آنگلا مرکل، صدراعظمی برای تمام فصول

مرکل

“آنگلا مرکل از ۱۷ سال پیش رهبر حزب دموکرات مسیحی آلمان است و در ۱۲ سال گذشته نیز مقام صدراعظمی را در اختیار داشته است. مرکل را سیاستمداری با واکنش‌های سنجیده توصیف می‌کنند. واکنش‌هایی متمرکز بر پرهیز از بحران.”

به گزارش دویچه‌وله در گزارشی نوشته است: یکی از توانایی‌های مرکل مدیریت بحران است. او توانست با اتخاذ سیاستی مناسب آلمان را از تأثیرات مخرب بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۸ مصون نگه دارد، به گونه‌ای که این بحران به خلاف کشورهایی نظیر یونان و اسپانیا خسارات فراوانی به اقتصاد آلمان نزد. مرکل همچنین توانست بحران پناهجویی سال ۲۰۱۵ را کنترل کند و آن را از سر تیتر خبرها به موضوعی حاشیه‌ای در سال ۲۰۱۷ مبدل سازد.

آنگلا مرکل با ویژگی‌هایی نظیر اعتماد به نفس، تعهد و حفظ خونسردی در صحنه سیاست شناخته می‌شود. او در رقابت‌های انتخاباتی و همچنین در دوئل تلویزیونی با رقیبش مارتین شولتس با حالتی آرام و کنترل‌شده به پرسش‌ها و انتقادات پاسخ داد.

نحوه‌ ایستادن مرکل به‌خصوص نحوه به هم چسباندن انگشت‌هایش به یکدیگر همواره دستمایه طنز و گاه انتقاد بوده است. اما انتقادها یا شوخی‌ها، صدراعظم آلمان را به تغییر در حالت ایستادن یا نحوه لباس پوشیدن وادار نکرده‌اند.

یکی از توانایی‌های مهم مرکل در عرصه سیاست، مهارت او در تغییر جهت‌گیری‌های سیاسی است. مرکل تا پیش از فاجعه اتمی فوکوشیما، یکی از طرفداران انرژی اتمی بود. اما پس از وقوع آن فاجعه، یکباره موضع‌اش را تغییر داد و اعلام کرد که آلمان نیروگاه‌های اتمی خود را برخواهد چید. بسیاری از ناظران سیاسی این خصوصیت مرکل را یکی از نقاط قوت او در سال‌های گذشته می‌دانند.

نحوه رفتار مرکل با سیاستمداران مرد بستگی زیادی به طرف مقابل دارد. امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه پس از پیروزی در انتخابات، در نخستین سفر خارجی‌اش در این سمت، به برلین رفت. ماکرون همچون مرکل یکی از طرفداران اتحادیه اروپاست و همین نقطه نظر مشترک موجب شده تا فرانسه و آلمان از حمایت یکدیگر برای تقویت اتحادیه اروپا برخوردار باشند.

نخستین دیدار مرکل و دونالد ترامپ با حاشیه همراه بود. رئیس‌جمهور آمریکا که در کاخ سفید میزبان صدراعظم آلمان شده بود، حاضر نشد با او دست بدهد. مرکل در مصاحبه‌هایش صراحتا گفته که با ترامپ اختلاف نظرهای زیادی دارد. بحران کره شمالی، توافق هسته‌ای غرب با ایران و معاهده اقلیمی پاریس تنها چند نمونه از این اختلافات است.

مرکل در چهارمین دوره صدارتش با چالش بزرگی به نام بربگزیت روبرو خواهد بود. مردم بریتانیا در یک همه‌پرسی جنجالی به خروج این کشور از اتحادیه اروپا رأی دادند و به این ترتیب تحولی بزرگ را در تاریخ اتحادیه اروپا رقم زدند. ترزا می، نخست‌وزیر بریتانیا اعلام کرده که عضویت کشورش در اتحادیه اروپا رسما در مارس ۲۰۱۹ پایان می‌پذیرد. مرکل یکی از مخالفان بریگزیت بود.

آنگلا مرکل در سال ۱۹۹۸ با یوآخیم زاور ازدواج کرد. همسر مرکل پروفسور شیمی نظری و عملی است و از ازدواج پیشین‌اش صاحب دو فرزند است. یوآخیم زاور اصولا در انظار عمومی حضور پررنگی ندارد و به ندرت در کنار مرکل دیده می‌شود. البته استثناهایی هم وجود دارد؛ مثل جشنواره سالانه موسیقی در بایرویت و زالتسبورگ که صدراعظم و همسرش هر دو از طرفداران پر و پا قرص آن هستند.

هر چند مرکل و حزب او (دموکرات مسیحی) مجددا در رأس قدرت ماندند، اما این بدین معنا نیست که او مخالف ندارد. یکی از انتقادهای اصلی به مرکل، سیاست باز گذاشتن مرزها به روی پناهجویان است. مارتین شولتس، رقیب مرکل در سخنرانی‌های انتخاباتی خودش از اینکه آلمان نتوانست بر سر پذیرش پناهجو، برخورد قاطعی با کشورهای دیگر اتحادیه اروپا داشته باشد، به شدت انتقاد کرد.

ناظران بین‌المللی معتقدند چنانچه مرکل بار دیگر صدراعظم شود، می‌تواند شکافی را که ترامپ با سیاست‌های انزواطلبانه و شعارهایی چون “اول آمریکا” ایجاد کرده، پر کند. برخی حتی پا را فراتر گذاشته و گفته‌اند مرکل جای ترامپ را در “جهان آزاد” برعهده خواهد گرفت. مرکل این نظر را رد کرده و گفته که هیچ کشوری به تنهایی قادر به حل کردن مشکلات جهان نیست.

پیروزی حزب آنگلا مرکل با بهایی سنگین/ برندگان و بازندگان انتخابات آلمان

مرکل و انتخابات

با اعلام نخستین نتایج از انتخابات پارلمانی آلمان، مشخص شد که پیروز واقعی حزب راستگرا و ضدخارجی آلترناتیو برای آلمان بود. آرای احزاب حاکم کنونی به شدت کاهش یافت و آرایش پارلمان شش حزبی شد. دولت آینده آلمان احتمالا ائتلافی از سه حزب خواهد بود.

به گزارش  دویچه‌وله، پس از اعلام نخستین نتایج انتخابات پارلمانی، که شکستی برای احزاب حاکم کنونی بود، رهبران حزب سوسیال دموکرات آلمان صریحا اعلام کردند که وارد ائتلاف دولتی نخواهند شد و در جایگاه اپوزیسیون قرار خواهند گرفت. آنها می‌گویند نتایج انتخابات در واقع یک “نه” به ائتلاف بزرگ حاکم بود، بنابراین سوسیال‌دموکرات‌ها “اخلاقاً” موظف‌اند به این خواست رای‌دهندگان احترام بگذارند.

در رد ائتلاف بزرگ و مشارکت در دولت، سوسیال‌دموکرات‌ها به آرایش جدید پارلمان نیز  توجه دارند. اگر آنها وارد ائتلاف دولتی شوند، آنگاه رهبری اپوزیسیون به دست آلترناتیو برای آلمان خواهد افتاد و موقعیت این حزب راستگرا و افراطی را در ساختار سیاسی آلمان بیش از پیش تقویت خواهد کرد. اما حضور حزب سوسیال دموکرات در اپوزیسیون این شانس را از آنها خواهد گرفت.

جشن پیروزی در ستاد راستگرایان

کسب پیروزی ۱۳ درصدی شاید برای برخی هواداران حزب پوپولیست و ضد خارجی آلترناتیو برای آلمان نیز دور از انتظار بود. به همین دلیل هلهله شادی ناشی از این پیروزی بزرگ، در ستاد مرکزی این حزب در برلین بلند بود.

اعضا و رهبران این حزب جشن پیروزی خود را با سرودی ملی آلمان و هوا کردن بادکنک‌های رنگارنگ آغاز کردند.
برای نخستین بار در تاریخ بعد از جنگ جهانی دوم آلمان، حزبی وارد پارلمان آلمان شده که راست‌تر از حزب حاکم دموکرات مسیحی است. الکساندر گاولند، یکی از رهبران این حزب در جشن پیروزی، اعضا و هوداران حزبش را به خویشتنداری فراخواند و خطاب به آنها گفت، مخالفان سیاسی همه نیروی خود را به کار خواهند گرفت تا حزب آلترناتیو را به منتهی الیه راست برانند. از این رو او از هم‌حزبی‌های خود خواست که در بروز و بیان شادی خود عاقلانه رفتار کنند و کاری نکنند که بعدا به پای این حزب نوشته شود.
در مراسم پیروزی این حزب، شعارهایی مبنی بر درخواست استعفای آنگلا مرکل نیز در فضای جشن طنین‌انداز بود. در مواردی حتی لحن شادی‌ها و  شعارها، حالت نظامی پیدا کرد: «پیروی از آن ماست؛ ما آمده‌ایم و هیچگاه دیگر باز نخواهیم گشت…» و آندریاس اوتی، یکی از رهبران این حزب از بالای تریبون مراسم گفت: «بالاخره یک بحث پارلمانی درباره میلیون‌ها نفری که به آلمان آمده‌اند به‌وجود خواهد آمد.»

بازندگان واقعی انتخابات

حزب سوسیال دموکرات آلمان و احزاب متحد دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی  بازندگان انتخابات سراسری ۲۰۱۷ آلمان هستند. سوسیال‌دمکرات‌ها حدود ۵ درصد و  اتحادیه دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی بیش از ۸ درصد آرای خود را نسب به انتخابات سال ۲۰۱۳ از دست داده‌اند.
با این نتایج حزب سوسیال دموکرات بدترین نتایج تاریخ خود را به‌دست آورده است. دهه‌های قبل آرای این حزب کمتر از۳۰ درصد نبود. علاوه بر مشکلات نظری و برنامه‌ای موجود در کل سوسیال دمکراسی اروپا در دو دهه اخیر، سوسیال‌دموکرات‌های آلمان از زمان دولت گرهارد شرودر بدین‌سو، بخش قابل توجهی از آرای خود در میان رای‌دهندگان سنتی و بیش از همه طبقه کارگر و طبقه متوسط آلمان را از دست داده است. سیاست‌های راستگرایانه شرودر یک علت آن بوده و علت دیگر از بین رفتن سیمای سوسیال دموکراتیک این حزب در ائتلاف چهارساله با اتحادیه احزاب مسیحی به رهبری آنگلا مرکل بوده است.

احزاب متحد دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی نیز به‌نظر می‌رسد چوب سیاست‌های مهاجرتی آنگلا مرکل در سال ۲۰۱۵ را خوردند. خانم مرکل هر چند به خوبی توانست از پس ورود نزدیک به میلیون مهاجر از خاورمیانه به آلمان بربیاید اما این کار بدون آسیب نبود و او بخشی از نفوذ خود در میان رای‌دهندگان را از دست داد. این آرا به‌طور عمده به کیسه حزب ضدخارجی آلترناییو برای آلمان ریخته شد.

برندگان واقعی انتخابات

انتخابات پارلمانی روز ۲۴ سپتامبر آلمان دو برنده واقعی داشت. برنده نخست حزب پوپولیست و راستگرای “آلترناتیو برای آلمان” است که در سال ۲۰۱۳ در صحنه سیاست آلمان ظهور کرده است. این حزب پیش از انتخابات روز یکشنبه، تنها در چند پارلمان محلی آلمان حضور داشت اما اکنون نه تنها وارد پارلمان سراسری شده بلکه به سومین فراکسیون قوی در بوندستاگ نیز تبدیل شده است.

دومین برنده واقعی انتخابات روز یکشنبه، حزب لیبرال “دموکرات‌های آزاد” است. این حزب در سال ۲۰۱۳ نتوانست از حد نصاب ۵ درصد عبور کند و به‌طرز غیرمنتظره‌ای از سیاست آلمان حذف شد. اما امسال این حزب با کسب حدود ۱۰ درصد آرا و  ۷۰ کرسی پارلمانی با قدرت بیشتری به صحنه بازگشت.  لیبرال‌ها این پیروزی را بیش از همه مدیون رهبر جوان و کاریزماتیک خود، کریستیان لیندنر هستند. لیندنر سال گذشته پیروزی دیگری را در ایالت پرجمعیت نوردراین وستفالن برای حزب خود رقم زد و  اکنون شریک حزب دموکرات مسیحی در دولت این ایالت است.

با اعلام برآوردهای اولیه از نتایج انتخابات پارلمانی، گمانه‌زنی‌ها درباره ائتلاف‌های احتمالی برای تشکیل دولت آینده آلمان شروع شد. حزب سوسیال دمکرات اعلام کرده نمی‌خواهد وارد ائتلاف بزرگ با اتحادیه احزاب دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی شود.

اگر حزب سوسیال دموکرات در گفته خود راسخ بماند آنگاه تنها ائتلاف ممکن برای تشکیل دولت در آلمان، ائتلاف موسوم به “جامائیکا” خواهد بود. این ائتلاف متشکل از احزاب متحد دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی، حزب لیبرال‌ها و حزب سبزها خواهد بود. بنابر برآوردهای اولیه مجموع این احزاب حدود ۳۴۹ کرسی را در  پارلمان آلمان به دست آورده‌اند و می‌توانند یک دولت تشکیل دهند. تعداد کرسی‌های لازم برای تشکیل دولت ۳۱۶ کرسی است.

برآوردهای اولیه از نتایج انتخابات

حوزه‌های رای‌گیری در آلمان راس ساعت ۱۸ بسته شدند و شبکه‌های سراسری آلمان برآورد خود از نتایج انتخابات را اعلام کردند. نتیجه این برآوردها به قرار زیر است:

* حزب دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی ۷/ ۳۲ درصد / حدود ۲۱۷ کرسی
* حزب سوسیال دموکرات ۲۰ درصد / حدود ۱۳۴ کرسی
* حزب آلترناتو برای آلمان ۵/ ۱۳ درصد / ۸۹ کرسی
*  حزب دموکرات‌های آزاد (لیبرال‌ها) ۱۰ درصد / حدود ۷۰ کرسی
* حزب سبزها ۵/ ۹ درصد / حدود ۶۲ کرسی
* حزب چپ‌ها ۹ درصد / حدود ۵۹ کرسی

ارقام بالا برآوردهای اولیه است و ممکن است تغییر کنند. میزان مشارکت در انتخابات حدود ۷۵ درصد اعلام شد. در انتخابات چهار سال پیش میزان مشارکت حدود ۷۱ درصد بوده است.

مشارکت بالا در شهرهای بزرگ

در مونیخ نرخ مشارکت در ساعت ۱۷ به بیش از ۸۹ درصد رسید. چهار سال پیش در همین ساعت میزان مشارکت ساکنان مونیخ در انتخابات کمی بیش از ۷۰ درصد بود. در شهر برلین تا ساعت ۱۶ میزان مشارکت به بیش از ۶۰ درصد رسید که حدود ۲ درصد بیشتر از انتخابات سال ۲۰۱۳ است.

ر ایالت زاکسن آنهالت در شرق آلمان مشارکت در انتخابات نسبت به دوره قبل بیشتر است. در  ساعت ۱۶ بیش از ۶۲ درصد واجدین شرایط رای‌دادن در حوزه‌های رای‌گیری حضور یافته و رای داده‌اند. این میزان در چهار سال پیش در همین ساعت ۵۶ درصد بود. میزان مشارکت در انتخابات امروز  زاکسن آنهالت مشابه انتخابات ۱۹۹۸ است که تاکنون بالاترین نرخ حضور رای‌دهندگان در این ایالت به شمار می‌آید. در سال ۲۰۱۳ در این ایالت تا ساعت ۱۶ کمی بیش از ۴۷ درصد واجدین شرایط رای خود را به صندوق‌ها ریخته بودند.

رئیس ستاد انتخابات آلمان اعلام کرد که تا ساعت ۱۴ به‌طور متوسط کمی بیش از ۴۰ درصد واجدین رای‌دادن در انتخابات شرکت کرده‌اند که تقریبا مشابه نرخ مشارکت در انتخابات ۲۰۱۳ است. در انتخابات ۲۰۱۳ نرخ مشارکت حدود ۵/ ۷۱ درصد و در انتخابات ۲۰۰۹ حدود ۸/ ۷۰ بود.

طبق آخرین نظرسنجی‌ها احزاب متحد دموکرات مسیحی و  سوسیال‌مسیحی حدود ۳۷ درصد آرا را به دست می‌آورند. این میزان در  سال ۲۰۱۳ بیش از ۴۱ درصد بود. نظرسنجی‌ها میزان آرای حزب سوسیال دموکرات را حدود ۲۲ درصد پیش‌بینی کرده‌اند. این میزان از نتایج انتخابات ۲۰۰۹ نیز کمتر است. در انتخابات ۸ سال پیش بدترین نتیجه انتخابات در تاریخ سوسیال‌دموکرات‌های‌ آلمان برای این حزب ثبت شد.

در حالی که اغلب رهبران احزاب سیاسی عمده آلمان در نخستین ساعات یکشنبه در حوزه‌های رای‌گیری حاضر شده و رای دادند، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان بعد از ظهر یکشنبه در یکی از محله‌های مرکزی برلین رای داد. یواخیم زاور، همسر خانم مرکل نیز او را همراهی می‌کرد. هوای بارانی برلین موجب شده است که آنها در پناه چتر در حوزه رای‌گیری حاضر شوند. خانم مرکل از سال ۲۰۰۵ رهبری آلمان را بر عهده دارد.

مارتین شولتس، رقیب مرکل از حزب سوسیال دموکرات صبح یکشنبه در شهر زادگاهش “ورسلن” (Würselen) در نزدیکی آخن در غرب آلمان رای داد. فرانک‌والتر اشتاین‌مایر، رئیس جمهور آلمان نیز صبح یکشنبه در برلین همراه همسرش در حوزه رای‌گیری حاضر شده بود. جم اوزدمیر، یکی از دو رهبر حزب سبزهای آلمان نیز صبح زود در برلین رای داد.

 کریستیان لیندنر، رهبر جوان حزب دموکرات‌های آزاد (لیبرال‌ها) روز یکشنبه در شبکه توییتر فعال بود و خبرهای انتخاباتی را توییت می‌کرد و لازم نمی‌دید که در هیچ حوزه رای‌گیری حاضر شود، زیرا پیشتر از طریق پستی رای داده بود. آلیسه وایدل و الکساندر گاولند، دو رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان نیز همانند کریستیان لیندنر رای پستی داده‌اند و لازم نبود روز یکشنبه در جایی حاضر شوند.