آیا توطئه های بزرگتری در راه است ؟ 

                             نوشته ی : فروغی

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

        این روزها همزمان با مذاکرات صلح با طالبان و ملاقات های سیاستمداران کشورهای گونه گون به این ارتباط ، درگیری ها و کشتار در ولایات شرقی ، جنوبی ، جنوب شرقی و جنوب غربی کشور – بخصوص در ولایت هلمند ، چنان شدت گرفته است که شک و گمان هایی را درمورد توطئه ی بزرگی علیه تمامیت ارضی کشور و طرح چپاول بیشتر منابع موجود در هلمند و ولایات دیگر به وجود آورده است .

        تنها طی چند روز گذشته بیش از سه صد نظامی کشور درهلمند و ولایات حومه بقتل رسیده اند .

       اینکه آقای اسدالله خالد سرپرست وزیرِ وزارت دفاع برخلاف گزافه های اشرف غنی پسند شان ، هم سرهای زیادی را از دست می دهند و هم سنگرهای شان را ، بر آن تبصره ندارم ؛ تبصره بر سر اینست که مبادا از همینحالا مرحله ی تطبیق طرح شیطانی پاکستان ، امریکا و سعودی آغاز یافته باشد . مبادا طالبان را بیشتر ازین برمناطق عمده و استراتژیک کشور مسلط سازند .

       شدت حملات و گروهی کردن یورشها که هرکدام با تلفات سنگینی همراه است ، گمانه زنی ها در مورد حمایت مستقیم پاکستان از حملات را تقویت بیشتر نموده است .

       واگذاری قسمتهایی از کشور برای طالبان که هم برای  چانه زنی های صلح و هم بخاطر تسلط آسان بر منابع زیرزمینی همان مناطق پلان شده است ، یکی از اهداف اصلی حکومت متجاوز پاکستان است که بی تردید پشتیبانی حامیان امریکایی شان را هم با خود خواهد داشت .

       پاکستان که مدتی سیاستبازان ما آنکشور را در تخیل به انزوا کشیده بودند ، از سیاست عمق استراتژیک اش در مورد افغانستان انصراف ننموده ، قصد آن دارد تا با حمایت اقتصادی – سیاسی سعودی و امریکا ، وظایف شیطانی بیشتری را برای ادامه ی بی ثباتی در افغانستان به دوش بگیرد .

       اظهارات پیهم مداخله گرانه ی عمران خان صدراعظم پاکستان در مورد ایجاد حکومت جدید یا موقت در افغانستان ، یکی از نشانه های فعال تر شدن این سیاست تجاوزکارانه است .

       ایالات متحده ی امریکا نیز که با برسمیت شناختن بلندی های جولان منحیث قسمتی از خاک اسراییل ،  حاتم بخشی شرم آوراش باردیگر متجلی شد ، می تواند با چشم پوشی از دخالت های پاکستان و واگذاری های مناطق مختلف به طالبان ، روزی هلمند یا مناطقی از هلمند را نیز زیر نام منطقه ی صلح یا چیزی دیگر ، اعلام نموده تمامیت ارضی ما را نیز زیر سوال ببرد .

       در چنین وضعیت حساس ، مادر وطن و تاریخ ، همه ی ما را صدا می زند. برماست تا تمام گروه های قومی ، تمام سازمانها و نهادهای ملی و مردمی و تمام اشخاص وطندوست ، با چشمان باز و با همدلی تاریخی مانع تحقق این نقشه های شوم شده ، دست بدست هم ( ولو با گامی کوچک ) تجاوزکارانه بودن و ضد افغانستان بودن آن را افشا و برملا سازیم .