغنی به سفررسمی به واشنگتن و اشتیاق دیدار دوجانبه با دونالد ترامپ ، تا هنوز به تمایل و تقاضای وی پاسخ مثبت داده نشده و حتا دولتمردان امریکا چندان علاقه ای به ادامه ی کار رهبران حکومت وحدت ملی نشان نمی دهند .

   زمان نشان خواهد داد که آیا ایالات متحده ی امریکا با موجودیت دولت ناکاره ی کنونی میخواهد به اهداف سودجویانه اش دست بیابد و یا با تعویض آن ورق تازه ای را به میدان بازی خواهد انداخت .

.    ناظران اوضاع افغانستان هردو امکان را محتمل میدانند و اما تعویض رامحتمل تر